Uzasadnienie
W dniu 30 grudnia 2002 r. Rada Miejska w Miłakowie podjęła uchwałę nr IY/23/2002 w sprawie ustalenia liczby punktów sprzedaży napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5 % alkoholu /z wyjątkiem piwa/, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, jak i w miejscu sprzedaży oraz zasad usytuowania miejsc sprzedaży napojów alkoholowych na terenie miasta i gminy Miłakowo.
W § 5 uchwały zawarte zostało upoważnienie dla Burmistrza Miasta i Gminy Miłakowo do wprowadzenia zakazu sprzedaży napojów alkoholowych na terenie miasta i gminy w związku z mającymi miejsce wydarzeniami o charakterze religijnym, kulturowym i sportowym.
Uchwałę tę, w części objętej § 5, zaskarżył Wojewoda Warmińsko-Mazurski, zarzucając, iż zapis tam zawarty, nie znajduje oparcia w przepisach ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
Uznając zasadność tego zarzutu, Rada Miejska w Miłakowie przychyliła się do wniosku o stwierdzenie nieważności uchwały w zaskarżonym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Powyższa skarga, w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271 ze zm.).
Skarga jest zasadna. Zaskarżony zapis uchwały Rady Miejskiej w Miłakowie nie znajduje umocowania w obowiązujących przepisach. Kompetencję do wprowadzania ograniczeń w sprzedaży napojów alkoholowych ustawodawca przyznał jedynie radzie gminy i Radzie Ministrów. Rada gminy upoważniona została do wprowadzania czasowego lub stałego zakazu sprzedaży, podawania, spożywania oraz wnoszenia napojów alkoholowych w miejscach i obiektach niewymienionych w art. 14 ust. 1-5 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 147, póz. 1231 ze zm.) oraz na określonych obszarach gminy, ze względu na ich charakter (art. 14 ust. 6 wskazanej ustawy), natomiast Rada Ministrów do wprowadzania na czas określony całkowitego lub częściowego zakazu sprzedaży i podawania napojów alkoholowych na obszarze całego kraju albo jego części (art. 19 wskazanej ustawy).
Żaden przepis prawa nie dawał takiego upoważnienia burmistrzowi, ani też nie umożliwiał radzie gminy przekazania mu swych uprawnień w tym zakresie.
Wobec powyższego, z uwagi na brak podstaw prawnych do zawarcia w uchwale unormowania objętego § 5 zaskarżonego aktu, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził w tym zakresie jego nieważność na podstawie art. 147 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270).