Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 21 czerwca 1983 r., II SA 499/83

Sentencja

Uchylenie zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

Należność i stałe opłaty roczne wymienione w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz rekultywacji gruntów /Dz.U. nr 27 poz. 249/ ulegają przedawnieniu na zasadach określonych w kodeksie cywilnym, a zatem w termin przedawnienia jednorazowej należności wynosi 10 lat, zaś dla stałych opłat rocznych, które są świadczeniami okresowymi, stosować należy 3 letni termin przedawnienia.

Zarówno pod rządem ustawy z dnia 26 października 1971 r. jak i ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. nr 11 poz. 79/ osoby nabywające grunty rolne lub leśne przeznaczone na cele nierolnicze i nieleśne i osoby wyłączające takie grunty z produkcji rolniczej lub leśnej są zobowiązane z mocy ustawy do uiszczenia określonych należności pieniężnych na rzecz funduszy celowych /Fundusz Ochrony Gruntów Rolnych, Fundusz Leśny/ w postaci jednorazowej należności i stałej opłaty rocznej za ich użytkowanie, ustalonych na podstawie przepisów, które obowiązywały w dacie nabycia gruntów.