Uzasadnienie
W dniu 29 stycznia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) złożony przez P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj.: zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
Konieczność przyznania prawa pomocy skarżący uzasadnił skomplikowaniem sprawy oraz trudną sytuacją finansową. Wskazał, że we wspólnym gospodarstwie domowym zamieszkuje z konkubiną oraz małoletnią córką. Skarżący prowadzi działalność gospodarczą, z której uzyskuje dochód w wysokości [...] zł miesięcznie. Natomiast jego konkubina otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych w wysokości [...] zł. Posiada nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha zabezpieczoną hipoteką. Podał, że miesięcznie ma do zapłaty ratę kredytu hipotecznego w wysokości [...] zł zaś na utrzymanie rodziny przeznacza [...] zł. Ponadto wnioskodawca podał, że posiada zadłużenie w wysokości ponad [...] zł. W bieżącym utrzymaniu pomaga rodzina. Oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa (art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.).
Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.
W niniejszej sprawie przede wszystkim podkreślić należy, że postanowieniem z dnia 4 grudnia 2013 r. rozpoznając formularz PPF z dnia 5 listopada 2013 r. – uzupełniony 30 listopada 2013 r. oddalono wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Kolejnym wnioskiem z dnia 21 stycznia 2014 r. skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wskazane w obecnie rozpoznawanym wniosku dane są niemal identyczne z tymi zawartymi w poprzednio złożonym formularzu PPF z tą różnicą, że skarżący podał, że konkubina obecnie otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych w tej samej wysokości, w jakiej uzyskiwała dochód z wcześniej prowadzonej działalności gospodarczej.
Jednocześnie orzekający pragnie zauważyć, że skarżący stosuje,,podobną taktykę" jak we wcześniej prowadzonym postępowaniu tzn. stara się przedstawić tylko takie dowody i argumenty, które wskazywałyby na jego trudną sytuację materialną a nie dąży do przedstawienia swej sytuacji w sposób rzetelny i wiarygodny. W tym miejscu należy stwierdzić podobnie jak we wcześniej wydanym postanowieniu, że w orzecznictwie prezentowane jest jednoznaczne stanowisko, że brak współpracy ze strony podmiotu ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy skutkuje uznaniem, że nie wykazał on zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., koniecznych dla przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (np. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2009 r., II FZ 91/09, LEX nr 550327).
Skarżący znając treść uzasadnienia orzekającego z dnia 4 grudnia 2013 r. mógł składając kolejny wniosek ustosunkować się do niego w odpowiedni sposób dokładając należytej staranności a nie powielać te same argumenty.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.