Uzasadnienie
W dniu 30 grudnia 2002 roku wszczęte zostało z urzędu przez Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa w [...] postępowanie wobec spółki z o.o. G. z siedzibą w P. w sprawie wydania decyzji sankcyjnej za wprowadzenie do obrotu materiału siewnego nieznanego pochodzenia.
W dniu [...] października 2002 roku decyzją nr [...][...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa cofnięto w całości zezwolenie na prowadzenie obrotu materiałami siewnymi spółce z o.o. G. Od wyżej wymienionej decyzji spółka z o.o. G. odwołała się do Głównego Inspektora Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa w W., który decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 roku utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa w [...].
W dniu [...] stycznia 2003 roku spółka z o.o. G. wystąpiła o zawieszenie postępowania sankcyjnego prowadzonego wobec spółki G.. Wojewódzki Inspektor Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa w [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2003 roku nr [...], wydanym w oparciu o art. 101 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a., odmówił zawieszenia postępowania sankcyjnego prowadzonego wobec spółki z o.o. G..
Organ I instancji uznał, iż brak jest przesłanki do zawieszenia postępowania w sprawie przewidzianej w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., albowiem cofnięcie zezwolenia nie ma wpływu na postępowanie sankcyjne. Oba te postępowania mogą toczyć się równolegle. Nie ma również podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie art. 98 § 1 k.p.a., albowiem postępowanie sankcyjne zostało wszczęte z urzędu, a nie na wniosek strony.
Na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa w [...] z dnia [...] stycznia 2003 roku Spółka z o.o. G. złożyła zażalenie do Głównego Inspektora Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa, w którym zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., nakazującego organowi administracji zawieszenie postępowania w przypadku gdy wynik tego postępowania zależy od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd, przez jego niezastosowanie, co w zaistniałym w sprawie stanie faktycznym oznacza konieczność uprzedniego prawomocnego stwierdzenia naruszenia przez skarżącego warunków ustawy o nasiennictwie w zakresie obrotu materiałem siewnym, co stanowić może dopiero conditio sine qua non dopuszczalności kontynuowania tzw. postępowania sankcyjnego.
W związku z podnoszonym zarzutem Spółka z o.o. G. wniosła o:
- 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenia co do istoty poprzez zawieszenie wszczętego postępowania ewentualnie
- 2. uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa po rozpoznaniu zażalenia Sp. z o.o. G. postanowieniem z dnia [...] lutego 2003 roku nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji podniósł, iż zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem pomiędzy cofnięciem zezwolenia na prowadzenie obrotu materiałem siewnym a postępowaniem w sprawie nałożenia opłaty sankcyjnej nie występuje bezpośredni związek przyczynowy.
W szczególności nie zachodzi w tym przypadku konieczność uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego.
Na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] lutego 2003 roku Spółka z o.o. G. złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jego uchylenia w całości. Zaskarżonemu postanowieniu spółka z o.o. G. zarzuciła naruszenie prawa formalnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy poprzez niezastosowanie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. nakazującego organowi administracyjnemu zawieszenie postępowania w przypadku, gdy wynik tego postępowania zależy od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd oraz przyjęcie, iż warunkiem koniecznym dopuszczalności tzw. postępowania sankcyjnego mającego na celu określenie konsekwencji finansowych prowadzenia obrotu materiałem siewnym z naruszeniem prawa, nie jest uprzednie, prawomocne stwierdzenie w formie decyzji naruszenia warunków ustawy o nasiennictwie w zakresie obrotu materiałami siewnymi, w sytuacji gdy conditio sine qua non wymierzenia opłaty sankcyjnej jest właśnie udowodnienie faktu wprowadzenia do obrotu materiału siewnego niezgodnie z wymogami dopuszczenia go do obrotu.
Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podnosząc argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga G. Sp. z o.o. z siedzibą w P. nie jest zasadna. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia i utrzymanego nim w mocy postanowienia z dnia [...] stycznia 2003 roku, Sąd uznał, iż odpowiadają one prawu. Organy obu instancji prawidłowo uznały, iż brak jest podstaw z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do zawieszenia wszczętego postępowania w sprawie nałożenia opłaty sankcyjnej do czasu zakończenia postępowania sądowego w sprawie cofnięcia spółce z o.o. "G." zezwolenia na prowadzenie obrotu materiałem siewnym.
W myśl bowiem art. 72a ustawy z dnia 24 listopada 1995 roku o nasiennictwie (Dz.U. z 2001 r. Nr 53 poz. 563 z późn. zm) opłatę sankcyjną nakłada się na tego, kto "wprowadził do obrotu materiał siewny niezgodnie z warunkami określonymi w art. 66 tejże ustawy".
Przepis ten nie uzależnia nałożenia opłaty sankcyjnej od uprzedniego cofnięcia zezwolenia na obrót materiałami siewnymi. Wystarcza sam fakt wprowadzenia do obrotu materiału siewnego niezgodnie z warunkami określonymi w art. 66 cyt. wyżej ustawy. W niniejszej sprawie ustalenia z kontroli przeprowadzonej w skarżącej spółce w 2002 roku wykazały, iż spółka wprowadza do obrotu materiał siewny nieznanego pochodzenia i te wyniki kontroli stanowią dostateczna podstawę do wszczęcia i prowadzenia postępowania sankcyjnego wobec spółki "G." bez względu na to, jak ostatecznie zakończy się sprawa dotycząca cofnięcia spółce zezwolenia na obrót materiałem siewnym. Sąd w pełni podzielił pogląd organów administracji, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi konieczność uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm), art. 3§ 1, art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz 1270), orzekł jak w wyroku.