Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 1 czerwca 1998 r., II SA 497/98

Teza

Szczególny przepis art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficznego /Dz.U. nr 30 poz. 163 ze zm./ nie przewiduje dalszego postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczeniowej, w której wydano decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości.

Sentencja

1. oddala skargę w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Niezależnie od błędów formalnych decyzja Wojewody z dnia 7 lipca 1997 r. (...) jest decyzją odmawiającą wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności, jak słusznie to wykazał w uzasadnieniu swojej decyzji Główny Geodeta Kraju.

W tej sytuacji zaskarżona do NSA decyzja Głównego Geodety Kraju i utrzymana przez nią w mocy decyzja Wojewody T. są zgodne z przepisami prawa. Szczególny przepis art. 33 ust. 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego nie przewiduje dalszego postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczeniowej, w której wydano decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości. Strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać, w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi. Niezależnie od tego sąd powszechny jest właściwy we wszystkich sporach o własność, a więc i o granice będącej przedmiotem własności nieruchomości.

Skoro Sąd nie stwierdził naruszenia prawa przez zaskarżoną decyzję, to na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, należało skargę oddalić.