Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] Wójt Gminy G., po rozpatrzeniu wniosku K. N., T. N. i R. N. ustalił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch tuczarni oraz modernizacji budynków inwentarskich w istniejącej zagrodzie rolniczej wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr [...] w obrębie S., G. R., w technologii rusztowej w ilości 213 DJP.
W wyniku rozpatrzenia odwołań: I. S., G. J. i Stowarzyszenia Ekologicznego z siedzibą w B., Samorządowe Kolegium Odwoławcze (zwane dalej "Kolegium"), decyzją z [...] marca 2018 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta.
Kolegium wskazało, że planowane przedsięwzięcie będzie polegało na budowie dwóch obiektów inwentarskich o powierzchni 1190 m˛ każdy, przeznaczonych do chowu trzody chlewnej oraz na modernizacji istniejących obiektów służących do chowu zwierząt na działce nr [...]. Aktualnie na terenie przedmiotowej nieruchomości prowadzony jest chów trzody chlewnej, macior w cyklu zamkniętym, w ilości 24 DJP. Zgodnie z założeniami inwestorów, w wyniku realizacji nowych chlewni pogłowie zwierząt wzrośnie o 900 tuczników oraz 900 warchlaków, a po przeprowadzonej modernizacji istniejących budynków inwentarskich powstanie miejsce do utrzymania 171 tuczników na pełnym ruszcie. W związku z powyższym łączna obsada na terenie gospodarstwa wyniesie 213 DJP.
Kolegium podniosło, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji Wójta stanowiły przepisy ustawy z dnia [...] października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2017 r., poz. 1405, zwanej w skrócie "uioś."). Planowane przedsięwzięcie kwalifikuje się do przedsięwzięć wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71, zwanym dalej "rozporządzeniem w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko") – chów lub hodowla zwierząt w liczbie nie mniejszej, niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP – przy czym za liczbę DJP przyjmuje się maksymalną możliwą obsadę inwentarza).
Na skutek złożonych skarg Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 15 stycznia 2019 r., sygn. akt. II SA/Bd 583/18 uchylił decyzję SKO w B. oraz poprzedzająca ją decyzję Wójta Gminy G.. Sąd uznał część wniesionych zarzutów za nieuzasadnione, ale zgodził się, że zasadnie podniesiony został zarzut naruszenia przez organ art. 7 i 77 § 1 i art. 80 K.p.a., poprzez nie zebranie i nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. W ocenie Sądu, obowiązkiem organów jest dokonanie oceny wartości dowodowej Raportu oddziaływania na środowisko z zastosowaniem zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 80 K.p.a., w świetle kryterium logiki, wiedzy oraz doświadczenia życiowego. WSA wskazał m.in., że w ponownym postępowaniu organy powinny uzupełnić postępowanie dowodowe odnośnie informacji dotyczących posiadania przez wnioskodawców areału gruntu w ilości wystarczającej do zagospodarowania gnojowicy, z uwzględnieniem innych planowanych inwestycji, a także dokonać ustalenia, czy rzeźba terenu działek, na których planowany jest wywóz gnojowicy, umożliwi efektywne zagospodarowanie gnojowicy na tych gruntach.
W związku z przywołanym wyżej wyrokiem WSA w Bydgoszczy, Wójt Gminy G. pismem z dnia [...] lipca 2019 r. stosownie do art. 77 ust. 1 i 2 uouioś wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. o uzgodnienie pod względem wymagań ochrony środowiska warunków realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ż. o wydanie opinii w tym zakresie.
PPIS w Ż. pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r., znak: [...], wyraził opinię, że planowana inwestycja może być realizowana przy spełnieniu warunków wskazanych w opinii. Z kolei RDOŚ w B., po wezwaniu Inwestorów do złożenia wyjaśnień informacji zawartych w Raporcie, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2019 r., znak: [...], uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił warunki realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia.
Stosownie do art. 33 ust. 5, ust. 6 i ust. 7 uouioś, przed wydaniem decyzji środowiskowej, przeprowadzono procedurę udziału społeczeństwa, podano do publicznej wiadomości informację o wniosku o wydanie decyzji, raporcie oraz o zamiarze wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz informacje o możliwości zapoznania się z dokumentacją sprawy, wskazując 30-dniowy termin składania uwag i wniosków. We wskazanym terminie do organu nie wpłynęły żadne wnioski ani uwagi.
W związku z cytowanym wcześniej wyrokiem WSA w Bydgoszczy, organ I instancji uzyskał informacje, że protesty lokalnej społeczności co do możliwości zanieczyszczenia wód powierzchniowych i podziemnych oraz uciążliwości odorowych, a także kwestii dotyczącej spadku cen nieruchomości, zostały podtrzymane.
W ocenie organu, skoro z Raportu oddziaływania na środowisko wynika brak ponadnormatywnego oddziaływania planowanej hodowli na środowisko, to nie nastąpi spadek wartości gruntów i nieruchomości, a ponadto planowana inwestycja nie będzie stwarzała konfliktów przestrzennych z istniejącym zagospodarowaniem terenów sąsiednich, gdyż będzie znajdować się na terenach obecnie użytkowanych w ten sam sposób, a więc wkomponuje się w krajobraz i nie będzie stanowiła dysonansu dla walorów krajobrazowych terenu inwestycji.
Zdaniem organu I instancji, ze względu na zakres, rodzaj i lokalizację, planowane przedsięwzięcie nie powinno wpłynąć negatywnie na obecnie występujący stan ekologiczny jednolitych części wód powierzchniowych oraz cele środowiskowe wskazane w Planie Gospodarowania Wodami na obszarze dorzecza Odry.
