Uzasadnienie
K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego w B. z dnia [...] 2005r. nr [...].do wydania zaskarżonej decyzji doszło na podstawie następującego stanu faktycznego i prawnego.
Rozkazem dziennym nr [...] z dnia [...] 2002r. na podstawie rozkazu Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego nr [...] z dnia [...]2002r. zweryfikowano prawa skarżącego do wypłacania dodatku kwalifikacyjnego za klasę mistrzowską. Decyzją z dnia [...] 2002r. nr [...] Wojskowy Komendant Uzupełnień we W. przydzielił st. chr. szt. K. K. dodatek za uzyskanie klasy mistrzowskiej w [...] w wysokości 18% uposażenia bazowego.
Decyzja została wydana na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 2 oraz w zw. z art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1974r. o uposażeniu żołnierzy (Dz. U. z 1992r. Nr 5, poz. 18 z 1995r. z ostatnia zmianą Dz.U. z 1999, Nr 110 poz.1255) w związku z § 11 pkt 2 lit. a i § 25 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zawodowego żołnierzy (Dz.U. z 2000r., Nr 90, poz. 1005).
Zgodnie z obowiązującym w dacie wydania powyższej decyzji § 25 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. chorążemu, podoficerowi zawodowemu albo żołnierzowi służby nadterminowej, który uzyskał klasę kwalifikacyjną w specjalności wojskowej właściwej dla zajmowanego stanowiska służbowego lub pełnionej funkcji, przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 2, dodatek za uzyskanie klasy kwalifikacyjnej w wysokości w razie uzyskania klasy mistrzowskiej - 18% - uposażenia bazowego.
Na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] 2000r. skarżący pełnił zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym inspektora ds. środków transportowych sekcji mobilizacyjnej i administracji rezerw Wojskowej Komendy Uzupełnień we W. o specjalności wojskowej [...] (korpus osobowy logistyki, grupa osobowa; czołgowo -samochodowa; specjalność: gospodarka i zaopatrzenie).
Z pisma Dyrektora Departamentu Kadr i szkolnictwa Wojskowego w Ministerstwie Obrony Narodowej z dnia [...]2005r. wynika, że na podstawie rozkazu Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego z dnia [...]1997r. skarżący uzyskał klasę specjalisty wojskowego o specjalności wojskowej [...] (korpus osobowy: logistyki; grupa osobowa: czołgowo- samochodowa; specjalność wojskowa eksploatacja i naprawa pojazdów kołowych). Świadczy to o tym, że klasa kwalifikacyjna była niezgodna z zajmowanym stanowiskiem.
Rozkazem Dowódcy POW Nr [...] z dnia [...] 2001r. skarżący zweryfikował klasę kwalifikacyjną specjalisty wojskowego do [...], lecz odbyło się to po 30 marca 2001r.
Rozkazem Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego nr [...] z dnia [...] 2002r. w związku z utratą z dniem 30 marca 2001r. mocy obowiązującej przepisów decyzji Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] 1995r. w sprawie uzyskania klas kwalifikacyjnych przez specjalistów wojskowych i instruktorów spadochronowych w siłach Zbrojnych RP(Dz. Rozk. MON poz.
24) oraz " instrukcji o klasyfikowaniu specjalistów wojskowych w Siłach Zbrojnych RP"(sygn. Szkol. 765/95)- uchylony został m.in. rozkaz Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego Nr [...] z dnia [...]2001r. w sprawie nadania, potwierdzenia, weryfikacji klas kwalifikacyjnych specjalistom wojskowym w jednostkach i instytucjach wojskowych.
Jednocześnie rozkazano dowódcom jednostek, komendantom i szefom instytucji wojskowych Pomorskiego Okręgu Wojskowego uchylić własne rozkazy wydane po dniu 30 marca 2001r. w sprawie nadania, potwierdzenia, weryfikacji klas kwalifikacyjnych specjalistom wojskowym w zakresie swoich kompetencji.
Okoliczność zweryfikowania klasy mistrzowskiej potwierdził skarżący w protokole z dnia 29 kwietnia 2005r. załączonym do akt administracyjnych sprawy. W jego ocenie w 2001r. w trakcie wiosennej sesji egzaminacyjnej klasa została zweryfikowana w [...].
Na skutek powyższego Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w B. decyzją z dnia [...] 2005r. Nr [...] stwierdził z urzędu nieważność decyzji z dnia 1 sierpnia 2002r. nr [...] Wojskowego Komendanta Uzupełnień we W. o przydzieleniu st. chr. szt. K. K. dodatku za uzyskanie klasy mistrzowskiej w [...] w wysokości 18% uposażenia bazowego.
