Uzasadnienie
Wojewoda [...] postanowieniem z [...] sierpnia 2019 r. Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.) oraz art. 82 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm.), utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta B. z [...] grudnia 2017 r., znak: [...] o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta B. Nr [...] z [...] sierpnia 2013 r. znak: [...], udzielającą B. Przedsiębiorstwu Budownictwa Ogólnego "O." Sp. z o. o. z siedzibą w B. pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych A i B wraz z instalacjami wewnętrznymi w tym gazu i zewnętrznymi instalacjami kanalizacji sanitarnej, deszczowej ze zbiornikiem retencyjnym i gazu oraz drogami wewnętrznymi i zielenią przy ul. K. w B. na działkach nr ewid. [...], [...], [...], [...], [...] w obrębie [...].
Do wydania powyższego postanowienia doszło w następujących okolicznościach sprawy:
M. R. w piśmie z [...] sierpnia 2017 r., skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy wydanej dla inwestycji objętej pozwoleniem na budowę wydanym przez Prezydenta Miasta B. [...] sierpnia 2013 r., znak: [...].
Organ uznał, że powyższe pismo zawierało również zarzuty mogące świadczyć o żądaniu wznowienia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, ze względu na okoliczność nieuczestniczenia strony bez własnej winy w tym postępowaniu. Dlatego Prezydent Miasta B. pismem z [...] października 2017 r., wezwał M. R. do złożenia wyjaśnień, czy pismo z [...] sierpnia 2017 r. należy traktować jako żądanie wznowienia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę oraz do wskazania, w jakiej dacie wnioskodawca dowiedział się o wydaniu decyzji Prezydenta Miasta B. z [...] sierpnia 2013 r., znak: [...], pod rygorem uznania, że pismo z [...] sierpnia 2017 r., stanowi wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta B. z [...] sierpnia 2013 r., znak: [...] z uwagi na fakt, że bez własnej winy nie brał udziału w ww. postępowaniu oraz, że wnoszący podanie o wydanej decyzji dowiedział się w dacie wynikającej z akt sprawy.
Wnioskodawca w piśmie z [...] listopada 2017 r., wskazał, że "o terminie rozpoczęcia budowy rozległego bloku wielorodzinnego na działkach o nr ewid. [...] i [...] (...) dowiedział się podczas prac przy budowie naszego domu gdy na sąsiednich działkach ([...] i [...]) rozpoczynały się prace budowlane przy budowie tych bloków wielorodzinnych oraz od Urzędu Miasta, który udzielił mi informacji w trybie informacji publicznej".
Postanowieniem z [...] grudnia 2017 r., znak: [...] Prezydent Miasta B. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, art. 147 i art. 148 k.p.a. odmówił wznowienia postępowania w ww. sprawie, uzasadniając, że strona przekroczyła termin jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Organ wskazał również, że w niniejszej sprawie przesłanka pominięcia udziału strony w postępowaniu administracyjnym bez jej winy nie jest spełniona w sposób oczywisty, gdyż wnioskodawca brał udział w przedmiotowym postępowaniu i odebrał decyzję administracyjną kończącą to postępowanie.
Od ww. postanowienia zażalenie wniósł M. R. zarzucając postanowieniu "błędną interpretację wniosku złożonego do Wojewody [...] poprzez stwierdzenie cyt. "odmawia się wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta B. Nr [...] z dnia [...].08.2013 r., znak: [...] (...)". Ponadto wskazał, że uniemożliwiono mu czynny udział w postępowaniu zatwierdzającym projekt budowlany i udzielającym pozwolenia na budowę w 2013 r.
Zdaniem organu, z analizy treści uzasadnienia ww. zażalenia wynika, że wnioskodawca wnosił o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Prezydenta Miasta B. Nr [...] z [...] sierpnia 2013 r.
Wojewoda [...] w sprawie znak: [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. Nr [...] z [...] sierpnia 2013 r. Przedmiotowa decyzja została utrzymana w mocy decyzją [...] z [...] sierpnia 2018 r., znak: [...], a następnie wyrokiem WSA w Warszawie z 17 kwietnia 2019 r" sygn. akt VII SA/Wa 2363/18.
