Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 6 stycznia 1988 r., II SA 965/87

Teza

1. Zgodę na działalność gospodarczą organizacji społecznej - zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 22 października 1985 r. w sprawie działalności gospodarczej organizacji społecznych /Dz.U. nr 51 poz. 265/ - udzielać można tylko w uzasadnionych wypadkach, opierając się przede wszystkim o reguły wynikające z cyt. rozporządzenia oraz na zasadach funkcjonowania reformowanej gospodarki; udzielając zgody należy być szczególnie wyczulonym na fakt istnienia możliwości wykorzystywania specjalnej pozycji organizacji społecznej /powoływanych zgodnie z obowiązującymi przepisami do celów niezarobkowych/ do omijania różnych regulacji stworzonych dla nadzoru i kontroli nad działalnością zarobkową.
2. Podejmowana działalność gospodarcza powinna opierać się o własny potencjał produkcyjno-techniczny i kadrowy, by nie służyła tworzeniu zbędnych ogniw pośrednictwa, używających tylko "społecznego szyldu" działaniom, które powinny się realizować w odpowiednich formach organizacji gospodarczych /w postaci spółek, spółdzielni, wspólnych przedsiębiorstw, itp./.