Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 29 lipca 1983 r., sygn. akt II SA 750/83

Tezy

Stosownie do art. 39 ust. 2 ustawy dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. nr 11 poz. 79/ w wypadku stwierdzenia, że grunty wyłączone z produkcji rolnej są w okresie ostatnich dwóch lat od chwili ich nabycia z przeznaczeniem na cele nierolnicze lub nieleśne użytkowane przez nabywcę niezgodnie z przeznaczeniem stosuje się stałą opłatę roczną podwyższoną o 400 procent. Z brzmienia tego przepisu wynika, że do zastosowania na jego podstawie podwyższonej opłaty rocznej wystarczy sam fakt nie użytkowania przez nabywcę we wskazanym w tym przepisie okresie czasu gruntów zgodnie z celem, dla realizacji którego zostały przez niego nabyte /i wyłączone przez Naczelnika Gminy z produkcji rolnej lub leśnej/, jest natomiast rzeczą obojętną czy nastąpiło to z przyczyn przez nabywcę zawinionych, czy też bez jego winy, jak również czy grunty te - po ich nabyciu na określony cel /nierolniczy lub nieleśny/ - były czy też nie były /przez nabywcę lub inną osobę/ czasowo zagospodarowane w sposób rolniczy lub leśny.