Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 24 września 1985 r., II SA 939/85

Teza

1. Ze sformułowania przepisu art. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. o szczególnych uprawnieniach kombatantów /Dz.U. nr 16 poz. 122/ wyraźnie wynika, że chodzi w niej nie o udział w utrwalaniu władzy ludowej bo taki udział miał każdy z obywateli żyjących nienagannie w okresie tworzenia się i umacniania państwowości polskiej po wyzwoleniu, ale o udział w walkach o utrwalanie władzy ludowej, a więc o udział w walkach zbrojnych z reakcyjnym podziemiem w obronie władzy ludowej.
2. Udział czternastoletniego chłopca w kopaniu okopów w 1939 r., podobnie jak i udzielanie w czasie wojny pomocy jeńcom stanowią czyny, które - aczkolwiek z moralnego punktu widzenia bardzo pozytywnie oceniane - nie mogą jednak stanowić w świetle obowiązujących przepisów podstawy do przyznania uprawnienia do świadczeń przysługujących kombatantom.