Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 20 maja 1986 r., II SA 672/86

Teza

1. Regulacja zawarta w art. 9 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o ochronie zwierząt /t.j. Dz.U. 1932 nr 42 poz. 417 ze zm./ jest wyjątkiem od zasady wolności dysponowania zwierzęciem przez jego właściciela, zaś jako wyjątek musi być interpretowana ściśle.
2. Jeśli zachodzi realna obawa, że właściciel nie będzie zwierzęcia leczył, organ administracji może na czas tego leczenia powierzyć go innej osobie. "Osobą" w rozumieniu tegoż przepisu jest m.in. Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami jako stowarzyszenie zarejestrowane.
3. Każda ochrona społecznie akceptowanych wartości musi się mieścić w granicach powszechnie obowiązującego prawa.
4. Stosownie do art. 8 ust. 2 Konstytucji PRL "ścisłe przestrzeganie praw Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej jest podstawowym obowiązkiem każdego organu państwa i każdego obywatela".