Wojewoda [...] postanowieniem z [...] lutego 2018 r., znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta B. z [...] grudnia 2017 r., znak: [...] o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta B. Nr [...] z [...] sierpnia 2013 r., znak [...].
Na powyższą decyzję Wojewody [...] została wniesiona przez M. R. skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.
Wyrokiem z 7 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Bd 468/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody [...].
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że we wniosku z [...] sierpnia 2017 r. M. R. żądał wznowienia postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta B. z [...] sierpnia 2013 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., z uwagi na brak udziału w postępowaniu. Niezbędnym warunkiem wznowienia postępowania jest zachowanie miesięcznego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania, który biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Znajdujące się w aktach sprawy potwierdzenie odbioru decyzji z [...] sierpnia 2013 r., zawiera błędne oznaczenie adresata (M. M. zamiast M. R.), niewskazanie przez doręczyciela komu z osób wymienionych w art. 43 k.p.a. przesyłka została doręczona, brak jest podstaw do automatycznego przyjęcia, że w dniu wręczenia R. S. spornej przesyłki, M. R. dowiedział się o decyzji z [...] sierpnia 2013 r., Skarżący w piśmie z [...] listopada 2017 r., wskazał, że o terminie rozpoczęcia budowy przedmiotowej inwestycji dowiedział się podczas prac przy budowie jego domu, gdy na sąsiednich działkach ([...] i [...]) rozpoczynały się prace budowlane przy budowie bloków wielorodzinnych oraz od Urzędu Miasta, który udzielił mu informacji w trybie dostępu do informacji publicznej, również na podstawie tych informacji Skarżącego istnieje możliwość (z ewentualnym dopytaniem Skarżącego w tym przedmiocie) – w takim wypadku niekwestionowanej przez Skarżącego – ustalenia daty dowiedzenia się przez stronę o decyzji z [...] sierpnia 2013 r. Po ponownym rozpatrzeniu zażalenia i przeanalizowaniu sprawy mając na uwadze ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w sprawie II SA/Bd 468/18, Wojewoda [...] wskazał, że pismem z [...] lipca 2019 r., wezwano M. R. do złożenia wyjaśnień w jakiej dacie dowiedział się o wydaniu decyzji Prezydenta Miasta B. z [...] sierpnia 2013 r. Pismem z [...] lipca 2019 r., Skarżący wskazał, że o decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] sierpnia 2013 r., dowiedział się podczas prac przy budowie własnego domu jednorodzinnego na działkach nr [...] i nr [...], gdy na sąsiednich działkach nr [...], nr [...], [...], [...] i nr [...] zlokalizowanych wzdłuż jego działek rozpoczynały się prace ziemne (wykonywanie fundamentów).
Nadto wskazał, że po otrzymaniu informacji od wykonawcy ww. prac budowlanych niezwłocznie udał się do Urzędu Miasta B., Wydziału Administracji Budowlanej o udzielenie informacji, jaki budynek będzie wybudowany na działkach nr [...] i nr [...]. Pracownik Wydziału Administracji Budowlanej odmówił M. R. udzielenia informacji, gdyż nie był stroną postępowania przy wydawaniu decyzji z [...] sierpnia 2013 r. Na odmowę udzielenia informacji Skarżący złożył skargę do Prezydenta Miasta B. Skarżący do wyjaśnień załączył również pismo Prezydenta Miasta B. z [...] września 2015 r., stanowiące odpowiedź na jego skargę z [...] września 2015 r. Wojewoda [...] pismem z [...] lipca 2019 r., wezwał również Inwestora do złożenia wyjaśnień czy, a jeżeli tak, to od kiedy, plac budowy budynków wielorodzinnych A, B w B. przy ul. K., na działkach nr [...], [...], [...], [...] i [...] był oznaczony tablicą informacyjną budowy.
