Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą)z 11 października 1994 r., sygn. akt II SA 839-847/94

Tezy

1. Kierownik urzędu tylko wtedy obowiązany jest zasięgać opinii zakładowej organizacji związkowej w przedmiocie rozwiązania stosunku pracy z urzędnikiem państwowym mianowanym. który nie jest członkiem związku zawodowego z własnej woli lub nie może należeć do związku z racji zajmowania kierowniczego stanowiska, gdy urzędnik taki wcześniej zwróci się do związku zawodowego w trybie art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych /Dz.U. nr 55 poz. 234/ - o ochronę jego praw pracowniczych wobec pracodawcy.

2. W sprawie o rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem państwowym mianowanym zakładowej organizacji związkowej nie służy skarga do sądu administracyjnego na decyzję w tym przedmiocie, ani na podstawie art. 197 pkt 1 Kpa, ani na podstawie art. 197 pkt 2 Kpa.

3. Uprawnienie zakładowej organizacji związkowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w takiej sprawie, opierać się może natomiast na zasadzie reprezentowania pracownika w postępowaniu sądowym - art. 462 Kpc w związku z art. 393 par. 1 Kpc i w związku z art. 211 Kpa.

Może ona działać w tym zakresie tylko na rzecz pracownika, i tylko wówczas, jeśli w konkretnej sprawie zachodzą okoliczności wymienione w art. 7 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych.