Wyrok WSA w Bydgoszczy z 18 stycznia 2007 r., II SA/Bd 1011/06

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy na rozprawie w dniu 18 stycznia 2007r.

Sprawa

sprawy ze skargi Wioletty S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2006r. nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego oddala skargę

Skład

Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędziowie WSA: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.)
Jakub Jagodziński protokolant

Uzasadnienie

Uzasadnienie:

Prezydent Miasta T. decyzją z [...] 2006 r., na podstawie art. 3 pkt 10; art. 4 ust. 2; art. 5; art. 6 ust. 1; art. 8; art. 24; art. 47 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r., o świadczeniach rodzinnych (Dz.U.06.139.992), Rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z 2.06.2005 r., w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz. 881), Rozporządzenia Rady Ministrów z 18.07.2006 r., w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz. U. Nr 130, poz. 903) oraz art. 104 i 107 ustawy z 14.06.1960 r., kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 200 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), orzekł o przyznaniu Wioletcie S. zasiłku pielęgnacyjnego z tytułu niepełnosprawności córki Eweliny S. w wysokości 144 zł miesięcznie w okresie od 1 lipca 2006 r. do 31 sierpnia 2006 r. oraz w wysokości 153 zł miesięcznie w okresie od 1 września 2006 r. do 31 lipca 2008 r.

Wioletta S. złożyła odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc – jak wynika to z treści odwołania - o jej uchylenie i przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego począwszy od 1 sierpnia 2005 r. Odwołująca się podniosła, że Sąd Rejonowy w T., wyrokiem z 4 lipca 2006 r. zaliczył Ewelinę S. do osób niepełnosprawnych na okres 3 lat, począwszy od 1 sierpnia 2005 r., w związku z czym organ I instancji wadliwie ustalił początkowy okres od którego przyznano świadczenie.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2006 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało w mocy w/w decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 2006 r., powołując przepisy art.16 ust. 1, ust. 2 i ust. 4; oraz art. 24 ust. 1, ust. 2, ust. 3 w/w ustawy z dnia 28 listopada 2003 r., o świadczeniach rodzinnych.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, organ II instancji odnosząc się do zarzutów odwołania, podniósł, że skoro skarżąca swój pierwszorazowy wniosek o przyznanie świadczenia złożyła w organie I instancji 31 lipca 2006 r., to organ ten prawidłowo ustalił moment początkowy przyznania świadczenia, albowiem jak wynika z art. 24 ust. 1, ust. 2, ust. 3 w/w ustawy z dnia 28 listopada 2003 r., o świadczeniach rodzinnych - prawo do świadczeń rodzinnych ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami. W ocenie organu na takie ustalenia w przedmiocie terminu początkowego, pozostaje bez znaczenia zaliczenie wyrokiem Sądu Rejonowego w T. IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [..] 2006 r. Eweliny S. do osób niepełnosprawnych już od 1 sierpnia 2005 r.; nie istnieją też żadne przepisy pozwalające na przyznanie zasiłku zgodnie z żądaniem strony.

Organ odwoławczy uznał też, że w sposób prawidłowy została też ustalona data końcowa przyznanego świadczenia, bo do końca okresu na jaki ustalona została niepełnosprawność, zgodnie więc z art. 24 ust. 3 w/w ustawy. W ocenie organu zasadnie też została ustalona wysokość świadczenia.

W skardze do Sądu Wioletta S. zakwestionowała początkowy termin przyznania świadczenia, którym winien być 1 sierpnia 2005 r., opierając się na argumentacji powołanej już w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że argumentacja zawarta w skardze stanowi powtórzenie znanej organowi odwoławczemu argumentacji, którą strona przedstawiła w odwołaniu i nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji tylko z punktu widzenia jej legalności tj. z punktu widzenia zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wynika zaś, że zaskarżona decyzja ulega uchyleniu wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarga nie została uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. nr 105, poz. 881 ze zm.) postępowanie w sprawie o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego wszczyna się na podstawie wniosku, do którego należy dołączyć orzeczenie o niepełnosprawności oraz uwierzytelnioną kserokopię dokumentu stwierdzającego tożsamość osoby ubiegającej się o zasiłek pielęgnacyjny. Skarżąca wniosek o świadczenie złożyła do organu w dniu 31 lipca 2006 r., wraz z w/w dokumentami, przy czym w miejsce orzeczenia o niepełnosprawności przedłożyła wyrok Sądu Rejonowego w T. IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 4 lipca 2006 r., który zmienił decyzję Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. z [...] 2005 r., w ten sposób, że zaliczył Ewelinę S. – córkę skarżącej - do osób niepełnosprawnych na okres 3 lat od 1 sierpnia 2005 r., w związku z koniecznością zapewnienia stałej pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, z tym ustaleniem, że zachodzi konieczność stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie leczenia.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255, ze zm.).

W myśl art.16 ust.2 pkt 1 powoływanej ustawy zasiłek pielęgnacyjny przysługuje dziecku niepełnosprawnemu. Poza sporem było, że córka skarżącej Ewelina Sk. spełnia to kryterium, co wynika z przedstawionego przez stronę wyroku Sądu Rejonowego w T. Problem do jakiego sprowadza się istota sprawy polega na rozstrzygnięciu, czy organ prawidłowo ustalił okres, od którego przysługuje prawo do świadczenia rodzinnego.

Rozstrzygając powyższe zagadnienie organ powołał się na przepis art. 24 ust.2 w/w ustawy o świadczeniach rodzinnych, zgodnie z którym prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego, przy czym w przypadku zależności przyznania świadczenia od niepełnosprawności osoby prawo do świadczenia takiej osobie ustala się, stosownie do ust. 3 tego artykułu, do końca miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia o niepełnosprawności.

Z powyższych więc unormowań wynika, że dochodzony przez stronę zasiłek rodzinny może być przyznany najwcześniej od miesiąca, w którym został złożony wniosek o to świadczenie wraz z prawidłowo wypełnionymi dokumentami do właściwego organu. Skoro więc bezsporną i nie budzącą wątpliwości okolicznością jest złożenie we wskazany sposób owego wniosku do Urzędu Miasta T. w dniu [...] 2006 r., to właściwie interpretując wymienione wyżej przepisy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. w sposób prawidłowy orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji przyznającej skarżącej prawo do świadczenia począwszy od 1 lipca 2006 r.

W świetle powyższego zarzut stawiany przez skarżącą w skardze, jak i w odwołaniu, należało uznać za niezasadny. Wbrew bowiem jej wywodom okres od którego służy świadczenie nie jest uzależniony od okresu powstania niepełnosprawności, określonego w orzeczeniu o niepełnosprawności lub nawet w wyroku sądu, lecz zależy od momentu złożenia wniosku o świadczenie.

Odbiegając od powyższych rozważań Sąd zwraca uwagę, iż wskazany przez Kolegium numer decyzji organu I instancji nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy, a w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji błędnie podano okres przyznania świadczenia do 31 lipca 2007 r., co winno zostać sprostowane w trybie przepisu 113 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto w orzeczeniu o przyznaniu zasiłku pielęgnacyjnego Prezydent Miasta T. powołał w podstawie prawnej przepisy regulujące kwestię świadczeń rodzinnych w formie zasiłku rodzinnego, tj. art. 4 ustawy, a także jej przepis art. 3 pkt 10 - który dotyczy okresu zasiłkowego trwającego od dnia 1 września do dnia 31 sierpnia następnego roku kalendarzowego, na jaki ustala się prawo do świadczeń rodzinnych – a który nie miał w sprawie zastosowania.

Te uchybienia, nie powodują co prawda usunięcia decyzji z obrotu prawnego, nie służą jednak realizacji zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów, zawartej w art.8 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Biorąc pod uwagę powyższe, w oparciu o przepis art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.