Uzasadnienie
W dniu [...] listopada 2003 r. skarżący wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo z dnia [...] listopada 2003 r., podpisane przez U. S., w którym strona zwróciła się z wnioskiem o złagodzenie kary pieniężnej dotyczącej decyzji z nr [...] dnia [...] października 2003 r.
W piśmie z dnia [...] grudnia 2003 r. strona skarżąca została wezwana przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie do sprecyzowania skargi zgodnie z przywołanymi przez Sąd wymogami oraz do nadesłania odpisu skargi.
W wykonaniu powyższego wezwania strona skarżąca w piśmie z dnia [...] grudnia 2003 r. sprecyzowała, iż skarży decyzję nr [...] z dnia [...] października 2003 r. wydaną przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Z uwagi na brak podpisu pod pismem z dnia [...] grudnia 2003 r. strona skarżąca została wezwana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do nadesłania odpisu tego pisma podpisanego przez wszystkich skarżących.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu strona nadesłała skargę podpisaną przez Z. S., U. S. oraz K. R..
W związku z powyższym WSA w Warszawie w piśmie z dnia [...] marca 2004 r. wezwał stronę skarżącą do udzielenia informacji, czy oprócz skarżących U. i Z. S. skargę wnosi również K. R., jak również o ewentualne wskazanie jego interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2003 r. Ponadto Sąd zobowiązał stronę do podpisania skargi (pisma z dnia [...] listopada 2003 r.) przez wszystkich skarżących wyznaczając w tym zakresie termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Z akt sprawy wynika, iż wezwanie Sądu strona otrzymała w dniu [...] kwietnia 2004 r., a więc termin do usunięcie braków formalnych skargi upływał w dniu [...] kwietnia 2004 r.
W wykonaniu powyższego wezwania strona skarżąca w piśmie z dnia [...] kwietnia 2004 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), a więc po upływie wyznaczonego terminu, poinformowała Sąd, iż p. K. R. jest tylko kierowcą zatrudnionym w firmie prowadzonej przez skarżących wobec czego nie ma on żadnego interesu prawnego w zaskarżeniu przedmiotowej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Ponadto strona pomimo wezwania Sądu nie nadesłała w wyznaczonym przez Sąd terminie skargi (pisma z dnia [...] listopada 2003 r.) podpisanej przez wszystkich skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270; dalej także: p.s.a.). Strona skarżąca złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu [...] listopada 2003 r., a więc zgodnie z cytowanym przepisem ustawy sprawa niniejsza podlega dalszemu rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Ponadto należy mieć na względzie, iż zgodnie z przepisem art. 57 § 1 p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Jak stanowi art. 46 § 1 pkt 4 p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W ocenie Sądu z akt sprawy wynika jednoznacznie, iż strona skarżąca - pomimo wyraźnego wezwania przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie podpisu przez wszystkich skarżących, nie zastosowała się do poleceń tego organu. Również po upływie wyznaczonego przez Sąd terminu strona udzieliła informacji odnośnie interesu prawnego p. K. R. W świetle powyższego należy uznać, iż przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.s.a., z uwagi na nieuzupełnienie w terminie wyznaczonym przez Sąd braków formalnych skargi, mimo prawidłowego wezwania w tym względzie. W ocenie Sądu brak formalny skargi wskazany w wezwaniu Sądu miał charakter istotny, a więc taki, którego nieusunięcie uniemożliwiało nadanie skardze dalszego biegu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.