Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 września 2002r. p. A.K. wystąpiła do dyrektora Przedszkola Publicznego nr [...] w W. o nadanie stopnia nauczyciela kontraktowego.
Decyzją z dnia [...] listopada 2002r., dyrektor przedszkola odmówiła uwzględnienia wniosku, stwierdzając, że p. A. K. nie ma wymaganych kwalifikacji.
Z uzasadnienia decyzji wynika, że zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr. 19, poz. 239 ze zm.) nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie ustawy na podstawie umowy o pracę, którzy posiadali wymagane kwalifikacje, z tym dniem uzyskiwali z mocy prawa stopień nauczyciela kontraktowego.
Akt nadania stopnia nauczyciela kontraktowego nadawał nauczycielom dyrektor szkoły - art. 10 ust.6 ustawy.
Zdaniem dyrektora przedszkola ponieważ w aktach osobowych p. A. K. brak jest pisma dyrektora sporządzonego przed dniem 6 kwietnia 2000 r., uznającego kierunek studiów ukończony przez w/wym., za zbliżony do prowadzonych zajęć w przedszkolu, zainteresowana nie posiada kwalifikacji do nadania jej stopnia awansu zawodowego.
Jednocześnie dyrektor przedszkola poinformował p. A. K., że posiada stopień nauczyciela stażysty.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2002r. zastępca Burmistrza Dzielnicy W., do którego nauczycielka wniosła odwołanie, poinformował ją, że po wnikliwym przeanalizowaniu sprawy przekazuje dokumenty do ponownego rozpatrzenia dyrektorowi przedszkola.
Decyzją z dnia [...] września 2002r. Dyrektor Przedszkola nr [...] w W. utrzymała w mocy podjętą wcześniej decyzję.
Po rozpatrzeniu odwołania p. A. K. od powyższej decyzji, Zastępca Burmistrza Dzielnicy W. utrzymał ją w mocy decyzją z dnia[...]listopada 2002r.
Organ odwoławczy podzielił stanowisko dyrektora przedszkola, że wymieniona nie ma kwalifikacji wymaganych do nadania jej stopnia nauczyciela kontraktowego.
Decyzję tę p. A. K. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zdaniem skarżącej zaskarżona decyzja została wydana bez podstawy prawnej, albowiem nie wskazano przepisu z którego wynikałoby, że kwalifikacje muszą być potwierdzone pismem dyrektora placówki.
W ocenie skarżącej decyzja odwoławcza powinna pochodzić od Burmistrza Dzielnicy jako organu administracji państwowej, a nie jak miało to miejsce w sprawie od zastępcy Burmistrza. Ponadto zaskarżona decyzja narusza przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Urzędu Miasta W. Dzielnicy W. wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja dotknięta jest licznymi wadami skutkującymi jej nieważność.
Przede wszystkim trafny jest zarzut skargi, ze zastępca Burmistrza Dzielnicy W. nie jest organem właściwym w sprawie.
Zgodnie z art. 9b. ust.4 i ust. 7 pkt. 1 ust.
- 7. ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.) organami wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawach, o których mowa w ust. 4 pkt 1-3 oraz ust. 6, są odpowiednio:
- 1) w stosunku do dyrektora szkoły - organ prowadzący szkołę;
- 2) w stosunku do organu prowadzącego szkołę - organ sprawujący nadzór pedagogiczny;
- 3) w stosunku do organu sprawującego nadzór pedagogiczny - właściwy minister.
Organem prowadzącym szkolę jest terenowy organ administracji publicznej tj. Burmistrz Dzielnicy.
Z zaskarżonej decyzji nie wynika aby zastępca Burmistrza działał z upoważnienia organu - art.268 a Kpa.
Niezależnie od powyższego zaskarżona decyzja utrzymała w mocy decyzję nieważną.
Dotyczyła bowiem decyzji wydanej w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją - art. 156§1 pkt. 3 Kpa. Sprawa skarżącej została załatwiona decyzją dyrektora przedszkola z dnia [...] listopada 2002r. Decyzja ta nie została uchylona przez organ odwoławczy, odwołanie rozpatrywał organ niewłaściwy, a nadto sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia bez uchylenia decyzji z dnia[...]listopada 2002r.
Zgodnie z art. 15 Kpa postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, co oznacza, ze ta sama sprawa nie może być przez ten sam organ rozstrzygnięta dwukrotnie.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 145§1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.