Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą) z 7 sierpnia 2001 r., II SA 941/00

Teza

Wynik kontroli skarbowej nie nakładający żadnych obowiązków na kontrolowanego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Uzasadnienie

Inspektor kontroli skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w W. wydał 28 grudnia 1999 r. wynik kontroli, w którym stwierdził, że spółka z o.o. "A.-V." w W. dopuściła się nieprawidłowości polegających na tym, że nie posiadała zezwolenia Ministra Finansów na urządzenie w 1997 r. loterii promocyjnej i nie okazała dowodu - wyciągu bankowego, potwierdzającego wniesienie wkładu pieniężnego na kapitał zakładowy spółki przez podmiot zagraniczny.

We wnioskach i wskazaniach dotyczących usunięcia tych nieprawidłowości inspektor przytoczył przepisy prawne: art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych i zakładach wzajemnych, z którego wynika, że loterie promocyjne mogą być urządzane na podstawie zezwolenia Ministra Finansów, i art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym, określający sposoby wniesienia wkładu podmiotu zagranicznego na kapitał spółki.

Po wezwaniu inspektora kontroli skarbowej do usunięcia naruszenia prawa spółka "A.-V." zaskarżyła ten wynik kontroli do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie. Zarzuciła, że zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych jedynym organem uprawnionym do kwalifikowania danego przedsięwzięcia jako gry losowej jest Minister Finansów. Dlatego też inspektor kontroli skarbowej wydając wynik kontroli przekroczył w tym zakresie swoje kompetencje. Natomiast z treści art. 10 ustawy o spółkach z udziałem podmiotów zagranicznych wynika, że wkłady podmiotów zagranicznych do kapitału spółki mogą być wnoszone w różnej formie. Organ kontroli skarbowej przyjął zaś, że brak wyciągu bankowego, potwierdzającego wniesienie wkładu pieniężnego do kapitału spółki, przesądza o opłaceniu kapitału zakładowego z naruszeniem tego przepisu.

W odpowiedzi na skargę inspektor kontroli skarbowej wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej podał, że okoliczności faktyczne sprawy dawały podstawę do ustalenia, że konkurs organizowany przez stronę skarżącą odpowiadał ustawowej definicji gry losowej, wymienionej w art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych jako loteria promocyjna. Nie było więc potrzeby odwoływania się do rozstrzygnięcia ministra finansów.

W trakcie kontroli "A.-V." nie przedłożyła inspektorowi żadnego dowodu potwierdzającego pokrycie wkładu pieniężnego do kapitału spółki przez podmiot zagraniczny. Na tej podstawie zasadnie przyjęto, że spółka nie dopełniła wymagań określonych przepisem art. 10 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zaskarżony wynik kontroli z dnia 28 grudnia 1999 r. zawiera w swej treści ustalenie, że strona skarżąca urządziła w 1997 r. konkurs o nazwie "Wielka gra o 120.000 zł", wyczerpujący znamiona gry losowej, na którą "A.-V." nie miała stosownego zezwolenia. W części /pkt 3/ zatytułowanej "wnioski i wskazania dotyczące usunięcia nieprawidłowości" ogranicza się jedynie do przywołania dwóch przepisów prawnych: art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych i zakładach wzajemnych i art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym, z których kolejno wynika obowiązek posiadania zezwolenia na urządzenie gry losowej i obowiązek wniesienia przez podmiot zagraniczny w odpowiedniej formie wkładu na kapitał spółki.

Na rozprawie przed NSA pełnomocnik strony skarżącej podała, że jej zdaniem treść zaskarżonego wyniku kontroli nie zawiera wniosków i wskazań co do sposobu zachowania się kontrolowanego podmiotu, jak i terminu do usunięcia ewentualnych braków.

NSA w składzie orzekającym podziela opinię co do tego, że kwestionowany wynik kontroli nie rodzi po stronie kontrolowanej spółki żadnych konkretnych i bezpośrednich obowiązków. Trudno bowiem wnosić na podstawie jego treści, że w 2000 r. spółka powinna uzyskać zezwolenie ministra finansów na urządzenie gry losowej, przeprowadzonej w 1977 r. Również na podstawie ustalenia, że "A.-V." nie przedstawiła w trakcie kontroli dowodu - wyciągu bankowego, potwierdzającego wniesienie wkładu pieniężnego na kapitał zakładowy spółki przez podmiot zagraniczny, nie sposób ustalić oczekiwań organu kontrolnego - czy chodzi mu o przedstawienie takiego właśnie dowodu, czy też w ogóle o wniesienie wkładu pieniężnego przez podmiot zagraniczny. Potwierdzeniem tych wątpliwości jest fakt pominięcia w treści wyniku kontroli terminu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

W uchwale NSA z dnia 4 grudnia 2000 r., FPS 13/00, sąd wyraził pogląd, że wynik kontroli skarbowej, który wskazuje wyłącznie określone uchybienia oraz dokonuje ustaleń faktycznych, a tym samym nie dotyczy przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie podlega zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można go bowiem zakwalifikować jako aktu albo czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz. U. nr 74 poz. 368 ze zm./.

W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z takim właśnie wynikiem kontroli, ograniczającym się do ustaleń faktycznych i wytknięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Brak w nim końcowych wskazań i wniosków, z których wynikałyby dla strony skarżącej bezpośrednie i konkretne obowiązki, sprawia, że zaskarżony wynik kontroli nie podlega badaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Mając to na uwadze, na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o NSA skargę odrzucono jako niedopuszczalną.