Uzasadnienie
Na wstępie należy wskazać, iż stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd też właściwy w sprawie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Przedmiotem skargi jest postanowienie Komendanta Głównego Policji o zawieszeniu postępowania dyscyplinarnego, którego zasady zostały uregulowane w ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.). Z art. 138 powołanej ustawy wynika, iż policjantowi przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne.
Postanowienie o zawieszeniu postępowania dyscyplinarnego nie kończy postępowania dyscyplinarnego, a zatem skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.
Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 3 ustawy z, dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oraz art. 97 § 1 ustawy -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o stroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.