Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 18 kwietnia 1997 r., sygn. akt II SA 553/96

Teza

1. Sprawa wymierzenia dziesięciokrotnej należności za wyłączenie gruntu leśnego z produkcji leśnej oraz nałożenia obowiązku przywrócenia produkcji leśnej na tym gruncie dotyczy stosunku administracyjnoprawnego zachodzącego między organem administracji właściwym w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych a osobą, która dokonała określonego wyłączenia danego gruntu. Kwestie te nie odnoszą się do praw i obowiązków prawnych właściciela sąsiedniej nieruchomości.

2. Osoba, która nie miała uprawnienia do udziału w postępowaniu sądowym, gdyż jego wynik nie dotyczył jej interesu prawnego, nie może skutecznie domagać się uchylenia lub zmiany wyroku w trybie wznowienia postępowania, bowiem nie ma w tym względzie legitymacji czynnej. Brak takiej legitymacji prowadzi do oddalenia wniosku o wznowienie postępowania wniesionego przez taką osobę lub jej następców prawnych.

3. Stosownie do przepisów art. 58 i art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ w związku z art. 399 Kpc, jeżeli nie zachodzi żadna z przesłanek wznowienia postępowania określonych w art. 401-403 Kpc, to nie jest dopuszczalne wznowienie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym także z urzędu.

Sentencja

1. oddala wniosek o wznowienie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zakończonego wyrokiem (...) uchylającym decyzję Wojewody (...) w przedmiocie wyłączenia gruntów z produkcji bez zezwolenia.