Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 30 czerwca 1992 r., sygn. akt II SA 789/92

Tezy

1. Pozbawienie prawa do zasiłku z powodu niestawienia się z przyczyn nieusprawiedliwionych w wyznaczonym terminie /przewidziane w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1989 r. o zatrudnieniu - Dz.U. nr 75 poz. 446 ze zm. oraz obecnie w art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu - Dz.U. nr 106 poz. 457/ nie może nastąpić czynnością faktyczną organu administracji państwowej, nie następuje też z mocy samego prawa. Konieczne jest wydanie decyzji administracyjnej o utracie przez bezrobotnego prawa do zasiłku.

2. Czasowe zawieszenie wypłacania zasiłku dla bezrobotnych np. przez okres sezonowego zatrudnienia za granicą /dokonanego za wiedzą i zgodą Rejonowego Biura Pracy/ nie jest tożsame z utratą prawa do zasiłku dla bezrobotnych i nie powoduje samo przez się - po powrocie z zagranicy - konieczności ponownego rejestrowania się w Rejonowym Biurze Pracy jako osoby bezrobotnej, poszukującej pracy.

3. Podkreślenie tylko niektórych, z szeregu wymienionych w podstawie prawnej decyzji przepisów, dotyczących różnych sytuacji, nie zawsze odpowiadających przedmiotowemu stanowi faktycznemu, nie spełnia przewidzianego w art. 107 par. 1 Kpa wymogu powołania w decyzji podstawy prawnej, zwłaszcza wobec braku jakiegokolwiek wyjaśnienia na ten temat w uzasadnieniu decyzji.