Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2002 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku p. T. C. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Główny Geodeta Kraju utrzymał w mocy swą wcześniejszą decyzję z dnia [...] grudnia 2001 r., Nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 1999 r., Nr [...] stwierdzającej nieważność decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w [...] z dnia [...] listopada 1997 r., Nr [...] w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obręb [...], w jednostce rejestrowej Nr [...].
Z akt sprawy wynika, iż w dniu [...] listopada 1997 r. Dyrektor Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w [...] wydał decyzję Nr [...] w sprawie zmian w ewidencji gruntów, w obrębie ewidencyjnym [...], w jednostce rejestrowej nr [...]. Na podstawie wspomnianej decyzji Dyrektor Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych orzekł o wprowadzeniu zmiany w operacie gruntów, polegającej na zmianie oznaczenia i powierzchni działek, wskutek czego ogólna powierzchnia nowych działek została zmniejszona o 447 m 2 w stosunku do dotychczasowej powierzchni działki.
Rozpatrując przedmiotową sprawę w trybie nadzoru Wojewoda [...] stwierdził, iż organ I instancji nie zawiadomił skarżącego T. C., będącego stroną w sprawie i prowadził postępowanie bez udziału strony. Wojewoda stwierdził ponadto, iż w/w decyzja Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów nie została doręczona stronie.
Mając powyższe na uwadze Wojewoda [...] wydał w dniu [...] października 1999 r. decyzję nr [...], na mocy której - w oparciu o przepis art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a - stwierdził z urzędu nieważność w/w decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych z dnia [...] listopada 1997 r., z powodu wydania jej z naruszeniem prawa.
Skarżący nie wniósł odwołania od w/w decyzji Wojewody [...]. Główny Geodeta Kraju w oparciu o otrzymane dokumenty dotyczące sprawy, działając z urzędu, wydał w dniu [...] grudnia 2001 r. decyzję nr [...], na mocy której -na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i 2, art. 158 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. - stwierdził z urzędu nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...].10.1999 r., nr [...], stwierdzającej nieważność decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w [...] z dnia [...].11.1997 r., Nr [...] w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków, obręb [...], w jednostce rejestrowej Nr [...]. W uzasadnieniu decyzji Główny Geodeta Kraju podniósł, iż jak wynika z uzasadnienia w/w decyzji Wojewody [...], jako naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora WBGiTR w [...] organ ten wskazał prowadzenie postępowania administracyjnego bez udziału strony.
W opinii Głównego Geodety Kraju okoliczność ta mogła powodować wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., jeżeli zachodzą przesłanki z art. 147 i art. 148 k.p.a. Nie może ona natomiast stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji to, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym. Z tej przyczyny Główny Geodeta Kraju stwierdził, że uznanie przez Wojewodę [...] naruszenia przepisów postępowania administracyjnego skutkujące wznowienie postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), jako przesłanki uzasadniającej stwierdzenie nieważności decyzji, jest rażącym naruszeniem prawa.
Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej w/w decyzją Głównego Geodety Kraju nr [...], kwestionując w uzasadnieniu swego wniosku prawidłowość przeprowadzonego w 1995 r. postępowania rozgraniczeniowego.
W wyniku rozpatrzenia wniosku skarżącego T. C., Główny Geodeta Kraju wydał w dniu [...] lutego 2002 r. zaskarżoną decyzję nr [...], na mocy której utrzymał w mocy swą wcześniejszą decyzję z dnia [...] grudnia 2001 r. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego w/w decyzją Głównego Geodety Kraju nie było rozstrzygnięcie podjęte w postępowaniu rozgraniczeniowym przeprowadzonym w 1995 r. Ponadto organ powtórzył swe dotychczasowe argumenty, które przesądziły o unieważnieniu decyzji Wojewody [...].