Inwestor pismem z [...] lipca 2019 r. wskazał, że plac budowy budynków wielorodzinnych przy ul. K. był oznaczony tablicą informacyjną budowy od [...] kwietnia 2015 r. Z powyższego wynika, że M. R. powziął wiedzę o decyzji z [...] sierpnia 2013 r., na przełomie sierpnia i września 2015 r. Prezydent Miasta B. odpowiedział na skargę Skarżącego z [...] września 2015 r., zatem na przełomie sierpnia i września M. R. musiał być obecny w Urzędzie Miasta B. celem uzyskania informacji o trwającej budowie. Organ odwoławczy uznał, że skoro M. R. był obecny na działce sąsiadującej z działką inwestycyjną (na przełomie sierpnia i września, gdyż niezwłocznie po otrzymaniu informacji od wykonawcy prac budowlanych udał się do Urzędu Miasta) to miał możliwość zapoznania się ze znajdującą na niej tablicą informacyjną. Plac budowy był oznaczony tablicą budowlaną od [...] kwietnia 2015 r. Stosownie do treści § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia (Dz. U. z 2002 r. Nr 108) tablica informacyjna zawiera: 1) określenie rodzaju robót budowlanych oraz adres prowadzenia tych robót, 2) numer pozwolenia na budowę albo numer zgłoszenia oraz nazwę, adres i numer telefonu właściwego organu nadzoru budowlanego, 3) imię i nazwisko lub nazwę (firmę), adres oraz numer telefonu inwestora, 4) imię i nazwisko lub nazwę (firmę), adres i numer telefonu wykonawcy lub wykonawców robót budowlanych; (...) 3. Tablicę informacyjną umieszcza się w miejscu widocznym od strony drogi publicznej lub dojazdu do takiej drogi, na wysokości umożliwiającej jej odczytanie.
Powołany powyżej § 13 rozporządzenia wykonawczego zobowiązuje do podania na tablicy informacyjnej numeru pozwolenia na budowę, a to oznacza wskazanie konkretnej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Skoro Skarżący przebywał na działce sąsiedniej nr [...] i [...] na przełomie sierpnia i września 2015 r., to mógł zapoznać się ze znajdującą na niej tablicą budowlaną.
W świetle powyższego organ nie przyjął, że M. R. złożył wniosek z [...] sierpnia 2017 r., o wznowienie postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w terminie miesiąca od dnia, w którym dowiedział się o wydanej decyzji. Wstępny etap postępowania wznowieniowego polega na zbadaniu, czy wniosek o wznowienie postępowania pochodzi od strony, czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów określonych w art. 148 § 1 i 2 k.p.a., czy żądanie wznowienia postępowania oparte jest na jednej z ustawowych podstaw wznowienia, o jakich mowa w art. 145 § 1 k.p.a. Jeżeli któraś z przesłanek formalnych nie zostanie spełniona właściwy organ postanowieniem odmawia wszczęcia postępowania.
W konsekwencji powyższego Wojewoda uznał, że postanowienie Prezydenta Miasta B. z [...] grudnia 2017 r., znak: [...], odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta B. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., jest zasadne.
M. R., działając przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Wojewody [...] z [...] sierpnia 2019r. nr jw., zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci:
- 1. art. 75 § 1 kpa - poprzez błędną i nieuzasadnioną ocenę dowodów w ponownie przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym na postawie wskazówek zawartych w orzeczeniu WSA w Bydgoszczy,
- 2. art. 28 kpa w związku z art. 3 pkt. 20 Prawa budowlanego - poprzez pozbawienie Skarżącego czynnego udziału w postępowaniu w 2013r. zatwierdzającym projekt budowlany i udzielającym inwestorowi pozwolenia na budowę,
- 3. art. 7 K.p.a., art. 11 K.p.a., a w rezultacie także art. 107 § 3 K.p.a. - poprzez nieustalenie w sposób prawidłowy i wyczerpujący okoliczności faktycznych sprawy istotnych dla rozpoznania przedmiotowej sprawy w ponownie przeprowadzonym postępowaniu a także w ustaleń po przeprowadzonym postępowaniu w 2013 roku i nierozpoznanie sprawy w jej całokształcie - przez co rozmyła się problematyka jaka powstała w związku z wydaniem decyzji i przeprowadzeniem postępowania poprzedzającego wydanie decyzji nr [...],
- 4. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. - poprzez przyjęcie, że Skarżący był stroną postępowania w 2013 roku, poprzedzającego wydanie decyzji nr [...], znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, a w istocie sprawy stroną postępowania nie był, ponieważ nie otrzymał informacji w 2013 roku o prowadzonym postępowaniu i wydaniu w/w decyzji na budowę tak rozległych bloków wielorodzinnych wzdłuż działek o nr ew. [...] i [...] oraz odmowy wszczęcia postępowania po 4 latach od wydania decyzji i przeprowadzeniu postępowania uznając, że po czterech latach od wydania decyzji i przeprowadzonym postępowaniu je poprzedzającym przekroczył termin jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziałem się o okolicznościach stanowiących przesłankę do wznowienia postępowania.
