Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 6 września 1984 r., sygn. akt II SA 737/84

Teza

  1. O tym, czy naruszenie prawa jest naruszeniem "rażącym" decyduje ocena skutków społeczno-gospodarczych, jakie dane naruszenie za sobą pociąga.

Za "rażące" uznać należy mianowicie takie naruszenie prawa, w wyniku którego powstają skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia praworządności. Nie ma tu natomiast rozstrzygającego znaczenia ani oczywistość naruszenia określonego przepisu, ani nawet charakter przepisu, który został naruszony.

  1. Obowiązek powołania w decyzji jej podstawy prawnej wynika z art. 107 par. 1 i 3 kpa, przy czym nie powinno budzić wątpliwości, że nie chodzi tu o jakąkolwiek podstawę prawną, to znaczy rzeczywiście mającą zastosowanie w danej sprawie.

Powołując wadliwą podstawę prawną organ administracyjny naruszył powyższe przepisy.

Trudno byłoby jednak przyjąć, że w wyniku tego naruszenia powstały skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia wymogów praworządności.

  1. Dla oceny treści decyzji istotne znaczenie ma jej sens merytoryczny, nie zaś szczegółowe sformułowania, jeżeli tylko ten sens merytoryczny nie budzi wątpliwości.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.