Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 23 lipca 1998 r., II SA 741/98

Teza

Z aktualnie obowiązującą ustawą o ruchu drogowym pozostają w sprzeczności przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 14 kwietnia 1993 r. w sprawie rejestracji, ewidencji i oznaczania pojazdów /Dz.U. nr 37 poz. 164 ze zm./ przewidujące czasową rejestrację pojazdów w razie konieczności ustalenia prawa własności pojazdu na drodze postępowania sądowego, skoro takiej możliwości nie przewiduje ustawa z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. nr 98 poz. 602/.

Sentencja

1. oddala skargę na decyzję wojewody w przedmiocie odmowy dopuszczenia do ruchu pojazdu.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Po wejściu w życie ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ utrzymany został dotychczasowy model kasacyjnych uprawnień tego sądu mimo przyjęcia generalnej klauzuli właściwości tego sądu ograniczonej wyłączeniami zestawionymi w art. 19 i niewielkiego poszerzenia uprawnień reformatoryjnych w konkretnie podanych przypadkach.

W rezultacie sprawowana przez sąd kontrola zgodności kwestionowanych orzeczeń, aktów i czynności /art. 21 ustawy/ uwzględniać musi stan prawny istniejący w dacie ich podjęcia. W rozpoznawanej sprawie będzie to stan prawny z 16 kwietnia 1998 r., kiedy to decyzja wojewody stała się decyzją ostateczną. W dacie wydania decyzji przez organ II instancji obowiązywała już ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. nr 98 poz. 602/, która weszła w życie 1 stycznia 1997 r. z wyjątkiem przepisów określonych w art. 152 pkt 1 i 2 tej ustawy.

Zgodnie zaś z art. 74 ust. 2 tej ustawy, czasowej rejestracji dokonuje się:

1. z urzędu - w razie konieczności sprawdzenia lub uzupełnienia dokumentów wymaganych do rejestracji pojazdu,
2. na wniosek właściciela pojazdu - w celu umożliwienia:

a/ wywozu pojazdu za granicę, b/ przejazdu z miejsca zakupu lub odbioru pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, c/ przejazdu związanego z koniecznością badania homologacyjnego, badania technicznego lub naprawy.

Jak z powyższego wynika, w ustawie tej nie przewidziano czasowej rejestracji pojazdu w razie konieczności ustalenia prawa własności pojazdu na drodze postępowania sądowego. W konsekwencji uznać należy, że w niniejszej sprawie nie może mieć zastosowania par. 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 14 kwietnia 1993 r. w sprawie rejestracji, ewidencji i oznaczenia pojazdów /Dz.U. nr 37 poz. 164 ze zm../ wydanego z upoważnienia ustawowego zawartego w art. 63 ust. 1 pkt 1 i 3 poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. - Prawo o ruchu drogowym /t.j. Dz.U. 1992 nr 11 poz. 41 ze zm./.

Zgodnie bowiem z art. 151 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - zachowały one przepisy wydane na podstawie ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. - Prawo o ruchu drogowym, jeżeli nie są sprzeczne z niniejszą ustawą. Z aktualnie zaś obowiązującą ustawą pozostają w sprzeczności przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 14 kwietnia 1993 r. przewidujące czasową rejestrację pojazdów w razie konieczności ustalania prawa własności pojazdu na drodze postępowania sądowego, skoro takiej możliwości nie przewiduje ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji w ostatecznym wyniku odpowiadają prawu i dlatego orzekł jak w sentencji na podstawie art. 27 ust. 1 cyt. ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.