Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 13 czerwca 1997 r., II SA 601/97

Teza

Do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego nie można zaliczyć okresu opieki nad dzieckiem przed podjęciem pierwszej pracy, gdyż nie stanowił on przerwy w zatrudnieniu.

Sentencja

1. oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 12 marca 1997 r. kierownik Rejonowego Urzędu Pracy nr 2 w W. orzekł o uznaniu Danuty B. za bezrobotną i przyznał jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres wymieniony w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /t.j. Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128/.

Od decyzji tej Danuta B. złożyła odwołanie, domagając się uchylenia powyższej decyzji i przyznanie zasiłku przedemerytalnego, bowiem posiada ponad 26-letni staż pracy, zaś przed podjęciem pracy wychowywała dwoje dzieci /ur. 1965 i 1967 r./.

Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w (...), decyzją z dnia 16 kwietnia 1997 r. odwołania nie uwzględnił stwierdzając, że zasiłek przedemerytalny przysługuje kobiecie, jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat. Skarżąca okresu takiego nie posiadała, bowiem wliczeniu podlegały jedynie okresy stanowiące przerwy w zatrudnieniu spowodowane opieką nad dziećmi, w wieku do 4 lat. Skarżąca podjęła natomiast pracę zawodową 3 września 1970 r., a więc do okresu uprawniającego do zasiłku nie wlicza się okresu opieki nad dzieckiem w wieku 4 lat przed podjęciem pracy.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Danuta B. zarzuciła obrazę prawa materialnego - art. 37 ust. 1 pkt 1 i 24 ust. 1 pkt 1 cyt. wyżej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, co jest tym bardziej uzasadnione, iż przepisy obowiązujące do 31 grudnia 1996 r. nie uzależniały zaliczenie okresów wychowania dzieci od uprzedniego zatrudnienia /nie musiało być przerwy w zatrudnieniu - art. 23 ust. 2 pkt 2 ustawy/.

W odpowiedzi na skargę dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w (...) wnosząc o jej oddalenie podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stan faktyczny sprawy jest bezsporny. Wynika z niego, że skarżąca podjęła pracę zawodową 3 września 1970 r. i przepracowała 26 lat 5 miesięcy i 28 dni. 30 czerwca 1965 r. i 1 marca 1967 r. urodziła i wychowała dwoje dzieci. Problem prawny wymagający rozstrzygnięcia sprowadza się więc do oceny, czy skarżącej należało zaliczyć okres poświęcony na wychowanie dzieci do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego. Zasiłek taki - zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - przysługuje kobiecie o 30-letnim okresie uprawniającym do zasiłku.

Zgodnie natomiast z przepisem art. 24 ust. 4 tej ustawy do okresu uprawniającego do zasiłku zalicza się okresy niewykonywania pracy przed 8 czerwca 1968 r. stanowiące przerwę w zatrudnieniu spowodowaną opieką nad dzieckiem.

Z przepisu tego wynika, że do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego nie można zaliczyć okresu opieki nad dzieckiem przed podjęciem pierwszej pracy, gdyż nie stanowił on przerwy w zatrudnieniu, o której mowa w cyt. wyżej art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /t.j. Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128/, a której przepisy w całości odnoszą się do sytuacji prawnej skarżącej.

W tej sytuacji zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa i dlatego Sąd oddalił skargę na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.