Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 21 listopada 1997 r., II SA 643/97

Sentencja

1. oddala skargę w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Aktem notarialnym (...) skarżący nabył gospodarstwo rolne o powierzchni 5,42 ha.

Skarżący w 1996 r. wystąpił o dokonanie zmian w ewidencji gruntów i wpisanie go jako ich właściciela. Kierownik Urzędu Rejonowego decyzją z dnia 8 maja 1996 r. odmówił wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, polegającej na zmianie właściciela nieruchomości obejmującej działki nr 39, 40 i 138 o pow. 5,36 ha.

Wojewoda decyzją z dnia 6 września 1996 r. uchylił powyższą decyzję i wpisał skarżącego jako właściciela nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów numerami działek 39, 40 i 138, podnosząc w uzasadnieniu decyzji, iż nie ma jakichkolwiek wątpliwości, że nieruchomość nabyta przez skarżącego aktem notarialnym w sposób jednoznaczny identyfikuje się z działkami nr 39, 40 i 138.

Mimo prawidłowego pouczenia w decyzji ostatecznej o możliwości wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący skargi tej nie wniósł. Złożył natomiast wniosek o wznowienie postępowania, który został zaskarżonymi decyzjami rozstrzygnięty odmownie, z braku podstaw do wznowienia,

Zgodnie z art. 145 par. 1 Kpa, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli:

1/ dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, 2/ decyzja wydana została w wyniku przestępstwa, 3/ decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji państwowej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27 Kpa, 4/ strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, 5/ wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję, 6/ decyzja wydana zastała bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu, 7/ zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji /art. 100 par. 2 Kpa/, 8/ decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.

Trafnie stwierdziły organy administracji, że żadna z tych enumeratywnie wymienionych przesłanek nie została spełniona.

Z akt sprawy wynika /wypis z rejestru gruntów/, że powierzchnia działek poprzedniego właściciela wynosiła łącznie 5 ha 36 arów.

Skarżący, który aktem notarialnym nabył 5,42 ha i taka powierzchnia podana jest w księdze wieczystej, może w stosownym trybie dochodzić sprawdzenia rzeczywistej powierzchni działek i wyjaśnienia przyczyn zaistniałej różnicy i w zależności od wyników tego badania domagać się ewentualnych zmian w ewidencji gruntów co do powierzchni działek.

Z tych względów (...) - orzeczono jak w sentencji.