Mając powyższe na uwadze, Wójt Gminy G. po ponownym rozpatrzeniu sprawy po wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia [...] stycznia 2019 r., sygn. akt. II SA/Bd 583/18, uwzględniając jego wskazówki i wytyczne, decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. ustalił środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na "Budowie dwóch tuczami oraz modernizacji budynków inwentarskich w istniejącej zagrodzie rolniczej wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr [...], położonej w obrębie S., G. R. w technologii rusztowej w ilości 213 DJP". W sentencji decyzji orzekający organ określił:
. rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia;
. działania, które należy podjąć na etapie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia;
. wymagania dotyczące ochrony środowiska, które należy uwzględnić w dokumentacji niezbędnej do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz stwierdził, że przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia nie należy przeprowadzać oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
W uzasadnieniu decyzji Organ opisał przebieg postępowania w sprawie oraz wskazał m.in., jakie dowody uwzględnił w tym postępowaniu, w tym:
. stanowiska organów opiniujących i uzgadniających,
. raport oddziaływania na środowisko,
. wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz uwzględniając charakter planowanej inwestycji, możliwe zagrożenia dla środowiska związane przede wszystkim z emisją substancji złowonnych oraz generowaniem hałasu, jak również skalę i rodzaj możliwego oddziaływania, a także planowane rozwiązania techniczne i technologiczne, organ I instancji stwierdził, że przedmiotowe przedsięwzięcie nie wpłynie negatywnie na środowisko, zarówno na etapie realizacji, jak i eksploatacji. Załącznikiem do decyzji uczyniono charakterystykę przedsięwzięcia.
Odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosła I. S., zaskarżając decyzję w całości oraz zarzucając jej:
- - naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 K.p.a. poprzez błędną ocenę materiału dowodowego oraz niedokonanie rzetelnej, wnikliwej i wszechstronnej oceny raportu oddziaływania;
. art. 8 K.p.a. oraz art. 12 K.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób mało wnikliwy, połączony z pominięciem słusznego interesu stron postępowania,
- - przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 62 ust. 1 uouioś, poprzez jego niezastosowanie w sprawie, skutkujące pominięciem dokonania analizy i oceny wpływu inwestycji na środowisko oraz ludności, w tym zdrowie i warunki życia ludzi.
Uwzględniając powyższe odwołująca się wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu odwołania strona podniosła, że treść przedmiotowej decyzji jest niemal identyczna z treścią uprzednio wydanej decyzji, która została uchylona przez WSA w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 15 stycznia 2019 r. W ocenie strony organ I instancji nie uwzględnił głównych wytycznych zawartych w przedmiotowym wyroku. Zdaniem strony organ zaniechał ustalenia, że na nieruchomościach sąsiednich planowane są inne inwestycje związane z hodowlą inwentarza, co prowadzi do kumulowania się negatywnych oddziaływań na środowisko, że nie dokonano prawidłowych ustaleń w przedmiocie zagospodarowania gnojowicy, a także, że nie odniesiono się do uwagi o spadku terenu, na którym miała być zagospodarowywana gnojowica oraz, że nie wyjaśniono rozbieżności pomiędzy treścią Raportu, a treścią decyzji Wójta, co do wielkości areału potrzebnego do wykorzystania gnojowicy.
Według strony odwołującej, Wójt Gminy G. wydając zaskarżoną decyzję dopuścił się naruszenia ciążącego na nim obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego koniecznego do rozpatrzenia sprawy, zaś uwzględniając całokształt okoliczności sprawy zachodzą przesłanki do odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] września 2020 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium zwróciło uwagę, że planowane przedsięwzięcie będzie polegało na budowie dwóch obiektów inwentarskich o powierzchni do 1190 m˛ każdego z nich, przeznaczonych do chowu trzody chlewnej (warchlaków i tuczników) oraz na modernizacji istniejących obiektów służących do chowu zwierząt na działce nr [...], w miejscowości S. gm. R.. Sąsiedztwo nieruchomości na której planowana jest inwestycja, stanowią od strony wschodniej użytki rolne, od strony zachodniej pas zadrzewień i dalej jezioro Tonowskie, a od strony północnej i południowej tereny gospodarstw rolnych. Najbliższa zabudowa mieszkaniowa zlokalizowana jest w odległości ok. 60 m od granicy przedmiotowych nieruchomości oraz odległości ok. 70 m względem miejsca posadowienia projektowanych budynków.
Wskazano, że na etapie realizacji przedsięwzięcia głównym źródłem hałasu do środowiska będzie ruch środków transportu dowożących surowce, a także maszyn i urządzeń związanych z realizacją inwestycji. Analiza emisji hałasu przedstawiona w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, przy uwzględnieniu lokalizacji najbliżej położonych terenów chronionych akustycznie, nie wykazała wystąpienia przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, a ponadto z analizy rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w powietrzu, zawartej w Raporcie, wynika, że standardy jakości powietrza zostaną dotrzymane
Zdaniem Kolegium, planowane przedsięwzięcie zostało zlokalizowane na terenie korzystnym z uwagi na minimalne ryzyko możliwości występowania zdarzeń ekstremalnych związanych z warunkami klimatycznymi, szczególnie z uwagi na położenie poza obszarami zagrożenia powodziowego. Lokalizacja tej inwestycji została zaplanowana w obszarze dorzecza Odry, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 października 2016 r. w sprawie Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Odry (Dz.U. z 2016 r., poz. 1967). Przedsięwzięcie znajduje się w obszarze jednolitej części wód podziemnych oznaczonym europejskim kodem PLGW600042, zaliczonym do regionu wodnego W.. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 21 grudnia 2015 r. w sprawie kryteriów i sposobu oceny stanu jednolitych części wód podziemnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 85), stan ilościowy i chemiczny tej jednolitej części wód podziemnych został oceniony jako dobry.
