Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą) z 13 stycznia 1995 r., II SA 8/95

Tezy

Decyzja organu założycielskiego przedsiębiorstwa użyteczności publicznej o powołaniu dyrektora tego przedsiębiorstwa nie jest decyzją administracyjną podlegającą zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił na podstawie art. 204 par. 1 Kpa skargę Jacka S. na decyzję Prezydenta Miasta W. w przedmiocie powołania dyrektora Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w W.

Uzasadnienie

Decyzja organu założycielskiego przedsiębiorstwa użyteczności publicznej o powołaniu dyrektora tego przedsiębiorstwa nie jest decyzją administracyjną podlegającą zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych /Dz.U. 1991 nr 18 poz. 80 ze zm./ decyzja organu założycielskiego w takiej sprawie może być zaskarżona przez radę pracowniczą sprzeciwem wniesionym w trybie określonym w art. 63 ust. 2 i 3 tej ustawy. Jeśli mimo wniesienia sprzeciwu organ założycielski podtrzyma swoją decyzję, to rada pracownicza ma prawo wnieść sprawę do sądu. Z przepisów tych wynika, że prawo zaskarżenia decyzji organu założycielskiego w takiej sprawie przysługuje tylko radzie pracowniczej, a kontrola sądowa takiej decyzji należy do właściwości sądów powszechnych. Według zaś art. 196 par. 4 pkt 7 Kpa wyłączona jest dopuszczalność wniesienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi na decyzje wydane w sprawach należących do właściwości innych sądów.

Z powyższych względów skarga niniejsza, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 204 par. 1 Kpa.