Uzasadnienie
W dniu 3 lipca 1990 r. Ireneusz S., właściciel Zakładu Naprawy Manometrów w W., złożył do Okręgowego Urzędu Miar i Jakości w W. wniosek o rejestrację Zakładu Naprawy Ciśnieniowej oraz Laboratorium Pomiarów Ciśnienia.
Wniosek w zakresie Zakładu Naprawy Ciśnieniowej został załatwiony pozytywnie decyzją dyrektora Okręgowego Urzędu Miar i Jakości w W. z dnia 12 lipca 1990 r., natomiast w kwestii rejestracji laboratorium pomiarowego dyrektor tego Urzędu wydał w dniu 29 sierpnia 1990 r. decyzję odmowną; w jej uzasadnieniu podał, iż została ona wydana po zasięgnięciu opinii Zakładu Metrologii Ogólnej Polskiego Komitetu Normalizacji, Miar i Jakości w W. Z opinii tej wynika, że sprawdzanie narzędzi pomiarowych ma charakter czynności administracyjnoprawnej, kończącej się wydaniem decyzji administracyjnej, na mocy której narzędzie pomiarowe jest albo nie jest dopuszczone do stosowania. Decyzje takie może wydać tylko właściwy organ administracji państwowej albo inna jednostka państwowa w ramach zleconych funkcji administracji. Ustawa z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324/, która zrównała wszystkie podmioty gospodarcze, możliwości takiej nie stworzyła, ponieważ dotyczy wyłącznie sfery prawa cywilnego, to znaczy stosunków cywilnoprawnych, a nie administracyjnoprawnych.
Od decyzji tej Ireneusz S. złożył odwołanie do Prezesa Polskiego Komitetu Normalizacji i Miar w W. Podniósł przy tym, że na podstawie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324/ zarejestrował w dniu 3 lipca 1990 r. działalność gospodarczą, której przedmiotem są usługi w zakresie naprawy, przeskalowania, regulacji i sprawdzania przyrządów ciśnieniowych. Działalność ta jest kontynuacją zakładu i laboratorium funkcjonującego do maja 1990 r. pod szyldem Spółdzielni Pracy "P." w W., zorganizowanego w 1982 r. z inicjatywy Okręgowego Urzędu Miar oraz Wydziału Handlu i Usług Urzędu Wojewódzkiego w W. Zgodnie z par. 4 ust. 4 uchwały nr 9 Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1967 r. w sprawie obowiązków jednostek gospodarki uspołecznionej w zakresie okresowego sprawdzania oraz właściwego stosowania i wykorzystywania narzędzi pomiarowych /M.P. nr 9 poz. 47/ zamiar podjęcia działalności gospodarczej skonsultował z Okręgowym Urzędem Miar w W., uzyskując pozytywną odpowiedź co do możliwości rejestracji laboratorium w świetle obowiązujących przepisów oraz pisma Polskiego Komitetu Normalizacji i Miar znak PR-V-018-158/89/RP z dnia 30 maja 1989 r. Po zarejestrowaniu działalności i dokonaniu odbioru zakładu i laboratorium w dniu 7 lipca 1990 r. spotkał się ze strony dyrektora Okręgowego Urzędu Miar w dniu 9 lipca 1990 r. z ustną odmowa rejestracji laboratorium, a pisemna decyzja odmowna została wydana po upływie około 2 miesięcy.
Odwołujący się zarzucał, że opinia Polskiego Komitetu Normalizacji i Miar /pismo z dnia 9 sierpnia 1990 r./ jest sprzeczna z przepisami ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o miarach i narzędziach pomiarowych, z uchwałą nr 9 Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1967 r., zarządzeniem Prezesa Centralnego Urzędu Jakości i Miar z dnia 30 września 1967 r. oraz z ustawą z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej. Z pisma tego wynika, że przekreśla się możliwość funkcjonowania laboratoriów pomiarowych we wszelkiego rodzaju jednostkach gospodarczych, gdy tymczasem powołane wyżej przepisy nakładają obowiązek ich organizowania tam, gdzie stosuje się znaczne ilości narzędzi /par. 3 i 5 uchwały nr 9 Rady Ministrów/, natomiast par. 1 zarządzenia Prezesa Centralnego Urzędu Jakości i Miar z dnia 30 września 1967 r. nakazuje w rozumieniu art. 11 ustawy o miarach i narzędziach pomiarowych traktować jednakowo zakłady sektora uspołecznionego i zakłady gospodarki nie uspołecznionej. Z przepisów ustawy o miarach i narzędziach pomiarowych ani innych przepisów wykonawczych nie wynika, iż działalność w zakresie okresowego sprawdzania narzędzi jest zastrzeżona dla określonych prawem podmiotów gospodarczych, co w świetle przepisów art. 4 ustawy o działalności gospodarczej daje możliwość prowadzenia takiej działalności przez osoby fizyczne. Odwołujący się dodał, że w wyniku zapewnienia, uzyskanego w Urzędzie Miar w W., poczynił wielomilionowe nakłady na wyposażenie i sprzęt laboratoryjny, zadłużając się. Wiadomo mu przy tym o funkcjonowaniu w różnych okręgach laboratoriów w sektorze gospodarki nie uspołecznionej.
Prezes Polskiego Komitetu Normalizacji, Miar i Jakości decyzją ostateczną nr PR/MO-04-4/428/90 z dnia 17 października 1990 r., wydaną na podstawie art. 1 ust. 2 i art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 marca 1972 r. o utworzeniu Polskiego Komitetu Normalizacji, Miar i Jakości /Dz.U. nr 11 poz. 82 ze zm./, po rozpatrzeniu powyższego odwołania utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji ostatecznej podano między innymi, że organ I instancji oparł swe stanowisko na fakcie, iż okresowe sprawdzanie narzędzi pomiarowych jest obowiązkiem publicznoprawnym, wynikającym z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o miarach i narzędziach pomiarowych /Dz.U. nr 23 poz.148 ze zm./, i zgodnie z postanowieniami uchwały nr 9 Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1967 r. w sprawie obowiązków jednostek gospodarki uspołecznionej w zakresie okresowego sprawdzania oraz właściwego stosowania i wykorzystywania narzędzi pomiarowych /M.P. nr 9 poz. 47 ze zm./ obowiązek ten mogą wykonywać tylko jednostki uspołecznione na swoją rzecz i we własnych laboratoriach pomiarowych albo w laboratoriach wspólnych, zorganizowanych na potrzeby kilku zakładów. Ani art. 13 ust. 1 wyżej wymienionej ustawy o miarach, ani cytowana uchwała nr 9 nie przewidują możliwości dokonywania, z mocą decyzji, okresowych sprawdzeń narzędzi pomiarowych przez osoby fizyczne na rzecz innych jednostek. Nie bez znaczenia w sprawie jest również fakt, że Ireneusz S., gdyby nawet była możliwość rejestrowania prywatnych laboratoriów pomiarowych do okresowego sprawdzania narzędzi pomiarowych, także otrzymałby decyzję odmowną, ponieważ w danym wypadku powstałaby sytuacja, w której, będąc jednocześnie wykonawcą naprawy manometrów oceniałby własną pracę bez zachowania - mimo najlepszej woli - wymaganej w tym wypadku obiektywności Poza tym byłoby to sprzeczne z powszechnie obowiązującą zasadą prawną nemo iudex in sua propria causa.
Od decyzji ostatecznej pełnomocnik Ireneusza S. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Podał, że działalność gospodarcza prowadzona przez Ireneusza S. w zakresie naprawy, przeskalowania, regulacji i sprawdzania ciśnieniomierzy została zarejestrowana w dniu 3 lipca 1990 r. przez terenowy organ administracji państwowej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324/. W tym samym dniu został złożony w Okręgowym Urzędzie Miar w W. wniosek o rejestrację Laboratorium Pomiarów Ciśnienia i Zakładu Naprawy Manometrów. Przedstawiciele Okręgowego Urzędu Miar dokonali w dniu 7 lipca 1990 r. protokolarnej kontroli stanu laboratorium i zakładu zgłoszonych do rejestracji. Protokół ten zakończono wnioskiem o wydanie dowodu rejestracji laboratorium. Dalszy tok postępowania miał przebieg niekonwencjonalny. Mimo że zarówno zakład, jak i laboratorium Ireneusz S. prowadził pod firmą Spółdzielni Pracy "P'." od 1982 r., ciesząc się nienaganną opinia wśród zleceniodawców, sprawę załatwiono negatywnie z chwilą sprywatyzowania tej działalności, chociaż na terenie działania tamtejszego urzędu miar oraz innych urzędów funkcjonują laboratoria świadczące usługi na rzecz innych podmiotów. Poza tym zakres działania laboratorium ogranicza się do sprawdzania przyrządów naprawianych przez zakład naprawczy, nie wkracza natomiast w kompetencje organu, jakim jest Urząd Miar, albowiem sprawdzanie okresowe i legalizacja narzędzia są to dwie różne sprawy. Argumentacja prawna zawarta w zaskarżonej decyzji /w szczególności dotycząca administracyjnoprawnego charakteru działalności/ nie jest zasadna i pozostaje w sprzeczności z przepisami przewidującymi obowiązek tworzenia laboratoriów na potrzeby więcej niż jednego podmiotu gospodarczego. Ponadto w trybie odwoławczym sprawa została zbadana zbyt powierzchownie.
Prezes Polskiego Komitetu Normalizacji, Miar i Jakości wniósł o oddalenie skargi. W odpowiedzi na skargę podał, że objęte wnioskiem okresowe sprawdzanie manometrów jest czynnością o charakterze administracyjnoprawnym, kończącą się wydaniem decyzji; brak jest podstaw prawnych do upoważnienia w takim zakresie osób fizycznych do wydawania decyzji. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w analogicznej sprawie, uznając, że kompetencje władcze administracji nie są działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324/ Mimo że sprawdzanie narzędzi pomiarowych nie jest legalizacją tych narzędzi, obowiązek ten ma charakter publicznoprawny i może być wykonywany, zgodnie z postanowieniami uchwały nr 9 Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1967 r. w sprawie obowiązków jednostek gospodarki uspołecznionej w zakresie okresowego sprawdzania oraz właściwego stosowania i wykorzystywania narzędzi pomiarowych /M.P. nr 9 poz. 47 ze zm./, tylko przez jednostki uspołecznione na ich rzec i w ich własnych laboratoriach pomiarowych albo w laboratoriach wspólnych.
W piśmie procesowym z dnia 11 marca 1991 r. skarżący dodatkowo zakwestionował trafność przyjętej w zaskarżonej decyzji podstawy prawnej, to jest art. 13 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o miarach i narzędziach pomiarowych /Dz.U. nr 23 poz. 148/, podnosząc, że przepis ten nie narusza uprawnień, lecz nakłada obowiązek określonego zachowania się jednostek gospodarki uspołecznionej stosujących narzędzia pomiarowe służące do celów gospodarczych wyszczególnionych w art. 6 tej ustawy. Jeżeli jednostka gospodarki uspołecznionej nie ma możliwości wykonywania tych czynności, musi je zlecać na zewnątrz. W związku z tym w uchwale nr 9 Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1967 r. został ustanowiony zakres obowiązków oraz formalny system ich realizacji, przewidujący możliwość przekazania uprawnień jednostki gospodarki uspołecznionej innym wspólnym laboratoriom lub wyodrębnionym przedsiębiorstwom powołanym w tym celu. Tym samym treść uchwały nr 9 przekreśla administracyjnoprawny charakter tych czynności. Skarżący powołał się też na 1 zarządzenia Prezesa Centralnego Urzędu Jakości i Miar z dnia 30 września 1967 r. w sprawie rejestracji zakładów wytwarzających i naprawiających narzędzia pomiarowe oraz sprawowania nadzoru przez organy administracji miar nad wytwarzaniem i naprawą narzędzi pomiarowych /M.P. nr 56 poz. 275/ i jego związek z art. 11 powołanej wyżej ustawy i zarzucił, że zaskarżona decyzja nie rozróżnia pojęć "osoba fizyczna" i "podmiot gospodarczy", jakim jest jednostka gospodarki nie uspołecznionej. Ponadto zaskarżona decyzja narusza art. 4 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej i art. 6 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej po zmianach uchwalonych przez Sejm w dniu 29 grudnia 1989 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o miarach i narzędziach pomiarowych /Dz.U. nr 23 poz. 148 ze zm./ rozróżnia legalizację narzędzi pomiarowych /w szczególności rozdział 2 tej ustawy/, wytwarzanie, naprawę i zatwierdzanie typów narzędzi pomiarowych w szczególności rozdział 4/ oraz okresowe sprawdzanie narzędzi pomiarowych /rozdział 5/.
Skarżący ma uprawnienia do naprawy, przewzorowywania i regulacji manometrów i prowadzi działalność gospodarczą w tym zakresie.
Chciałby jednak prowadzić działalność również w zakresie okresowego sprawdzania manometrów. W związku z tym złożył wniosek o rejestrację Laboratorium Pomiarów Ciśnienia. Wniosek ten został załatwiony odmownie i wydane w tym przedmiocie decyzje organów administracji I i II instancji są obecnie przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego pod katem ich zgodności z przepisami prawa.
Problematyka okresowego sprawdzania użytkowych narzędzi pomiarowych stosowanych do celów określonych w art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. "b" i "c" ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o miarach i narzędziach pomiarowych /Dz.U. nr 23 poz. 148 ze zm./ uregulowana jest w art. 13 tej ustawy oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie zawartego w ust. 2 tego artykułu upoważnienia ustawowego, to jest w uchwale nr 9 Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1967 r. w sprawie obowiązków jednostek gospodarki uspołecznionej w zakresie okresowego sprawdzania oraz właściwego stosowania i wykorzystywania narzędzi pomiarowych /M.P. nr 9 poz. 47 ze zm./.
Z przepisów tych wynika, że jednostki gospodarki uspołecznionej, w których stosowane są narzędzia pomiarowe do kontroli jakości surowców, materiałów, półwyrobów i wyrobów oraz do kontroli i regulacji przebiegu procesów technologicznych w produkcji, obowiązane są do dokonywania okresowego sprawdzania tych narzędzi.
Sprawdzenie narzędzia pomiarowego polega na dokonaniu czynności mających na celu stwierdzenie jakościowej lub ilościowej zgodności określonych właściwości narzędzia pomiarowego z wymaganiami przepisów o narzędziach pomiarowych, norm i warunków technicznych oraz na udokumentowaniu wyników tych czynności /par. 1 cytowanej uchwały/.
Jednostki gospodarki uspołecznionej stosujące znaczne ilości narzędzi pomiarowych obowiązane są stworzyć w ramach służb technicznych warunki techniczno-organizacyjne do dokonywania pomiarów laboratoryjnych między innymi w celu okresowego sprawdzania narzędzi pomiarowych /par. 3 ust. 1/, a inne takie jednostki powinny powierzyć zadania pomiarów laboratoryjnych w zakresie okresowego sprawdzania narzędzi pomiarowych innym właściwym jednostkom organizacyjnym /par. 3 ust. 2 powyższej uchwały/.
W zależności od potrzeb mogą być tworzone w ramach służb technicznych stanowiska pracy, izby, pracownie, laboratoria i oddziały pomiarowe /tak zwane "laboratoria pomiarowe"/ na zasadach określonych przez właściwych ministrów (...), po zasięgnięciu opinii okręgowych urzędów jakości i miar /par. 4 uchwały/. Laboratoria pomiarowe mogą być przekształcone w wydzielone technicznie komórki organizacyjne danych jednostek /par. 1 /. W wypadkach gospodarczo uzasadnionych mogą być powoływane przedsiębiorstwa pomiarowo-naprawcze, stanowiące w zakresie dokonywania napraw i sprawdzania narzędzi pomiarowych specjalistyczne ośrodki pomiarowe poszczególnych resortów albo regionalne służby pomiarowe międzyresortowe /par. 5 ust. 2 omawianej uchwały/.
Laboratoria pomiarowe uprawnione są do wystawiania świadectw sprawdzania narzędzi pomiarowych oraz oznaczania sprawdzonych narzędzi pomiarowych znakami ustalonymi przez okręgowe urzędy jakości i miar na wniosek laboratoriów. Laboratoria takie podlegają obowiązkowi rejestracji w okręgowych urzędach jakości i miar /par. 7 i 8 powyższej uchwały/.
Z przedstawionego stanu prawnego wynika, że okresowe sprawdzanie narzędzi pomiarowych stosowanych do celów określonych w art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. "b" i "c" wyżej cytowanej ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. nie jest działalnością gospodarczą o charakterze powszechnym, objętą ustawą z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324 ze zm./, która jako zasadę wprowadza wolność gospodarczą, lecz - zgodnie z określonym układem interesów publicznych - poddane zostało specjalnej reglamentacji prawnej i oznacza wykonywanie określonych czynności z zakresu działania organu administracji /zapewnianie jednolitości miar, rzetelności i odpowiedniej jakości narzędzi pomiarowych/. Okresowe sprawdzanie narzędzi pomiarowych jako czynność o charakterze administracyjnoprawnym kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, na mocy której badane narzędzie pomiarowe jest - albo nie jest - dopuszczone do stosowania.
Skarżący chciałby realizować /na zasadach odpłatności/ zadania organu administracji w zakresie okresowego sprawdzania ciśnieniomierzy roboczych przez prowadzenie -jak o to wnosił - Laboratorium Pomiarów Ciśnienia. Zlecenie niektórych funkcji administracji rządowej może nastąpić na rzecz państwowych i komunalnych jednostek organizacyjnych, organizacji zawodowych, samorządowych, spółdzielczych i innych organizacji społecznych, gdy są one powołane z mocy wyraźnego przepisu prawa do załatwiania spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych lub w sprawach wydawania zaświadczeń. Wynika to z art. 1 par. 2 Kpa. Zlecenie funkcji administracji rządowej może nastąpić nawet na rzecz poszczególnych obywateli /na przykład art. 4 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 22 sierpnia 1927 r. o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzęcych - Dz.U. nr 77 poz. 673 ze zm./.
Jednostka, której zlecono funkcje administracji, zachowuje swój dotychczasowy status prawny, ale w określonym zakresie występuje na prawach organu administracji rządowej. Przy wykonywaniu funkcji zleconych jest wyposażona w prawo posługiwania się formami działania właściwymi dla organów administracji rządowej /władczymi i niewładczymi/. W razie potrzeby działanie jej, podobnie jak i działania organów państwowych, jest sankcjonowane przymusem państwowym. Zawsze jednak - jak wskazano wyżej - do wykonywania określonych funkcji z zakresu administracji rządowej przez jednostkę spoza systemu organów administracji rządowej konieczny jest wyraźny przepis prawa powszechnie obowiązującego, upoważniający tę jednostkę do wykonywania takich funkcji.
Okresowe sprawdzanie narzędzi pomiarowych w laboratoriach pomiarowych oraz wystawianie przez te laboratoria świadectw sprawdzenia takich narzędzi i oznaczanie sprawdzonych narzędzi pomiarowych znakami ustalonymi przez okręgowe urzędy jakości i miar ma na celu zagwarantowanie jednolitości miar, rzetelności i odpowiedniej jakości narzędzi pomiarowych. Są to czynności z zakresu działania organów administracji wymienionych w art. 2 ust. 1 w związku z art. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o miarach i narzędziach pomiarowych /Dz.U. nr 23 poz. 148 ze zm./, to jest z zakresu działania Polskiego Komitetu Normalizacji, Miar i Jakości oraz okręgowych i obwodowych urzędów jakości i miar.
Na mocy wyraźnego przepisu prawa, a mianowicie na mocy art. 13 powyższej ustawy, niektóre czynności z zakresu działania organów administracji miar zostały zlecone jednostkom gospodarki uspołecznionej. Szczegółowo kwestie te zostały uregulowane w cytowanej uchwale nr 9 Rady Ministrów. Jednakże ani ta ustawa, ani wydane na jej podstawie przepisy wykonawcze nie zawierają upoważnienia dla innych podmiotów do wykonywania omawianych czynności.
Należy podkreślić, że obywatel nie może w trybie kodeksu postępowania administracyjnego dochodzić tego, aby Państwo przyznało mu swoje uprawnienia wynikające z władztwa administracyjnego (...). Nie może też skutecznie powoływać się, jak to czyni skarżący, na quasi zasadę "zrównania sektorów" w sprawie władztwa państwowego ani też - w tym zakresie - na zasadę, że co nie jest zakazane, to jest dozwolone, zasady te bowiem stosowane są w sferze objętej ustawą z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324 ze zm./, która, jak wyżej wskazano, w sprawie objętej skargą nie ma zastosowania.
W tej sytuacji, w świetle stanu prawnego i faktycznego występującego w czasie wydania zaskarżonej decyzji, pozytywne załatwienie wniosku skarżącego nie było możliwe. Zaskarżona decyzja odmowna zatem jest zgodna z przepisami prawa materialnego, nie narusza również przepisów postępowania w sposób mający wpływ na wynik sprawy. W związku z tym brak było podstaw do uwzględnienia skargi i w myśl art. 207 par. 5 Kpa należało ją oddalić.
Warto w tym miejscu dodać, nawiązując do argumentacji przedstawionej w piśmie procesowym skarżącego z dnia 11 marca 1991 r., że nie można podzielić wyrażonego tam poglądu, iż cytowana uchwała nr 9 Rady Ministrów "przekreśla administracyjnoprawny charakter (...) czynności" /polegających na okresowym sprawdzaniu narzędzi pomiarowych przez laboratoria pomiarowe/. Uchwała ta jest w stosunku do omawianej ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. aktem prawnym wykonawczym, nie może więc zmieniać ani "przekreślać" postanowień ustawy, na podstawie której została wydana. Zlecenie jednostkom gospodarki uspołecznionej omawianych wyżej czynności z zakresu administracji zostało już zawarte - jak wspomniano wyżej - w samej tej ustawie /mianowicie w jej art. 13/, uchwała zaś zawiera jedynie szczegółowe unormowania w tym zakresie.
Jak wynika z treści zarządzenia Prezesa Centralnego Urzędu Jakości i Miar z dnia 30 września 1967 r. w sprawie rejestracji zakładów wytwarzających i naprawiających narzędzia pomiarowe oraz sprawowania nadzoru przez organy administracji miar nad wytwarzaniem i naprawa narzędzi pomiarowych /M.P. nr 56 poz. 275/, na które powołuje się skarżący, oraz z faktu, iż stanowi ono akt prawny wykonawczy wydany na podstawie art. 11 ust. 2 omawianej ustawy /a więc przepisu zamieszczonego w rozdziale 4 tej ustawy, zatytułowanym "Rejestracja zakładów wytwarzających i naprawiających narzędzia pomiarowe oraz zatwierdzanie typów narzędzi pomiarowych"/, reguluje ono całkiem inną problematykę i nie dotyczy kwestii z zakresu okresowego sprawdzania użytkowych narzędzi pomiarowych, unormowanych w art. 13 tej ustawy oraz w cytowanej uchwale nr 9 Rady Ministrów.
(...) Zarzut naruszenia art. 4 cytowanej ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej nie jest zasadny, albowiem ustawa ta nie ma -jak wskazano wyżej - zastosowania w sprawie, której skarga dotyczy. Nie jest zasadny również zarzut naruszenia art. 6 Konstytucji RP.
Prowadzenie uprzednio przez skarżącego analogicznej działalności "pod szyldem spółdzielni" nie może przemawiać za przyznaniem mu uprawnień do okresowego sprawdzania manometrów, ponieważ działalność taka prowadziła wówczas spółdzielnia, której skarżący był tylko pracownikiem lub członkiem, spółdzielnia zaś jest jednostki gospodarki uspołecznionej (...).
Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest również powołanie się przez skarżącego, choć nie udokumentowane, na prowadzenie przez podmioty nie będące jednostkami gospodarki uspołecznionej laboratoriów pomiarowych przeprowadzających okresowe sprawdzanie narzędzi pomiarowych określonych w art. 13 omawianej ustawy. Uzyskanie zezwoleń na prowadzenie takich laboratoriów przez inne podmioty niż jednostki gospodarki uspołecznionej /nawet gdyby istotnie fakty takie miały miejsce/ należy oceniać jako wynik działania (...) bez podstawy prawnej.