Rozpatrywana jednolita część wód podziemnych jest niezagrożona ryzykiem nieosiągnięcia celów środowiskowych, tj. utrzymania co najmniej dobrego stanu ilościowego i chemicznego wód podziemnych. Prowadzony w gospodarstwie chów trzody chlewnej będzie odbywał się wyłącznie w obrębie zamkniętych budynków inwentarskich. Obiekty będą posiadać szczelne, pełne betonowe podłogi, odporne na oddziaływanie gnojowicy. Dla budynków inwentarskich planuje się szczelną kanalizację sanitarną i technologiczną.
Ze względu na zakres, rodzaj i lokalizację, w ocenie Kolegium planowana inwestycja nie powinna wpłynąć negatywnie na obecnie występujący stan ekologiczny i cele środowiskowe wskazane w Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Odry, a skala, zakres, a zwłaszcza lokalizacja przedsięwzięcia w znacznej odległości od granic Państwa, wyklucza możliwość oddziaływania na środowisko o charakterze transgranicznym.
Wskazano również, że nieruchomość położona jest poza formami ochrony przyrody ustanowionymi zgodnie z ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r., o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1614 ze zm.), w tym poza wyznaczonymi, mającymi znaczenie dla Wspólnoty i projektowanymi, przekazanymi do Komisji Europejskiej obszarami Natura 2000. Dla obszaru planowanego przedsięwzięcia nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, na podstawie którego można by wywodzić zakaz lokalizacji inwestycji na terenie wskazanym we wniosku Inwestorów.
Kolegium zgodziło się z oceną organu pierwszej instancji, że z dokumentacji zgromadzonej w sprawie, a w tym z opinii i uzgodnień organów współdziałających wynika, iż realizacja przedmiotowej inwestycji z uwagi na jej charakter, skalę i lokalizację, nie będzie wiązać się ze znacząco negatywnym oddziaływaniem na środowisko w zakresie ochrony przyrody, w tym na różnorodność biologiczną.
Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w ramach ponownego postępowania wyjaśniającego po wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt: II SA/Bd 583/18, uchylającym decyzję SKO w B. i poprzedzającą ją decyzję środowiskową Wójta Gminy G., organ pierwszej instancji, realizując wytyczne i wskazania zawarte w przywołanym wyżej wyroku WSA w Bydgoszczy, pismem z dnia [...] lipca 2019 r. wezwał Inwestorów o uzupełnienie Raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko o informacje dotyczące posiadanego areału gruntu w ilości wystarczającej do zagospodarowania gnojowicy, z uwzględnieniem innych planowanych bądź istniejących inwestycji, które także przewidują zagospodarowanie gnojowicy na tych gruntach. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Inwestorzy w piśmie z dnia [...] lipca 2019 r. przedstawili w tabeli aktualny wykaz działek, z uwzględnieniem najnowszych podziałów geodezyjnych, na których będzie zagospodarowana gnojowica.
Inwestorzy zaznaczyli, że trasy wywozu nie uległy zmianie, a przedstawione powierzchnie stanowią wyłącznie obszar działki użytkowany rolniczo, który jest taki sam jak powierzchnia zgłoszona do płatności obszarowych w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z wyłączeniem terenów zabudowanych, nieużytków, pastwisk, łąk, lasów, itp. Z tego zestawienia wynika, że Inwestorzy dysponują łącznie powierzchnią użytkowaną rolniczo o areale 176,92 ha. W ocenie Inwestorów jest to wystarczająca powierzchnia do zagospodarowania gnojowicy z planowanej inwestycji. Inwestorzy zaznaczyli też, że wymienione w zestawieniu działki rolne nie posiadają stromych stoków, które mogłyby doprowadzić do spływów gnojowicy.
Ponadto do wywozu gnojowicy będzie używany wóz asenizacyjny z aplikatorem doglebowym, co zapewni, że gnojowica będzie jednocześnie wtłaczana w glebę i bezpośrednio z nią wymieszana. Inwestorzy podkreślili, że nie planują innych wspólnych inwestycji, które przewidują zagospodarowanie gnojowicy na tych samych gruntach, które zostały wskazane przez wnioskodawców w przedmiotowej sprawie.
Wójt Gminy G. pismami z dnia [...] lipca 2019 r. w ramach ponownego postępowania wyjaśniającego po wyroku WSA w Bydgoszczy, zwrócił się do organów współdziałających o dokonanie właściwych opinii i uzgodnień, informując jednocześnie, że Inwestorzy dokonali uzupełnienia Raportu w zakresie wskazania działek rolnych, na których będzie zagospodarowywana gnojowica zaś Raport w ich ocenie zachował swoją aktualność.
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ż. w piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. wyraził opinię, po zapoznaniu się z przedłożonymi materiałami, w tym z uzupełnionym Raportem o oddziaływaniu na środowisko, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach winna zawierać wskazane w opinii warunki, tj.:
. zastosowanie rozwiązań technologicznych pozwalających na zmniejszenie wpływu uciążliwości złowonnych na otoczenie (hermetyzacja i dezodoryzacja obiektu oraz stabilizacja gnojowicy absorbentami mineralnymi i biologicznymi;
. utworzenie pasa zieleni ochronnej (o szerokości 5,0 m) od strony działek nr [...] i 138 (droga publiczna), jako ekranu zmniejszającego rozprzestrzenianie się substancji złowonnych. Organ ten uznał, że planowane przedsięwzięcie ze względu na ochronę środowiska i zdrowie ludzi może być zrealizowane przy spełnieniu podanych w opinii warunków.
