Uzasadnienie
W dniu [...] listopada 2003 r. H. L. złożył skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2003 r. nr [...], odmawiającą umorzenia kary pieniężnej w kwocie 1.560,00 zł. Decyzja ww. została wydana po rozpoznaniu wniosku H. L. z dnia [...] października 2003 r. o umorzenie kary pieniężnej. W powyższej decyzji Skarżący został prawidłowo pouczony o przysługującym mu środku zaskarżenia, którym w sprawie niniejszej zgodnie z art. 127 § 3 Kpa., było złożenie w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzja niniejsza została odebrana w dniu [...] października 2003 r. Skarżący nie złożył w zakreślonym terminie (a mianowicie do dnia [...] listopada 2003 r.) wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy, po czym w dniu [...] listopada 2003 r. złożył przedmiotową skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W złożonej skardze H. L. podnosi, iż zaskarża decyzję "w sprawie nałożenia kary z tytułu przekroczenia nacisków na osie pojazdu którym to kierowca przewoził w dniu [...].11.2003 r. ładunek załadowany luzem". Stwierdzić jednak należy, iż Skarżący za powyższe przewinienie został ukarany karą pieniężną w wysokości 1.560,00 zł., na podstawie decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] marca 2003 r. nr [...], która została następnie utrzymana w mocy decyzją ostateczną z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...]. W powyższej decyzji ostatecznej pouczono Skarżącego o przysługującym mu prawie do wniesienia skargi bezpośrednio do Naczelnego Sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Jednak w zakreślonym ustawowym terminie (upłynął w dniu [...] czerwca 2003 r.) H. L. nie złożył stosownej skargi, zatem powyższa decyzja nakładająca na Skarżącego karę pieniężną za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia nie może być obecnie przedmiotem badania przez sąd administracyjny.
W świetle art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -
Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie przepisów powołanej wyżej ustawy.
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Skoro zatem od decyzji z dnia [...] października 2003 r. Skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne, a skarga taka podlega odrzuceniu.
W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), Sąd postanowił jak w sentencji.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt la ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.