Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą) z 31 stycznia 1986 r., II SA 77/86
PostanowienieprawomocneNSA w Warszawie (przed reformą)·31 stycznia 1986 r.
UdostępnijCytuj
Tezy
Spośród różnych decyzji wydawanych przez Główny Urząd Kontroli Publikacji i Widowisk przedmiotem zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego są tylko "decyzje dotyczące zakazu publikacji i widowisk" /art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o kontroli publikacji i widowisk - Dz.U. nr 20 poz. 99 ze zm./. Decyzje o odmowie przyjęcia publikacji lub widowiska do kontroli nie są wymienione w art. 15 ust. 1 tej ustawy, a zatem nie mogą być przedmiotem zaskarżenia do NSA.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 204 par. 1 Kpa odrzucił skargę Andrzeja R. na decyzję Głównego Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk z dnia 13 grudnia 1985 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia publikacji do kontroli wstępnej.
W skrócie
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
Uzasadnienie
Stosownie do par. 11 regulaminu sprawowania kontroli publikacji i widowisk, stanowiącego załącznik do uchwały Rady Państwa z dnia 17 września 1981 r. w sprawie regulaminu sprawowania kontroli publikacji i widowisk /Dz.U. nr 24 poz. 126 ze zm./, Okręgowy Urząd Kontroli Publikacji i Widowisk ma obowiązek odmowy przyjęcia do kontroli publikacji i widowisk, jeżeli nie podlegają one kontroli wstępnej na mocy art. 4 ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o kontroli publikacji i widowisk /Dz.U. nr 20 poz. 99 ze zm./ albo nie zostały spełnione warunki określone w niniejszym regulaminie.
Odmowa przyjęcia do kontroli wstępnej publikacji lub widowiska następuje w drodze decyzji administracyjnej kończącej sprawę w I instancji /art. 104 Kpa w związku z art. 11 cytowanej ustawy/. Od decyzji tej przysługuje odwołanie do Głównego Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk /art. 127 Kpa w związku z art. 11 tej ustawy/, który wydaje decyzję ostateczną /art. 138 Kpa w związku z art. 11 ustawy/.
Pismo Głównego Urzędu Publikacji i Widowisk z dnia 13 grudnia 1985 r. skierowane do Andrzeja R. jest w istocie decyzją ostateczną, gdyż - z powołaniem się na podstawę prawną - utrzymuje w mocy decyzję Okręgowego Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w K. o odmowie przyjęcia publikacji do kontroli wstępnej.
Do Naczelnego Sądu Administracyjnego jednak mogą być zaskarżone tylko ostateczne decyzje administracyjne w sprawach wymienionych w art. 196 par. 2 Kpa albo też w sprawach wymienionych w innych ustawach /art. 196 par. 3 Kpa/. Główny Urząd Kontroli Publikacji i Widowisk, wykonując obowiązki określone przepisami omawianej ustawy o kontroli publikacji i widowisk, wydaje różne decyzje administracyjne, ale tylko jeden ich rodzaj może być przedmiotem zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego; są to mianowicie "decyzje dotyczące zakazu publikacji i widowisk" /art. 15 ust. 1 powyższej ustawy/, o których mowa w art. 13 tej ustawy. Decyzje o odmowie przyjęcia publikacji lub widowiska do kontroli nie są wymienione w art. 15 ust. 1 ustawy, a zatem nie mogą być przedmiotem zaskarżenia.
Skoro skarga na decyzję o odmowie przyjęcia do kontroli publikacji jest niedopuszczalna, przeto została odrzucona na podstawie art. 204 par. 1 Kpa.
Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.