Z kolei Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. wezwał Inwestorów do przekazania wyjaśnień zawartych w dokumentacji sprawy w zakresie:
. wskazania powierzchni budowlanej poszczególnych obiektów inwentarskich, a także wskazania, czy powierzchnia ta jest adekwatna do planowanej ilości utrzymywanych zwierząt;
. przedstawienie oddziaływania skumulowanego z innymi obiektami inwentarskimi, które mogą znajdować się w sąsiedztwie analizowanej nieruchomości;
. wskazanie ilości powstałej gnojowicy oraz pojemności zbiornika na gnojowicę, biorąc pod uwagę wskaźniki określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia [...] czerwca 2018 r. w sprawie przyjęcia Programu działań mających na celu zmniejszenie zanieczyszczenia wód azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych oraz zapobieganie dalszemu zanieczyszczaniu (Dz. U. z 2018 r., poz. 1339).
W odpowiedzi na powyższe wezwanie RDOŚ w B., Inwestorzy w piśmie z dnia [...] listopada 2019 r. wyjaśnili, że powierzchnia hodowlana istniejących budynków wynosi 200 m˛, dla obsady 171 sztuk tuczników. Powierzchnia planowanych budynków dwóch tuczami będzie wynosić 1500 m˛ łącznie. Każdy budynek dla obsady 450 sztuk warchlaków i 450 sztuk tuczników, przy zastosowaniu współczynnika minimalnych standardów utrzymania zwierząt, co daje powierzchnię hodowlaną jednego budynku 697,5 m˛. Pozostałą powierzchnię budynków, będą stanowić ciągi komunikacyjne i przepędowe. Zdaniem Inwestorów wskazane powierzchnie budynków są wystarczające do prowadzenia hodowli z zachowaniem zasad dobrostanu i zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Ponadto wskazano, że w sąsiedztwie planowanej inwestycji znajduje się jedna przyzagrodowa hodowla w ilości kilku sztuk zwierząt inwentarskich. Na działce nr 137 i na działkach sąsiadujących nie są prowadzone żadne postępowania administracyjne dotyczące wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia i decyzji o warunkach zabudowy dla budynków inwentarskich. Z tych właśnie względów, w ocenie Inwestorów, nie występuje oddziaływanie skumulowane z innymi obiektami inwentarskimi.
W toku prowadzonej produkcji, według obliczeń Inwestorów, powstanie łącznie gnojowica w ilości 3294,9 m˛, w związku z czym w ciągu roku z wyprodukowanej gnojowicy powstanie 12888,54 kg azotu w czystym składniku.
Pojemność zbiorników na gnojowicę:
. istniejące podziemne zbiorniki na gnojowicę - 200 mł;
. planowane zbiorniki pod budynkami tuczami - 3000 mł.
Zdaniem Inwestorów, pojemność zbiorników jest wystarczająca do przechowania powstającej w trakcie produkcji hodowlanej gnojowicy, stosownie do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 czerwca 2018 r. w sprawie przyjęcia Programu działań mających na celu zmniejszenie zanieczyszczenia wód azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych oraz zapobieganie dalszemu zanieczyszczaniu (Dz. U. z 2018 r., poz. 1339).
Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2019 r. uzgodnił realizację i określił warunki planowanego przedsięwzięcia. W ocenie organu ochrony środowiska realizacja przedmiotowej inwestycji z uwagi na jej charakter, skalę i lokalizację, możliwe zagrożenia dla środowiska związane przede wszystkim z emisją substancji złowonnych oraz generowaniem hałasu, a także planowane rozwiązania techniczne i technologiczne, nie wpłynie negatywnie na środowisko przy uwzględnieniu warunków eksploatacji przedsięwzięcia wyrażonych w sentencji postanowienia.
W ocenie organu odwoławczego, z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że organ pierwszej instancji w sposób prawidłowy zapewnił czynny udział stron i społeczeństwa w przedmiotowym postępowaniu.
Sprzeciw mieszkańców wobec planowanej inwestycji nie może stanowić podstawy do wydania negatywnej decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Przepisy nakazują jedynie zapewnienie udziału społeczeństwa w postępowaniu i umożliwienie zgłoszenia uwag i wniosków, co zostało w sprawie dopełnione, natomiast nie nakładają obowiązku uzyskania społecznej akceptacji dla przedsięwzięcia (por. wyrok WSA w Szczecinie dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 1208/13, opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Negatywne stanowisko społeczeństwa może natomiast wpłynąć na konkretne uwarunkowania i wymogi inwestycji, co znajdzie wyraz w konkretnych zapisach decyzji nakładających na inwestora dodatkowe obowiązki mające przeciwdziałać, bądź ograniczać negatywne oddziaływanie przedsięwzięcia na elementy środowiska.
Kolegium wyjaśniło, iż podstawowym dokumentem, na którym opiera się organ wydając decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy, jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Raport stanowi kluczowy dowód w sprawach dotyczących ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla danego przedsięwzięcia. Tym samym więc raport winien być rzetelny, spójny oraz wolny od niejasności i nieścisłości. W konsekwencji, organ administracji ma obowiązek ocenić na podstawie art. 80 K.p.a. wartość dowodową raportu. Ewentualny brak dostatecznego odniesienia się do istotnych kwestii oznacza, iż raport w tym zakresie może zostać uznany za niespełniający wymogów ustawowych.
