Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 21 września 1990 r., sygn. akt II SA 530/90

Tezy

1. Niewywiązywanie się z obowiązków pracowniczych nawet gdyby było rażące, nie może stanowić podstawy do rozwiązania stosunku pracy w trybie art. 171 ust. 1 ustawy z dnia 4 maja 1982 r. o szkolnictwie wyższym /Dz.U. 1985 nr 42 poz. 201/, konieczne jest bowiem ustalenie, że mianowany pracownik naukowo-dydaktyczny nie wywiązał się w sposób rażący z obowiązków dydaktycznych albo wychowawczych lub też naukowych a nie jakichkolwiek innych.

2. Niedopuszczalne jest stosowanie analogii oraz interpretacji rozszerzającej w odniesieniu do przepisu stanowiącego podstawę prawną do wydania decyzji w zakresie sfery praw i wolności obywatelskich, której skutkiem jest pozbawienie lub ograniczenie prawa czy wolności obywatelskiej albo nałożenie określonego obowiązku.