Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 19 lutego 1993 r., II SA 70/93

Tezy

Sam fakt nie stawienia się bezrobotnego w Rejonowym Biurze Pracy w wyznaczonym terminie nie może automatycznie powodować uznania jego niestawiennictwa za zaistniałe z przyczyn nieusprawiedliwionych i w konsekwencji nie może powodować wydania decyzji o utracie na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. 1991 nr 106 poz. 457 ze zm./ prawa do zasiłku, jeżeli niestawiennictwo to nastąpiło z przyczyn przez bezrobotnego niezawinionych.