- 5. art.10 § 1 K.p.a. - poprzez uniemożliwienia stronom wzięcia czynnego udziału w postępowaniu, a przed wydaniem decyzji zapoznanie się z materiałem dowodowym i zgłoszenie żądań,
- 6. art.42 kpa - poprzez niedoręczanie pism w postępowaniu oraz decyzji kończącej postępowanie.
W oparciu o powyższe zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i przekazanie sprawy do Wojewody [...] do wnikliwego i rzetelnego rozpoznania w jej całokształcie bardzo gęstej zabudowy rozległymi blokami wielorodzinnymi ul. R. w B. Ponadto wniósł o:
- 1) stwierdzenie przez Sąd błędnego ustalenia stron postępowania przez organ I instancji - Prezydenta Miasta B. w postępowaniu o wydanie decyzji nr [...] z [...] sierpnia 2013 roku., znak: [...] uniemożliwiającego Skarżącemu czynny udział w postępowaniu - doprowadzając do fatalnej lokalizacji położenia rozległego bloku wielorodzinnego wzdłuż działek o nr ew. [...] i [...] tym samym naruszenie przepisu art. 28 prawa budowlanego oraz art. 10 § 1 kpa, zobowiązującego organ do umożliwienia stronom wzięcia czynnego udziału w postępowaniu,
- 2) rozpatrzenie niniejszej skargi wraz z wcześniejszymi skargami kierowanymi do sądów administracyjnych - m.in. skargami złożonymi w 2018 roku do WSA w Bydgoszczy oraz WSA w Warszawie.
W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie,
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2019r. poz. 2325 ze zm. dalej-p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy.
Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w powyżej zakreślonych granicach, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie zostało wydane z naruszeniem prawa.
Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Wojewody [...] z [...] sierpnia 2019r. Nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Prezydenta Miasta B. z [...] grudnia 2017 r., znak: [...], odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta B. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę.
Na wstępie należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie przed wydaniem zaskarżonego postanowienia orzekał już raz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy. W wyroku z 7 listopada 2017r., sygn. akt II SA/Bd 468/18, Sąd po rozpoznaniu sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Wojewody [...] z [...] lutego 2018r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego udzielenia pozwolenia na budowę, uchylił zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że prawidłowo Prezydent Miasta B. uznał, że pismo z [...] stycznia 2017 r. stanowi także wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielnie pozwolenia na budowę, zważywszy, że ocena zakresu żądania nie może odbywać się li tylko w oparciu o tytuł wniosku i że o żądaniu strony decyduje treść pisma, a nie wyłącznie jego tytuł.
Sąd uznał, że w sprawie mamy do czynienia z żądaniem wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji z [...] sierpnia 2013 r., opartym na podstawie z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Wskazał, że samo wniesienie podania o wznowienie postępowania nie wszczyna automatycznie postępowania w sprawie wznowienia postępowania.
W wyroku wskazano, że niezbędnym warunkiem wznowienia postępowania jest zachowanie terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. Wynika to wprost z treści art. 148 kpa, w którym ustawodawca ograniczył w czasie uprawnienie do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Termin stanowiący to ograniczenie wynosi jeden miesiąc, a początkowy moment jego biegu wyznaczony został w zależności od okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. W przedmiotowej sprawie wniosek o wznowienie postępowania oparty został na podstawie z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Zgodnie z treścią art. 148 § 2 kpa, miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Przytoczony przepis nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa dopełnienia wymogu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia.
Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja.
W powyższym wyroku Sąd podważył prawidłowość doręczenia zastępczego decyzji o pozwoleniu na budowę Skarżącemu [...] sierpnia 2013 r., gdyż zgodnie ze znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnym potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej decyzję z dnia [...] sierpnia 2013 r. przesyłkę odebrał R. S. W dokumencie mającym stanowić dowód niedochowania przez Skarżącego terminu z art. 148 § 2 kpa, został błędnie oznaczony adresat przesyłki na skutek popełnienie błędu w nazwisku adresata i w efekcie zaadresowania przesyłki do M. M., zamiast M. R. Ponadto nie oznaczono na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki kim jest R. S. Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że brak było podstaw do automatycznego przyjęcia, że w dniu doręczenia R. S. spornej przesyłki Skarżący dowiedział się o decyzji z [...] sierpnia 2013 r.
We wskazaniach co do dalszego postępowania Sąd zalecił wyjaśnienie nieprawidłowości co do zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji. Ponadto Sąd zauważył, że Skarżący wprost wskazał w piśmie z [...] listopada 2017 r., że o terminie rozpoczęcia budowy przedmiotowej inwestycji dowiedział się podczas prac przy budowie jego domu, gdy na sąsiednich działkach ([...] i [...]) rozpoczynały się prace budowlane przy budowie bloków wielorodzinnych oraz od Urzędu Miasta, który udzielił mu informacji w trybie dostępu do informacji publicznej, również na podstawie tych informacji Skarżącego istnieje możliwość ustalenia (z ewentualnym dopytaniem Skarżącego w tym przedmiocie) - w takim wypadku niekwestionowanej przez Skarżącego - daty dowiedzenia się przez stronę o decyzji z [...] sierpnia 2013 r.
Zalecenia zawarte w powyższym wyroku Sądu z 7 listopada 2018, sygn. akt II SA/Bd 468/18, poprzedzającym wydanie zaskarżonego postanowienia, były wiążące dla organu orzekającego w sprawie, a także są wiążące dla składu Sądu obecnie orzekającego w przedmiotowej sprawie. Wynika to z treści art. 153 p.p.s.a., zgodnie z treścią którego ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
W ocenie składu orzekającego w przedmiotowej sprawie organ prawidłowo określił ramy czasowe, w których Skarżący dowiedział się o decyzji Prezydenta Miasta B. Nr [...] z [...] sierpnia 2013 r. znak: [...] przyjmując, że miało to miejsce w okresie od sierpnia do września 2015.
Żądanie wznowienia postępowania oparte na postawie z art. 145 § 1 pkt 4 kpa Skarżący zawarł w piśmie z [...] stycznia 2017 r.
Zgodzić należy się ze stanowiskiem tut. Sądu, zawartym w wyroku z 7 listopada 2017r., że samo wniesienie podania o wznowienie postępowania nie wszczyna automatycznie postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Podanie takie uruchamia jedynie fazę wstępną tego postępowania, której celem jest ustalenie przez organ, czy nie zachodzą przedmiotowe bądź podmiotowe przesłanki niedopuszczalności wznowienia oraz czy zachowany został wymóg terminowości złożenia wniosku. Po otrzymaniu wniosku o wznowienie postępowania organ jest zatem zobowiązany do zbadania kwestii formalnych, ale nie merytorycznych. Organ ustala zatem na tym etapie postępowania czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w ustawowym terminie, czy wnoszący go podmiot powołuje się na ustawowe przesłanki wznowienia postępowania oraz czy wniosek nie pochodzi od osoby niebędącej w sposób oczywisty stroną postępowania. Spełnienie tych formalnych kryteriów warunkuje dopuszczalność wznowienia postępowania, co następuje w drodze postanowienia, stosownie do art. 149 § 1 kpa.
Postanowienie to stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy - art. 149 § 2 kpa. Z powyższego wynika, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie, jeśli zachowane zostały warunki formalne skuteczności wniosku o wznowienie postępowania, w tym jeżeli podanie o wznowienie postępowania zostało złożone w ustawowym terminie. W przeciwnym wypadku organ zobowiązany jest wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 kpa. Wznowienie postępowania na wniosek, pomimo uchybienia ustawowego terminu, stanowi rażące naruszenie prawa, które godzi w zasadę trwałości decyzji ostatecznych. Stwierdzenie zatem przez organ administracji publicznej w fazie wstępnej postępowania w sprawie wznowienia postępowania, uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania, uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy, i z przyczyn formalnych skutkować musi wydaniem postanowienia o odmowie jego wznowienia.
Wspomniany zwrot "strona dowiedziała się o decyzji", należy interpretować w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające jej zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Tym samym, dowiedzenie się o decyzji oznacza, że strona uzyskała informację pozwalającą jej zdefiniować fakt wydania decyzji, której jej nie doręczono w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi o dane, jaki organ wydał decyzję oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Przy tym nie jest tu konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, wystarczy, jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy.
Wojewoda [...] wskazał, że pismem z [...] lipca 2019 r. wezwano M. R. do złożenia wyjaśnień w jakiej dacie dowiedział się o wydaniu decyzji Prezydenta Miasta B. z [...] sierpnia 2013 r. Pismem z [...] lipca 2019 r. Skarżący wskazał, że o dacie decyzji Prezydenta Miasta B. z [...] sierpnia 2013 r., dowiedział się podczas prac przy budowie własnego domu jednorodzinnego na działkach nr [...] i nr [...], gdy na sąsiednich działkach nr [...], nr [...], [...], [...] i nr [...] zlokalizowanych wzdłuż jego działek rozpoczynały się prace ziemne (wykonywanie fundamentów). Wyjaśnił również, że po otrzymaniu informacji od wykonawcy ww. prac budowlanych niezwłocznie udał się do Urzędu Miasta B., Wydziału Administracji Budowlanej o udzielenie informacji, jaki budynek będzie wybudowany na działkach nr [...] i nr [...]. Pracownik Wydziału Administracji Budowlanej odmówił Skarżącemu udzielenia informacji, gdyż nie był stroną postępowania przy wydawaniu decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r. Na odmowę udzielenia informacji Skarżący złożył skargę do Prezydenta Miasta B. Do wyjaśnień załączył również pismo Prezydenta Miasta B. z dnia [...] września 2015 r., stanowiące odpowiedź na jego skargę z dnia [...] września 2015 r.
Analiza treści pisma Prezydenta B. z [...] września 2015r. potwierdza twierdzenie, że Skarżący w tej dacie miał wiedzę o wydanych decyzjach. Organ wyjaśnił, że "(...) został Pan poinformowany o możliwości złożenia wniosku o udzielenie informacji publicznej i uzyskał Pan informacje dotyczące m.in. numerów decyzji i sygnatury spraw".
Wojewoda [...] pismem z [...] lipca 2019 r., wezwał również Inwestora do złożenia wyjaśnień czy, a jeżeli tak, to od kiedy plac budowy budynków wielorodzinnych A, B w B. przy ul. K., na działkach nr [...], [...], [...], [...] i [...] był oznaczony tablicą informacyjną budowy. Inwestor pismem z dnia [...] lipca 2019 r. wskazał, że plac budowy budynków wielorodzinnych przy ul. K. był oznaczony tablicą informacyjną budowy od [...] kwietnia 2015 r.
Sąd za prawidłowe uznaje stanowisko organu, że Skarżący powziął wiedzę o decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r. na przełomie sierpnia i września 2015 r. Prezydent Miasta B. odpowiedział na skargę Skarżącego z [...] września 2015 r., zatem na przełomie sierpnia i września Skarżący musiał być obecny w Urzędzie Miasta B. celem uzyskania informacji o trwającej budowie.
Ma rację organ wywodząc, że skoro Skarżący był obecny na działce sąsiadującej z działką inwestycyjną (na przełomie sierpnia i września, gdyż niezwłocznie po otrzymaniu informacji od wykonawcy prac budowlanych udał się do Urzędu Miasta) to miał możliwość zapoznania się ze znajdującą na niej tablicą informacyjną. Plac budowy był oznaczony tablicą budowlaną od [...] kwietnia 2015 r. Stosownie do treści § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia (Dz. U. z 2002 r. Nr 108) tablica informacyjna zawiera: 1) określenie rodzaju robót budowlanych oraz adres prowadzenia tych robót, 2) numer pozwolenia na budowę albo numer zgłoszenia oraz nazwę, adres i numer telefonu właściwego organu nadzoru budowlanego, 3) imię i nazwisko lub nazwę (firmę), adres oraz numer telefonu inwestora, 4) imię i nazwisko lub nazwę (firmę), adres i numer telefonu wykonawcy lub wykonawców robót budowlanych; (...) 3. Tablicę informacyjną umieszcza się w miejscu widocznym od strony drogi publicznej lub dojazdu do takiej drogi, na wysokości umożliwiającej jej odczytanie.
Powołany powyżej § 13 rozporządzenia wykonawczego zobowiązuje do podania na tablicy informacyjnej numeru pozwolenia na budowę, a to oznacza, wskazanie konkretnej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Skoro Skarżący przebywał na działce sąsiedniej nr [...] i [...] na przełomie sierpnia i września 2015 r., to mógł zapoznać się ze znajdującą na niej tablicą budowlaną.
W treści pism procesowych oraz skardze Skarżący potwierdza, że wiadome mu było rozpoczęcie robót budowlanych. Nie kwestionuje również wywieszenia przez inwestora tablicy informacyjnej. Okoliczności te świadczą o powzięciu przez stronę wiadomości o decyzji o pozwoleniu na budowę. Powiązanie umieszczenia tablicy informacyjnej z przepisem art. 148 § 2 K.p.a. jest takie, że do strony musi dotrzeć wiadomość - o wydaniu decyzji i udzielonym w niej pozwoleniu - niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja (por. wyrok NSA z 10 marca 2006 r., sygn. akt II OSK 622/05, ONSA i wsa 2006/5/133; wyrok NSA z 30 listopada 2009 r., sygn. akt II OSK 1845/08).
Dalsze działania Skarżącego i pismo Prezydenta Miasta B. z [...] września 2015 r., stanowiące odpowiedź na jego skargę z dnia [...] września 2015 r., potwierdzają tezę, że najpóźniej we wrześniu 2015r. Skarżący dowiedział się o decyzji o pozwoleniu na budowę. Twierdzenie to wynika z faktu, że pismo Prezydenta Miasta B. z dnia [...] września 2015 r., podobnie jak skarga Skarżącego z [...] września 2015r., zawierają dane pozwalające na tezę, że Skarżący miał wiedzę o wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę we wrześniu 2015r. Tym samym wniosek o wznowienie postepowania zawarty w piśmie z [...] stycznia 2017 r. należy uznać za spóźniony, ponieważ termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 148 § 2 kpa upłynął.
W ocenie Sądu organ odwoławczy dokonał prawidłowej oceny dowodów w ponownie przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym na postawie wskazówek zawartych w orzeczeniu WSA w Bydgoszczy. W trakcie badania dopuszczalności wniosku o wznowienie postępowania w fazie wstępnej, w oparciu o przesłanki z art. 148 § 2 kpa, organ nie ocenia, czy strona została pozbawiona czynnego udziału w postępowaniu. Sąd uznał sprawę z wyjaśnioną.
Wobec powyższego, nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 7, art. 11, art. 75 § 1, art. 107 § 3 kpa oraz art. 28 kpa w związku z art. 3 pkt. 20 Prawa budowlanego. Bez wpływu na wynik sprawy pozostają zarzuty dotyczące naruszenia art.10 § 1 kpa poprzez uniemożliwienie stronom wzięcia czynnego udziału w postępowaniu dotyczącym wydania pozwolenia na budowę, a także naruszenia art.42 kpa poprzez niedoręczanie pism w postępowaniu oraz decyzji kończącej postępowanie. Wyjaśnienie kwestii posiadania przez Skarżącego statusu strony w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę z [...] sierpnia 2013r. jest zagadnieniem drugorzędnym w obliczu uchybienie terminowi na złożenie wniosku o wznowienie postępowania.
Mając na względzie fakt, że Skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania po upływie terminu wynikającego z art. 148 § 2 kpa Sąd działając na podstawie art. 151 oddalił skargę jako nieuzasadnioną.