Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 stycznia 2011 r. A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na Komendanta [...] Policji w B. Z wyżej wskazanego pisma nie wynika, jaki akt lub czynność organu jest przedmiotem skargi.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wymogi formalne każdego pisma strony określone zostały szczegółowo w art. 46 § 1 cytowanej ustawy.
W myśl z kolei art. 49 § 1 ww. ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wynikającym z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W związku z powyższym A. B., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 lutego 2011 r., wezwany został we wskazanym siedmiodniowym terminie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez sprecyzowanie, co jest przedmiotem skargi, w szczególności czy skarżący skarży decyzję, postanowienie czy inny akt organu administracji publicznej, ze wskazaniem numeru i daty lub nadesłaniem kserokopii, czy też przedmiotem skargi jest czynność lub bezczynność organu ze wskazaniem na czym czynność lub bezczynność polegała.
W terminie przewidzianym do udzielenia odpowiedzi, skarżący złożył wprawdzie do Sądu pismo, jednakże nie ustosunkował się w nim do zarządzenia zawartego w doręczonym mu wezwaniu.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.
Z uwagi na odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych, Sąd, na podstawie art. 247 ww. ustawy, odstąpił od rozpatrywania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z treścią wskazanego powyżej przepisu, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, iż o oczywistej bezzasadności skargi świadczy niemożność jej rozpoznania pod względem formalnym.