W podstawie prawnej organ przywołał art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i art. 158 KPA. Stwierdził że wzruszona decyzja wydana została bez podstawy prawnej, gdyż na podstawie art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 22 grudnia 2000r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 2000, Nr 120 poz.1268) z dniem wejścia w życie ustawy (tj. 30 marca 2001r.)tracą moc uchwały Rady Ministrów oraz zarządzenia Prezesa Rady Ministrów, ministrów i innych organów administracji rządowej, podjęte lub wydane przed dniem wejścia w życie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zostały podjęte lub wydane bez upoważnienia ustawowego.
W wyniku wniesionego odwołania przez skarżącego Dowódca Pomorskiego Okręgu Wojskowego decyzją z dnia [...] z dnia [...] 2005r. utrzymał w mocy rozstrzygniecie organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji. Odnosząc się natomiast do zarzutów zawartych w odwołaniu, nie zgodził się ze skarżącym, że w sprawie zachodziła negatywna przesłanka do stwierdzenia nieważności na podstawie art. 156 § 2KPA. oraz że zostały naruszone przepisy art. 107 § 1 Kpa, iż nie przytoczono w podstawie przepisu prawa materialnego oraz, że zachodzi sprzeczność miedzy rozstrzygnięciem decyzji, a jej uzasadnieniem.
Od rozstrzygnięcia organu II instancji skarżący wywiódł skargę.
Zaskarżonej decyzji zarzucił:
- 1. rażące naruszenie art. 107 § 1 kpa w związku z art. 138 § 1 pkt 1kpa, a wiec utrzymanie w mocy decyzji przy braku materialno- prawnej podstawy rozstrzygnięcia;
- 2. rażące naruszenie art. 107 § 1 Kpa poprzez określenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż skarżący winien jest zwrócić otrzymany dodatek. Dowodzi to o przekroczeniu kompetencji z zakresu badanej sprawy przez organ odwoławczy.
- 3. rażące naruszenie art. 156 § 2 Kpa., gdyż decyzja ostateczna, której nieważność stwierdzono wywołała nieodwracalne skutki;
- 4. naruszenie art. 9 ust. 1 i 10 ustawy z dnia 17 grudnia 1974r. o uposażeniu żołnierzy (Dz.U. z 2002r., Nr 76, poz. 693 ze zm.).
Skarżący zarzucił również organom wojskowym to, iż nie wzięły pod uwagę, że nie pobiera on obecnie spornego dodatku, jest emerytem wojskowym, a nie żołnierzem zawodowym. Jako dowód skarżący powołał się na decyzję Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego z dnia [...] 2002r. nr [...] o wypowiedzeniu stosunku zawodowej służby wojskowej oraz na rozkaz personalny z dnia [...] 2002r. nr [...]. Dowódcy POW w B. o z zawodowej służby wojskowej.
Z powyższych względów skarżący uważa, że decyzja z dnia [...] 2002r. Nr [...] jako ostataczna wywołała nieodwracalne skutki prawne, gdyż nie istnieje już przedmiot decyzji- skarżący nie otrzymuje uposażenia wojskowego. Nie istnieje podmiot tamtej decyzji, gdyż odwołujący się nie jest już żołnierzem. Wygasło również prawo skarżącego do uposażenia z chwilą zwolnienia ze służby.
W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Dowódca POW w B. stwierdził, że niezasadne są zarzuty naruszenia art. 156§ 2 kpa i wskazał, że skarżący z uzasadnienia decyzji błędnie i niewłaściwie wywodzi, iż ciąży na nim powinność zwrotu dodatku. Organ nie zgodził się również z pozostałymi zarzutami zawartymi w skardze tj. zarzutem naruszenia art. 107 § 1 Kpa i art. 9 ust. 1 i art. 10 ustawy o uposażeniu żołnierzy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Bezsporne jest to, że na podstawie rozkazu Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego z dnia [...]1997r. skarżący uzyskał klasę specjalisty wojskowego o specjalności wojskowej [...], a na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] 2000r. skarżący pełnił zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym inspektora ds. środków transportowych sekcji mobilizacyjnej i administracji rezerw Wojskowej Komendy Uzupełnień we W. o specjalności wojskowej [...].
Powyższe było niezgodne z § 25 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r., gdyż dodatek za uzyskanie klasy kwalifikacyjnej w wysokości w razie uzyskania klasy mistrzowskiej - 18% - uposażenia bazowego przysługiwałby skarżącemu na zajmowanym stanowisku, gdyby uzyskał klasę kwalifikacyjną w specjalności wojskowej właściwej dla zajmowanego stanowiska służbowego lub pełnionej funkcji.
Następnie rozkazem Dowódcy POW Nr [...] z dnia [...] 2001r. skarżący zweryfikował klasę kwalifikacyjną specjalisty wojskowego z [...] do [...], lecz odbyło się to po 30 marca 2001r. Dalej decyzją z dnia [...] 2002r. nr [...] Wojskowy Komendant Uzupełnień we Włocławku przydzielił st. chr. szt. K. K. dodatek za uzyskanie klasy mistrzowskiej w [...] w wysokości 18% uposażenia bazowego.
Rozkazem Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego nr [...] z dnia [...] 2002r. w związku z utratą z dniem 30 marca 2001r. mocy obowiązującej przepisów decyzji Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...]1995r. w sprawie uzyskania klas kwalifikacyjnych przez specjalistów wojskowych i instruktorów spadochronowych w siłach Zbrojnych RP(Dz. Rozk. MON poz.
24) oraz " instrukcji o klasyfikowaniu specjalistów wojskowych w Siłach Zbrojnych RP"(sygn. Szkol. 765/95)- uchylone zostały rozkazy Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego, w tym rozkaz Nr [...] z dnia [...] 2001r., którym skarżący zweryfikował klasę kwalifikacyjną specjalisty wojskowego [...] do [...].
W ocenie Sądu decyzja z dnia [...] 2002r. nr [...]wydana została na podstawie obowiązujących przepisów w dacie jej wydania i utrata z dniem 30 marca 2001r. mocy obowiązującej przepisów decyzji Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] 1995r. w sprawie uzyskania klas kwalifikacyjnych przez specjalistów wojskowych i instruktorów spadochronowych w siłach Zbrojnych RP (Dz.Rozk.MONpoz.24) oraz "instrukcji o klasyfikowaniu specjalistów wojskowych w Siłach Zbrojnych RP"(sygn. Szkol. 765/95) nie powodowała utraty mocy obowiązywania ani ustawy o uposażeniu żołnierzy, ani też rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zawodowego żołnierzy.
Na podstawie art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 22 grudnia 2000r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 2000, Nr 120 poz.1268) z dniem wejścia w życie ustawy (tj. 30 marca 2001r.)utraciły moc uchwały Rady Ministrów oraz zarządzenia Prezesa Rady Ministrów, ministrów i innych organów administracji rządowej, podjęte lub wydane przed dniem wejścia w życie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zostały podjęte lub wydane bez upoważnienia ustawowego.
Powyższy przepis nie dotyczył więc ustaw i rozporządzeń. Decyzja z dnia [...] 2002r. nr [...] wydana została natomiast na podstawie rozkazu Nr [...] z dnia [...] 2001r.,który to został usunięty z obrotu prawnego rozkazem Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego nr [...] z dnia [...] 2002r.
Chronologia dat wydanych po sobie decyzji świadczy o tym, że organy mogły ewentualnie rozważyć przesłanki do wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczna z dnia [...] 2002r. nr [...] w związku z uchyleniem rozkazu Nr [...] z dnia [...] 2001r. Jest to przesłanka zawarta w art.145 § 1 pkt 8 kpa. Zgodnie z tym przepisem w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.
W świetle powyższego organy wojskowe obydwu instancji wydały decyzje wadliwe.
Wydanie decyzji ostatecznej w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione, nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej. Powyższej przesłanki brak jest w katalogu podstaw stwierdzenia nieważności zawartych w art. 156 § 1 Kpa. W ocenie Sądu przy powyżej przytoczonym stanie faktycznym i prawnym brak jest podstaw do stwierdzenia, że ostateczna decyzja z dnia [...]2002r. nr [...] została wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa.
W świetle powyższego zarzuty podniesione przez skarżącego w treści skargi również są nieuzasadnione, gdyż podstawą do uwzględnienia skargi są okoliczności, które Sąd dostrzegł z urzędu przy sądowej kontroli zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 134 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd korzystając z uprawnień, o których jest mowa w powyższym przepisie i działając na podstawie art. 135 oraz 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153,poz. 1270 ze zm.)uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ja decyzję organu I instancji, gdyż stwierdził naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Jednocześnie Sąd na podstawie art. 152 cytowanej wyżej ustawy stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.