Kolegium zwróciło uwagę, że Raport przedłożony przez wnioskodawcę wraz z jego uzupełnieniami i wyjaśnieniami przedstawia m.in. "Analizę możliwości wystąpienia konfliktów społecznych" związanych z planowanym przedsięwzięciem. Według tego dokumentu planowana inwestycja nie będzie stwarzała konfliktów przestrzennych z istniejącym zagospodarowaniem terenów otaczających, gdyż znajdować się będzie na terenach obecnie użytkowanych w ten sam sposób, a zatem nie będzie stanowiła przeszkody w sposobie zagospodarowania i użytkowania terenów otaczających. Przeprowadzone w Raporcie analizy pozwoliły jednak na stwierdzenie, że ww. oddziaływania nie wykraczają poza ramy dopuszczalne przez przepisy prawa, zaś analiza możliwych konfliktów społecznych, z uwzględnieniem planowanych wielkości emisji i uciążliwości dla okolicznych mieszkańców, prowadzi do wniosku, że nie przewiduje się znaczących protestów.
W oparciu o przeprowadzone obliczenia, Inwestorzy stwierdzili, że stężenia substancji odorowych (przede wszystkim amoniaku i siarkowodoru) nie przekroczą dopuszczalnych norm poza granicami gospodarstwa Inwestorów. W celu ograniczenia emisji substancji odorotwórczych oraz hałasu, Inwestorzy w ramach projektowanego przedsięwzięcia planują m.in.:
. stosowanie w hodowli systemu rusztowego;
. zastosowanie odpowiednio dobranego programu żywieniowego, dostosowanego do kondycji i wieku zwierząt;
. zapewnienie odpowiedniego mikroklimatu wewnątrz budynków poprzez sprawny system wentylacji;
. wyposażenie budynków w szczelne zbiorniki na gnojowicę;
. zastosowanie wentylatorów o niskim poziomie mocy akustycznej;
. regularne przeglądy i naprawy urządzeń;
. dbałość o sprawność eksploatowanego systemu wentylacji kurtynowej;
. racjonalne zaplanowanie ruchu samochodów na terenie inwestycji i ograniczanie go do pory dziennej;
. prowadzenie wszelkich prac mogących powodować podwyższoną emisję hałasu jedynie w porze dziennej.
Innym źródłem konfliktów społecznych wskazano obawę mieszkańców przed pogorszeniem stanu środowiska, szczególnie poprzez zanieczyszczenie środowiska wodno-gruntowego oraz wód powierzchniowych. W przypadku ocenianego przedsięwzięcia ochrona środowiska gruntowo-wodnego polegać będzie na podjęciu stosownych środków zapobiegawczych skażeniu gleby i migracji substancji nawozowych do wód podziemnych, poziomu powierzchniowego podglinowego oraz wód powierzchniowych. Działania te będą prowadzone bezpośrednio w miejscu lokalizacji obiektów budowlanych oraz na obszarze nawożenia pól uprawnych gnojowicą, powstającą w chlewniach.
Odnosząc się do obaw okolicznych mieszkańców co do ewentualnego spadku wartości gruntów i nieruchomości, Kolegium podkreśliło, że jak słusznie zaznaczono w Raporcie, spadek ten byłby możliwy tylko w wypadku ponadnormatywnego oddziaływania hodowli na tereny sąsiednie. Skoro zaś w raporcie wykazano brak ponadnormatywnego oddziaływania inwestycji na środowisko, to nie należy spodziewać się i obawiać się spadku wartości gruntów i nieruchomości.
Kolegium zwróciło też uwagę, że w ocenie Inwestorów przeprowadzone w Raporcie analizy i obliczenia wykazały, iż planowana inwestycja, przy zachowaniu wszystkich warunków minimalizujących, nie będzie w sposób znaczący negatywnie oddziaływać na środowisko i w związku z powyższym nie ma potrzeby monitorowania jej wpływu na poszczególne elementy środowiska. Z analizy rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w powietrzu, będącej częścią składową przedłożonego Raportu wraz z uzupełnieniami wynika, że standardy jakości powietrza zostaną dotrzymane. Przedłożone w raporcie analizy: akustyczna oraz wpływu emisji na stan jakości powietrza atmosferycznego wykazały, że nie dojdzie do przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu oraz zanieczyszczeń w powietrzu.
W celu ograniczenia emisji odorantów, na Inwestorów nałożono szereg obowiązków między innymi: wprowadzenie pasów wysokiej i niskiej zieleni izolacyjnej składających się z rodzimych gatunków drzew i krzewów, jako ekran zmniejszający rozprzestrzenianie się substancji złowonnych, od strony działek 1, 135/1 i 138; zastosowanie rozwiązań technologicznych pozwalających na zmniejszenie wpływu uciążliwości złowonnych na otoczenie (hermetyzacja i dezodoryzacja obiektu oraz stabilizacja gnojowicy absorbentami mineralnymi i biologicznymi); stosowanie aktywatora do gnojowicy, każdorazowo podczas prowadzonego cyklu, mającego na celu redukcję odorów, o skuteczności min. 15%; wyposażenie instalacji w separator gnojowicy, oddzielający frakcję płynną oraz stałą; zastosowanie żywienia fazowego poprzez dostosowanie ilości i składu paszy do fazy rozwojowej zwierząt; utrzymywanie wysokiego stopnia higieny pomieszczeń inwentarskich
Organ odwoławczy podkreślił, że przy istnieniu pozytywnych opinii i uzgodnień organów współdziałających, kwestionowanie zapisów zawartych w raporcie - bez naruszania przepisów postępowania - jest możliwe jedynie w sytuacji powołania się na dowody mające charakter kontrraportu. Stąd każdorazowe zastrzeżenia wobec ustaleń raportu nie mogą być gołosłowne, tylko powinny być w zakresie wiadomości wymagających wiedzy specjalistycznej poparte np. ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskaże wady danego raportu. Podważanie treści raportu nie może opierać się na zarzutach natury ogólnej czy też przypuszczeniach nie opartych na odpowiednich ocenach (badaniach) specjalistycznych.
Odnosząc się do kwestii lokalizacji planowanego przedsięwzięcia organ II instancji zauważył, że analiza złożonego w sprawie Raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wraz z jego uzupełnieniami prowadzi do wniosku, że warianty zostały w nim przedstawione i opisane w sposób spełniający warunki określone w art. 66 ust. 1 pkt 5-7 uouioś.
Inwestorzy podkreślili w raporcie, że wariant lokalizacyjny nie był rozważany, ponieważ przedmiotowy teren w przyszłości będzie stanowił własność Inwestorów. Inwestorzy dysponują innymi terenami, ale tereny te stanowią grunty użytkowane rolniczo. Obecnie na terenie inwestycji funkcjonuje gospodarstwo rolne należące do rodziny Inwestorów, a zatem wariant polegający na zmianie lokalizacji budowy chlewni w innym miejscu jest zupełnie nieuzasadniony ekonomicznie. W ramach wariantowania inwestycji przedstawiono wariant I inwestorski opisany w Raporcie i przeznaczony do realizacji, wariant II technologiczny, polegający na budowie planowanej tuczami na działce nr [...], obręb S., w systemie ściółkowym i zakładający utrzymywanie trzody na ściółce słomianej. Jednak istotną wadą systemu ściółkowego jest bardzo duża produkcja gazów toksycznych, odorów wywołanych fermentacją obornika. Dlatego też wybrano do realizacji wariant I inwestorski, ponieważ przewidywane rozwiązania techniczne i technologiczne dla planowanego przedsięwzięcia i jego zabezpieczeń w czasie eksploatacji gwarantują spełnianie wszelkich wymagań przepisów z zakresu ochrony środowiska.
W ocenie Inwestorów wariantem najkorzystniejszym dla środowiska będzie wariant I przeznaczony do realizacji. Jest to wariant optymalny z punktu widzenia zastosowanej technologii, lokalizacji, a także z ekonomicznego punktu widzenia.
Zdaniem organu odwoławczego, raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wraz z jego uzupełnieniami i wyjaśnieniami spełnia wymogi określone w art. 66 ust. 1 pkt 5 uouioś, a więc może stanowić podstawę do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Kolegium podkreśliło, że decyzja o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia może być wydana jedynie w przypadkach określonych w ustawie, a ponieważ żadna z tych okoliczności nie zachodzi w rozpatrywanej sprawie, organ pierwszoinstancyjny obowiązany był do określenia środowiskowych uwarunkowań.
W skardze do Sądu I. S. zarzuciła decyzji organu odwoławczego naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:
- 1. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. poprzez błędną ocenę materiału dowodowego, oraz niedokonanie rzetelnej, wnikliwej i wszechstronnej oceny raportu oddziaływania na środowisko, co skutkowało wadliwym przyjęciem podstaw uzasadniających w ocenie organu ustalenie środowiskowych uwarunkowań na realizację inwestycji objętej zaskarżoną decyzją,
- 2. art. 8 k.p.a. oraz art. 12 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób mało wnikliwy, połączony z pominięciem słusznego interesu stron postępowania;
- 3. pominięciu, że Rada G. R. uchwałą Nr [...] z dnia [...] listopada 2019 r. przystąpiła do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi S. i S. dla obszaru położonego w rejonie rzeki Wełny i Jeziora Tonowskiego obejmującego m.in. działkę nr [...], w stosunku do której prowadzone jest postępowanie w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia.
Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia [...] października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 283 z późn.zm. - dalej u.d.i.ś), poprzez jego niezastosowanie w sprawie, skutkujące pominięciem dokonania analizy i oceny wpływu inwestycji na środowisko oraz ludność, w tym zdrowie i warunki życia ludzi.
Wskazując na powyższe zarzuty, na podstawie art. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2020 r., znak: [...] w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] czerwca 2020 r. znak: [...] w całości; a także zasądzenie od organu administracji na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W ocenie skarżącej, pomimo wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, nakładających obowiązek uzupełnienia postępowania dowodowego odnośnie informacji dotyczących posiadania przez wnioskodawców areału gruntu w ilości wystarczającej do zagospodarowania gnojowicy, z uwzględnieniem innych planowanych inwestycji, które także przewidują zagospodarowanie gnojowicy na tych samych gruntach, które zostały wskazane przez wnioskodawców w przedmiotowej sprawie, a także z uwzględnieniem informacji odnośnie możliwości wykorzystania powierzchni poszczególnych działek na zagospodarowanie gnojowicy, biorąc pod uwagę ich sposób użytkowania (tereny zajęte pod budynki, las, rowy oraz działki o spadku terenu), organy obu instancji nie dopełniły tego obowiązku, co czyni wydane w sprawie decyzje wadliwymi.
W ocenie skarżącej, organy rozpoznające sprawę konsekwentnie pomijają fakt kumulowania się negatywnych oddziaływań przedsięwzięć na środowisko w związku z planowanymi na nieruchomościach sąsiednich z nieruchomością, na której planowana jest inwestycja, innych przedsięwzięć polegających na budowie budynku inwentarskiego - tuczami o wielkości 59,5 DJP oraz budowie porodówki, odchowalni prosiąt i dwóch tuczami oraz modernizacji budynków inwentarskich w istniejącej zagrodzie rolniczej wraz z infrastrukturą towarzyszącą.
W powyższym kontekście skarżąca podniosła, że Rada G. R. uchwałą Nr [...] z dnia [...] listopada 2019 r. przystąpiła do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi S. i S. dla obszaru położonego w rejonie rzeki Wełny i Jeziora Tonowskiego obejmującego m.in. działkę nr [...], w stosunku do której prowadzone jest obecnie kolejne postępowanie w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Procedura planistyczna zmierzająca do uchwalenie MPZP jest zaawansowana. Obwieszczeniem z dnia [...] września 2020 r. Wójt G. R. poinformował o wyłożeniu do publicznego wglądu projektów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wybranych obszarów położnych w G. R. wraz z prognozami oddziaływania na środowisko wyznaczając termin od [...] października 2020 r. do [...] października 2020 r. Co równie istotne, postępowanie toczące się równolegle z wniosku T. N. (a dotyczące wydania decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr [...], dla budowy dwóch tuczami w istniejącej zagrodzie rolniczej wraz z infrastrukturą towarzyszącą w technologii rusztowej w ilości 189,0 DJP) zostało zawieszone, z uwagi na konieczność zapobieżenia wydania decyzji o warunkach zabudowy niezgodnej z opracowywanym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Informacja powyższa została przekazana wszystkim uczestnikom tego postępowania - w tym skarżącej - oraz została złożona do SKO w B., z uwagi na fakt, że T. N. złożył zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania przez Wójta G. R..
W tych okolicznościach skarżąca stoi na stanowisku, że wydając zaskarżoną obecnie decyzję, Samorządowe Kolegium Odwoławcze oraz Wójt Gminy G. dopuścili się naruszenia ciążącego na nich z mocy art. 7 i 77 § 1 k.p.a. obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego koniecznego do rozpatrzenia sprawy, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia, ponieważ zostało ono podjęte zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15 zzs ? pkt 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842).
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej a kontrola ta jest – co do zasady – sprawowana pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.). Zakres kognicji sądu określa art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej p.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Oznacza to, że Sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, niezależnie od zarzutów, żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.
Sąd poddawszy kontroli zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz utrzymaną w mocy decyzję organu I instancji, dopatrzył się uchybień i wad w prowadzonym postępowaniu administracyjnym, zatem skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Zdaniem Sądu orzekające w sprawie organy administracji przedwcześnie uznały jak również nie wyjaśniły w sposób przekonywujący, że zaistniały przesłanki do wydania decyzji uzgadniającej środowiskowe uwarunkowania dla planowanego przedsięwzięcia.
Należy zwrócić uwagę, że w niniejszej sprawie rozstrzygał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, który wyrokiem z dnia [...] stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 583/18 uchylił poprzednią decyzję SKO w B. z [...] marca 2018 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy G. ustalającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizacje spornego przedsięwzięcia. W tej sytuacji należy mieć na uwadze, że kontrola legalności zaskarżonego w niniejszej sprawie aktu przeprowadzona została w warunkach związania tym wyrokiem. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Wobec powyższego, Sąd rozpoznający niniejszą sprawę powinien uwzględnić ocenę prawną wyrażaną w powołanym wyżej wyroku, jak i zweryfikować, czy organ wykonał zalecenia Sądu co do dalszego postępowania.
W ocenie Sądu, organy nie zastosowały się do oceny prawnej w nim wyrażonej. Przede wszystkim organ nie uzupełnił postępowania dowodowego w zakresie w jakim wskazywał Sąd, a zasadność stanowiska przyjętego przez organ nie wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w szczególności w zakresie kumulacji oddziaływania, eksploatacji przedsięwzięcia w zakresie postępowania z gnojowicą z uwzględnieniem nie tylko przedmiotowego przedsięwzięcia, ale także pozostałej działalności wnioskodawców (prowadzą oni bowiem już hodowlę o tym charakterze), jak i biorąc pod uwagę powierzchnię posiadanych przez nich gruntów. Powyższa okoliczność - jak podniósł Sąd w poprzednim wyroku - miała wykazać, czy w realiach rozpoznawanej sprawy istnieje w ogóle możliwość wykorzystania jeszcze przez wnioskodawców wytworzonej w ramach działalności gnojowicy do nawożenia gleb na gruntach własnych, czy też przekazania jej innym rolnikom (co może wynikać np. z umowy przedwstępnej lub oświadczenia osób trzecich, że takie odpady przyjmą). Dodatkowo zwrócić należy uwagę, że organ powinien również poddać analizie raport w zakresie wiarygodności oświadczeń o sposobie zagospodarowania gnojowicy.
W przedmiotowej sprawie kwestią, która była poruszana w postępowaniu, a która nie została dostatecznie wyjaśniona, jest kwestia posiadania przez inwestora dostatecznej dla zagospodarowania gnojowicy powierzchni gruntów rolnych, która ma powstawać przy eksploatowania zamierzonego przedsięwzięcia zważywszy, że oprócz przedsięwzięcia wskazanego w przedmiotowej sprawie, planowanego na działce nr [...] w obrębie S., planowane są dwa inne przedsięwzięcia tj. budowa budynku inwentarskiego – tuczarni o wielkości 59,5 DJP na działce nr [...] w obrębie S., G. R. (wskazana we wniosku R. N. z [...] października 2015 r.) oraz budowa porodówki, odchowalni prosiąt i dwóch tuczarni oraz modernizacja budynków inwentarskich w istniejącej zagrodzie rolniczej wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działkach nr [...] w obrębie Wiewiórczyn, G. R. (wskazana w odrębnym wniosku K. N., T. N. i R. N.).
Stosownie do powyższego wyroku Sądu z dnia [...] stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 583/18 organy powinny uzupełnić postępowanie dowodowe odnośnie informacji dotyczących posiadania przez wnioskodawców areału gruntu w ilości wystarczającej do zagospodarowania gnojowicy, z uwzględnieniem innych planowanych inwestycji, które także przewidując zagospodarowanie gnojowicy na tych samych gruntach, które zostały wskazane przez wnioskodawców w przedmiotowej sprawie, a także z uwzględnieniem informacji odnośnie możliwości wykorzystania powierzchni poszczególnych działek na zagospodarowanie gnojowicy biorąc pod uwagę ich sposób użytkowania (tereny zajęte pod budynki, las, rowy oraz działki o spadku terenu).