W dniu [...] marca 2002 r. skarżący T. C. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lutego 2002 r., nr [...], wnosząc o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W uzasadnieniu swej skargi podniósł on, iż w 1995 r. dokonano postępowania rozgraniczeniowego gruntów i budynków, obręb [...], w jednostce rejestrowej Nr [...] ze szkodą dla skarżącego, z uwagi na uszczuplenie jego działki o 447 m 2. Skarżący wskazał ponadto, iż jego wszelkie dotychczasowe poczynania mające na celu przywrócenie stanu poprzedniego dotyczącego powierzchni jego gruntu nie odniosły żadnego pozytywnego skutku. W świetle powyższego wniósł on o wznowienie postępowania rozgraniczeniowego tak, aby odzyskał utracony areał gruntu.
W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Skarżący wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu [...] marca 2002 r., a więc zgodnie z cytowanym przepisem ustawy sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270).
W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga p. T. C. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lutego 2002 r., nr [...] nie naruszyła prawa.
Przedmiotowa decyzja Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lutego 2002 r. nie narusza zarówno przepisów prawa materialnego wskazanych w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.), jak również przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7 kpa, art. 10 § 1 k.p.a., art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu, jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynika sprawy.
Podstawą zaskarżonej decyzji były przepisy art. 156 § 1 pkt 2 i art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.
Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została z rażącym naruszeniem prawa.
Jak stanowi przepis art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.
Według Sądu z zebranego w postępowaniu materiału dowodowego wynika jednoznacznie, iż Dyrektor Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w [...], wydając w dniu [...].11.1997 r. decyzję Nr [...] dopuścił się obrazy przepisów postępowania administracyjnego zawartych w art. 61 § 4 k.p.a. i art. 109 § 1 k.p.a.
Zgodnie z przepisem art. 61 § 4 k.p.a. o wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie. Zdaniem Sądu organ administracji publicznej obowiązany jest z urzędu ustalić, kto ma w danej sprawie interes prawny lub obowiązek i wszczynając postępowanie obowiązany jest zawiadomić o tym wszystkie osoby będące, zgodnie z art. 28 k.p.a., stronami w sprawie. Gwarancją realizacji tego prawa strony jest sankcja wzruszenia decyzji w trybie wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.).
Z kolei, jak stanowi przepis art. 109 § 1 k.p.a., decyzję doręcza się stronom na piśmie. Jeśli chodzi o pominięcie strony postępowania przy doręczaniu lub ogłaszaniu decyzji tu również należy kwestię tą rozpatrywać przez pryzmat normy wskazanej w przepisie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. podstawą wznowienia postępowania jest to, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Zdaniem Sądu z zasady ogólnej wynika, że strona ma zagwarantowany czynny udział w postępowaniu wyjaśniającym, nie chodzi zatem tylko o obecność strony przy podejmowaniu czynności procesowych przez organ orzekający, ale o stworzenie możliwości prawnych podejmowania przez stronę czynności procesowych w celu obrony swoich interesów prawnych. Przez udział w postępowaniu należy - w ocenie Sądu - rozumieć nie tylko udział w czynnościach postępowania wyjaśniającego, ale też i w czynnościach decydujących, który jest zrealizowany przez doręczenie stronie decyzji. Przez pozbawienie strony udziału w postępowaniu należy zatem rozumieć przypadki, gdy stronie nie doręczono decyzji. W takich przypadkach strona ma prawo żądać wznowienia postępowania na podstawie powołanego przepisu art. 145§ 1 pkt 4 k.p.a.
Mając powyższe na względzie należy zgodzić się z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji wydanej przez Głównego Geodetę Kraju, albowiem Wojewoda [...] dopuścił się rażącego naruszenia prawa unieważniając w/w decyzję Dyrektora WBGiTR.
Sąd pragnie stanowczo podkreślić, iż przedmiotem niniejszego postępowania nie było postępowanie rozgraniczeniowe, albowiem zaskarżona decyzja Głównego Geodety Kraju nie dotyczyła rozstrzygnięcia podjętego w postępowaniu rozgraniczeniowym przeprowadzonym w 1995 r.
Należy w związku z tym stwierdzić, iż wniosek skarżącego o wznowienie postępowania rozgraniczeniowego z 1995 r. nie mógł być rozpatrzony przez Sąd w niniejszej sprawie, albowiem nie był on przedmiotem rozstrzygania w tej sprawie.
Zdaniem Sądu należy przyjąć, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.