Uzasadnienie
Teresa K. została zwolniona ze służby w Policji na podstawie rozkazu personalnego nr 04 Komendanta Głównego Policji z dnia 30 lipca 1990 r. - Prawną podstawę tego rozkazu stanowił art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji /Dz.U. nr 30 poz. 179/. Następnie, na podstawie aktu mianowania z dnia 21 sierpnia 1990 r., Teresa K. została mianowana na stanowisko referenta - urzędnika państwowego w kategorii VIII zaszeregowania w Komendzie Rejonowej Policji w G. z dniem 1 sierpnia 1990 r. Rozkazem Personalnym nr 1636 z dnia 31 października 1997 r. Komendant Wojewódzki Policji w G. przyjął ponownie Teresę K. do służby w Policji i mianował zainteresowaną funkcjonariuszem w okresie służby przygotowawczej na stanowisko policjanta Plutonu Patrolowe - Interwencyjnego Komisariatu Kolejowego w G. Od powyższego rozkazu personalnego Teresa K. wniosła odwołanie zaznaczając przede wszystkim, iż nie zaliczono jej do policyjnego stażu pracy okresu pracy w charakterze pracownika cywilnego w resorcie spraw wewnętrznych oraz, że potraktowano ją jako funkcjonariusza przyjętego na nowo do służby w Policji, mianując funkcjonariuszem w okresie służby przygotowawczej. Przedstawionych w odwołaniu zarzutów nie podzielił Komendant Główny Policji, który rozkazem personalnym nr 166 z dnia 19 stycznia 1998 r. utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia 31 października 1997 r. Komendant Główny Policji podkreślił w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, iż w świetle obowiązujących przepisów ustawy o Policji stosunek służbowy policjanta powstaje w drodze mianowania i liczy się od dnia określonego w rozkazie personalnym o mianowaniu funkcjonariuszy Policji, zaś kończy się stosownie do daty wskazanej w tym zakresie w rozkazie personalnym o zwolnieniu policjanta ze służby. Tak więc, w ocenie Komendanta Głównego Policji, brak jest - w świetle przepisów ustawy o Policji - podstaw prawnych do zaliczenia do stażu policyjnego okresu, w którym funkcjonariusz był wcześniej zatrudniony w charakterze pracownika cywilnego w jednostce organizacyjnej Policji.
Powyższy rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji Teresa K. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze przedstawiła przebieg swojego zatrudnienia w resorcie spraw wewnętrznych, nawiązując także do istoty zarzutów przedstawionych w odwołaniu. Skarżąca podniosła ponadto, iż nie miała możliwości zapoznać się z dokumentem dotyczącym zwolnienia jej ze służby w Policji w 1990 r., oraz że ubiegała cię o przywrócenie etatu policyjnego, nie zaś o przyjęcie jej do służby na nowo.
W odpowiedzi na skargę Teresy K. Komendant Główny Policji nie zgodził się z zarzutami skarżącej stwierdzając, iż jej żądanie pozbawione jest podstaw prawnych. Komendant Główny Policji podkreślił, że skarżąca "została zwolniona ze służby w Policji rozkazem personalnym nr 04 Komendanta Głównego Policji z dnia 30 lipca 1990 r. na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji. Od decyzji tej skarżąca nie odwołała się, mimo że jak sama przyznaje miała świadomość zwolnienia jej ze służby ww. trybie. Po wykorzystaniu urlopu wychowawczego podjęła pracę jako urzędnik państwowy mianowany /akt mianowania z dnia 21 sierpnia 1990 r./. Po rozwiązaniu stosunku pracy z mianowania z dniem 31 października 1997 r. została przyjęta do służby w Policji z dniem 1 listopada 1997 r. Zgodnie z par. 74 zarządzenia nr 29 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 czerwca 1997 r. /Dz.Urz. MSWiA nr 5 poz. 49/ jako okresy równorzędne ze służbą w Policji zalicza się okresy wymienione w art. 13 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej /Dz.U. nr 53 poz. 214 ze zm./. Przepis ten nie wymienia pracy ze stosunku mianowania. Brak jest podstaw prawnych do spełnienia żądania strony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak wynika z akt rozpoznanej sprawy Teresa K. została zwolniona ze służby w Policji powołanym przez Komendanta Głównego Policji rozkazem personalnym z dnia 30 lipca 1990 r. Tak więc z chwilą zwolnienia skarżącej ze służby w Policji został rozwiązany stosunek służbowy w tym zakresie.
Okoliczność mianowania skarżącej z dniem 1 sierpnia 1990 r. na stanowisko referenta - urzędnika państwowego w Komendzie Rejonowej Policji w G. nie może być uznana za kontynuację dotychczasowego stosunku służbowego /funkcjonariusz Policji/.
Akt mianowania skarżącej na wspomniane stanowisko referenta w Komendzie Rejonowej Policji w G. nadał jej zupełnie inny status pracy - tj.: status urzędnika państwowego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych /Dz.U. nr 31 poz. 214 ze zm./ Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji /Dz.U. nr 30 poz. 179 ze zm./ w zakresie przyjęć do służby w Policji obowiązuje zasada, iż osobę zgłaszającą się do podjęcia takiej służby mianuje się policjantem w służbie przygotowawczej.
W świetle okoliczności rozpoznanej sprawy jest niewątpliwe, że ze skarżącą został rozwiązany stosunek służbowy, oraz, że kwestionowany rozkaz personalny /a także utrzymany nim w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia 31 października 1997 r./ dotyczy mianowania skarżącej policjantem na jej własną prośbę i niezależnie od jej dotychczasowego zatrudnienia. Nie naruszył zatem Komendant Główny Policji /ani także Komendant Wojewódzki Policji w G./ prawa stosując w niniejszej sprawie właśnie art. 29 ust. 1 wspomnianej ustawy o Policji jako podstawę prawną rozstrzygnięcia. Powoływany bowiem art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji ma zastosowanie także w przypadku, gdy osoba ubiegająca się o przyjęcie do służby w organach Policji była już funkcjonariuszem Policji w rozumieniu tej ustawy. Za takim rozumieniem omawianego przepisu świadczy nie tylko literalne jego brzmienia, ale także przepis art. 29 ust. 3 pozwalający Komendantowi Głównemu Policji w szczególnie uzasadnionych przypadkach na skrócenie okresu służby przygotowawczej lub na zwolnienie policjanta w ogóle z tego obowiązku.
Tak więc postawiony przez skarżącą zarzut naruszenia prawa przez organy orzekające w sprawie poprzez przyjęcie, iż odnosi się do niej obowiązek odbycia służby przygotowawczej jest niezasadny. Wskazana uprzednio różnica pomiędzy stosunkiem służbowym w rozumieniu powołanej: ustawy o Policji oraz ustawy o pracownikach urzędów państwowych stanowi, iż brak jest podstaw do włączenia do tzw. stażu policyjnego okresu uprzedniego zatrudnienia policjanta w charakterze urzędnika państwowego, choćby osoba ta była zatrudniona w organach resortu spraw wewnętrznych.
Okres wcześniejszego zatrudnienia policjanta jako urzędnika państwowego w strukturze resortu spraw wewnętrznych nie może być także traktowany jako równorzędny ze służbą w Policji w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin /Dz.U. nr 53 poz. 214 ze zm./ w związku z par. 74 zarządzenia nr 29 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 czerwca 1997 r. /Dz.Urz. MSWiA nr 5 poz. 49/.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił niniejszej skargi i na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji.