Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 sierpnia 2014 r. J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 września 2014 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalił wniosek J. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 lutego 2015 r. wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 23 września 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z 27 sierpnia 2014 r. w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres strony skarżącej wskazany w skardze.
Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata 12 marca 2015r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 20 marca 2015 r. Z uwagi na to, że adresat przesyłki nie odebrał, zwrócono ją Sądowi. W związku z powyższym wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 26 marca 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zdarzeniem inicjującym bieg wskazanego terminu siedmiodniowego jest doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi adresatowi, które w niniejszej sprawie uznać należało za dokonane w dniu 26 marca 2015 r.
Wyjaśnienia przy tym wymaga, iż podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, ani za pośrednictwem osoby uprawnionej. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
O wykonaniu powyższych czynności w sprawie niniejszej świadczą adnotacje operatora publicznego umieszczone na potwierdzeniu odbioru przesyłki skierowanej do strony skarżącego. Zgodnie z nimi, jak już wspomniano, wskutek niezastania adresata przesyłkę tę awizowano: po raz pierwszy – w dniu 12 marca 2015 r., powtórnie – w dniu 20 marca 2015 r. Oznacza to, iż czternastodniowy termin, o którym mowa w powołanym wyżej art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 26 marca 2015 r. Konsekwencją powyższego jest stwierdzenie, że strona skarżąca powinna uzupełnić braki formalne skargi najpóźniej w dniu 2 kwietnia 2015 r. Jak wynika z akt sprawy zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie, albowiem skarżący do dnia dzisiejszego nie uiścił należnego wpisu od skargi.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.