Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2003r. na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych (Dz. U. Nr, poz. 509), działając z upoważnienia Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych Rzeczypospolitej Polskiej, zastępca Prezesa skreślił M. K. z listy rzeczników patentowych prowadzonej przez Urząd Patentowy RP. Podstawą skreślenia, jak wynika z uzasadnienia decyzji, było niewykonanie przez M. K. zwanego dalej skarżącym, obowiązku określonego w art. 73 ust. 2 cyt. ustawy tj. niezłożenie w Urzędzie Patentowym i Krajowej Radzie Rzeczników Patentowych, w terminie 6 miesięcy od wejścia w życie ustawy, oświadczenia w sprawie wykonywania zawodu.
Skargę na to rozstrzygnięcie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył M. K., domagając się jego uchylenia. Stwierdził, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem ponieważ przywołany jako podstawa prawna przepis art. 73 ust. 2 cyt. ustawy nie zobowiązuje Prezesa UP do dokonania skreślenia jak to np. czyni art. 24 ust. 2 ustawy. Skreślenie z listy rzeczników patentowych po dwóch latach od upływu terminu do złożenia oświadczenia, w sytuacji gdy skarżący nieprzerwanie wykonywał zawód rzecznik patentowego jest krzywdzące i niezgodne z zasadami współżycia społecznego, tym bardziej że nie wzywano go do złożenia oświadczenia pod rygorem skreślenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Nie zgodził się ze stanowiskiem zaprezentowanym przez skarżącego, w myśl którego decyzja o skreśleniu na podstawie art. 73 ust. 2 ustawy nie znajduje oparcia w tym przepisie jako decyzja obligatoryjna. Wprawdzie przepis nie nakłada na rzeczników patentowych obowiązku złożenia oświadczenia pod rygorem skreślenia, to jednak niewykonanie tego obowiązku stanowi podstawę dla podjęcia przez prezesa UP decyzji o skreśleniu z listy rzeczników. Ponadto, organ nie jest zobowiązany do wzywania zainteresowanego do złożenia oświadczenia pod rygorem skreślenia, a skarżący gdyby wykonywał, jak twierdzi, nieprzerwanie zawód rzecznika i zgodnie z obowiązkiem przynależał do Izby Rzeczników Patentowych, wiedziałby o obowiązku wynikającym z ustawy, ponieważ właściwa Izba zawiadamiała o tym wszystkich przynależących do niej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie jest uzasadniona ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Jak stanowi art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych - ustawa o rz. p. (Dz. U. Nr 49, poz. 509) rzecznicy patentowi wpisani na listę rzeczników patentowych przed dniem wejścia w życie ustawy stają się rzecznikami patentowymi w rozumieniu tej ustawy. Skarżący, na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 kwietnia 1966r. o rzecznikach patentowych (Dz. U. Nr 14, poz. 86) uzyskał kwalifikacje do zajmowania stanowiska rzecznika patentowego [...] września 1975r., i został wpisany na listę rzeczników patentowych pod numerem [...], co wynika z akt skarżącego dołączonych do sprawy. Stosownie do ust. 2 cyt. artykułu, rzecznicy patentowi, o których mowa w ust. 1 zobowiązani są w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, do złożenia w Urzędzie Patentowym oraz Krajowej Radzie Rzeczników Patentowych oświadczenia w sprawie wykonywania zawodu. Niezłożenie oświadczenia w terminie jest podstawą do skreślenia rzecznika patentowego z listy rzeczników patentowych.
W sprawie bezsporne jest, iż skarżący nie złożył wymaganego art. 73 ust. 2 cyt. ustawy oświadczenia. Powyższe potwierdzone zostało zarówno przez Wydział kadr i szkolenia Urzędu Patentowego, jak też przez Krajową Radę Rzeczników Patentowych. Za chybiony należy uznać zarzut skargi, że kwestionowana decyzja jest sprzeczna z prawem, ponieważ przywołany przepis nie nakłada na Prezesa UP obowiązku skreślenia z listy rzeczników patentowych osób, które niewywiązały się z obowiązku określonego tym przepisem. Fakt, iż art. 73 ust. 2 ustawy o rz. p. nie przewiduje automatycznego skreślenia z listy, tym niemniej w sposób wyraźny formułuje obowiązek dla osób wpisanych na listę rzeczników i przewiduje za niewywiązanie się z tego obowiązku sankcję w postaci skreślenia, które może dokonywać się w sposób ustawą przewidziany tzn. przy zastosowaniu art. 25 ust. 1 ustawy.
Nie można się również zgodzić z twierdzeniem skarżącego, że niezgodne z zasadami współżycia społecznego jest skreślenie go z listy rzeczników patentowych, po dwóch latach od upływu terminu do złożenia oświadczenia przewidzianego art. 73 ust. 2 ustawy o rz. p., bowiem przepis nie ogranicza w czasie prawa Prezesa UP do skreślenia osoby, która obowiązku złożenia oświadczenia nie wykonała. Wystarczający dla organu, aby podjąć decyzję o skreśleniu z listy rzeczników patentowych na podstawie art. 73 ust. 2 ustawy, jest fakt stwierdzenia naruszenia obowiązku określonego ustawą, który w rozpatrywanej sprawie miał miejsce.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny kontrolując, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) zaskarżoną decyzję pod kątem jej zgodności z prawem tak materialnym, jak i procesowym, nie dopatrzył się takiego naruszenia i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.