Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 26 lutego 1999 r., II SA 653/98

Sprawa

sprawy ze skargi Stanisława G. na uchwałę Rady Miejskiej w J. z dnia 20 lutego 1998 r. w przedmiocie odwołania z funkcji członka zarządu miasta - skargę oddalił.

Teza

Uchwała rady gminy o odwołaniu członka zarządu nie może być przez niego zaskarżona do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Wobec dokonanego w nowym statucie miasta J. zmniejszenia składu zarządu z siedmiu do pięciu osób, na wniosek przewodniczącego zarządu miasta z 18.02.1998 r. wymienioną uchwałą Rady Miejskiej odwołano skarżącego i Piotra B. - jej radnych - z funkcji członków zarządu.

Po bezskutecznym wezwaniu Rady Miejskiej w J. do usunięcia naruszenia prawa, w skardze do sądu skarżący domagał się stwierdzenia nieważności tej uchwały jako sprzecznej z prawem, w szczególności z art. 28d ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./.

Zdaniem skarżącego nie było wymaganego tym przepisem wniosku burmistrza zawierającego merytoryczne przyczyny odwołania tych członków zarządu.

Przewodniczący rady miejskiej wniósł o oddalenie skargi, ponieważ uchwała ta nie została podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej i nie może być skarżona do NSA przez odwołanego członka zarządu na podstawie art. 101 ust. 1 wymienionej ustawy. Ta kwestia została już rozstrzygnięta uchwałą III AZP 23/92 Sądu Najwyższego z dnia 8 października 1992 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Artykuł 101 ust. 1 przytoczonej ustawy daje możliwość zaskarżenia uchwały organu gminy do sądu administracyjnego przez każdego, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały nią naruszone w sprawie z zakresu administracji publicznej i po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia. Z tego przepisu można skorzystać po spełnieniu wszystkich jego warunków łącznie kształtujących legitymację procesową do wniesienia skargi.

W rozpoznawanej sprawie należy zwrócić szczególną uwagę na warunek podjęcia uchwały z zakresu administracji publicznej.

Chodzi o organizatorską działalność państwa podejmowaną w interesie zbiorowym i kierowaną na zewnątrz. W razie wpływu takiej działalności na interes prawny lub uprawnienie podmiotu /zwykle na jego obowiązki bądź ograniczenie uprawnień/, art. 101 ust. 1 daje mu możliwość zaskarżenia uchwały do sądu. Jest to zupełnie inny tryb ochrony interesów niż w sprawach indywidualnych z zakresu administracji uregulowany w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego.

Po rozpoznaniu zagadnienia prawnego przez jeden ze składów NSA, Sąd Najwyższy podjął 8 października 1992 r. uchwałę III AZP 23/92 - OSNCP 1993 z. 4 poz. 56 treści następującej: "Uchwała rady gminy o odwołaniu członka zarządu gminy nie może być przez niego zaskarżona do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./". Pomimo uchwały Sądu Najwyższego, na tle sprawy o odwołanie członka zarządu miasta będącego jego prezydentem, jej uogólniona treść i motywy odnoszą się do odwołania każdego członka zarządu gminy dokonanego uchwałą rady gminy, która nie jest podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej w ukazanym wyżej rozumieniu. Brak legitymacji skarżącego do wniesienia skargi nie pozwala sądowi na zajmowanie się oceną, czy wniosek burmistrza, nawiązujący do konieczności zmniejszenia składu zarządu wg nowego statutu miasta, spełnia warunki określone w art. 28d ust. 2 ustawy o samorządzie terytorialnym.

W tej sytuacji na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.