Organ pierwszej instancji, realizując wytyczne i wskazania zawarte w przywołanym wyżej wyroku WSA w Bydgoszczy, pismem z dnia [...] lipca 2019 r. wezwał Inwestorów o uzupełnienie Raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko o informacje dotyczące posiadanego areału gruntu w ilości wystarczającej do zagospodarowania gnojowicy, z uwzględnieniem innych planowanych, bądź istniejących inwestycji, które także przewidują zagospodarowanie gnojowicy na tych gruntach. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Inwestorzy w piśmie z dnia [...] lipca 2019 r. przedstawili w tabeli aktualny wykaz działek, z uwzględnieniem najnowszych podziałów geodezyjnych, na których będzie zagospodarowana gnojowica. Inwestorzy zaznaczyli, że trasy wywozu nie uległy zmianie, a przedstawione powierzchnie stanowią wyłącznie obszar działki użytkowany rolniczo, który jest taki sam jak powierzchnia zgłoszona do płatności obszarowych w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z wyłączeniem terenów zabudowanych, nieużytków, pastwisk, łąk, lasów, itp.
Z tego zestawienia wynika, że Inwestorzy dysponują łącznie powierzchnią użytkowaną rolniczo o areale 176,92 ha. W ocenie Inwestorów jest to wystarczająca powierzchnia do zagospodarowania gnojowicy z planowanej inwestycji. Inwestorzy zaznaczyli też, że wymienione w zestawieniu działki rolne nie posiadają stromych stoków, które mogłyby doprowadzić do spływów gnojowicy. Ponadto do wywozu gnojowicy będzie używany wóz asenizacyjny z aplikatorem doglebowym, co zapewni, że gnojowica będzie jednocześnie wtłaczana w glebę i bezpośrednio z nią wymieszana. Inwestorzy podkreślili, że nie planują innych wspólnych inwestycji, które przewidują zagospodarowanie gnojowicy na tych samych gruntach, które zostały wskazane przez wnioskodawców w przedmiotowej sprawie.
Powyższe stanowisko inwestorów nie zostało jednak poparte wiarygodnym materiałem dowodowym, potwierdzającym uprawnienie inwestorów do dysponowania wyszczególnionymi w tabeli gruntami, przy jednoczesnej weryfikacji ewentualnego skumulowanego oddziaływania poprzez powiązanie tegoż przedsięwzięcia z przedsięwzięciem w postaci budowy budynku inwentarskiego – tuczarni o wielkości 59,5 DJP na działce nr [...] w obrębie S. oraz w związku z drugim ww. wskazanym przedsięwzięciem (budową porodówki, odchowalni prosiąt i dwóch tuczarni na działkach nr [...] w obrębie Wiewiórczyn). Nie zawarto w ramach środka dowodowego, którym jest raport oceny wpływu gnojowicy na środowisko w tym warunki bezpieczeństwa wód. Skoro gnojowica będzie wywożona poza obszar planowanego przedsięwzięcia konieczna jest ocena jej wpływu na środowisko w miejscu jej rozrzucenia. Ocenie podlegają dowody w tym raport a takiego waloru nie ma stanowisko inwestora zawarte w piśmie.
Powyższe niejasności i wątpliwości ponownie nie zostały wyjaśnione w dalszym postępowaniu, w tym prowadzonym przez Wójta Gminy G.. Znajdujący się w aktach sprawy raport oddziaływania na środowisko nie został zaktualizowany przez profesjonalistę w kontekście podnoszonych kwestii wymagających wyjaśnienia. Nie można w takim przypadku poprzestać wyłącznie na oświadczeniach zainteresowanych w sprawie inwestorów, bowiem z natury rzeczy wyjaśnienia przez nich składane nie są obiektywne i wymagają weryfikacji na tle pozostałego, uzupełnionego materiału dowodowego. Pomimo nałożonego przez Sąd obowiązku obliczenia w raporcie ilości mającej powstać gnojowicy z wszystkich planowanych inwestycji oraz przedstawienie areału gruntów ornych potrzebnych do zagospodarowania tej gnojowicy, ów raport nie został uzupełniony. Brak też informacji jaka część powierzchni wszystkich wskazanych działek (składających się na powierzchnię 180 ha) potrzebna jest, aby zagospodarować gnojowicę nie tylko z przedmiotowego przedsięwzięcia, ale także z dwóch innych, wskazanych powyżej przedsięwzięć.
Nie zostało też wyjaśnione jaka część powierzchni wskazanych działek zajęta jest pod budynki, lasy i grunty pod rowami (oznaczenia "Ls" i "W" w ewidencji gruntów – por. § 68 ust. 2 pkt 1 i § 68 ust. 1 pkt 1 lit. g rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków; t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1034) na co zwracała uwagę skarżąca.
W okolicznościach sprawy jako zasadne należy uznać żądanie przypisania poszczególnych działek przeznaczonych do wywożenia na nie gnojowicy, do konkretnego budynku inwentarskiego. W ocenie Sądu bowiem, przy braku takiego doprecyzowania, możliwość kontroli i weryfikacji ilości gnojowicy wywożonej na poszczególne działki z chlewni prowadzonych jako odrębne przedsięwzięcia, ale faktycznie, prawdopodobnie wspólnie przez inwestorów – byłaby iluzoryczna, nawet przy przyjęciu, że osoby te będą na podstawie art. 105a Prawa wodnego zobowiązane do opracowania planu nawożenia azotem, który jest najistotniejszym składnikiem gnojowicy z punktu widzenia zagrożenia dla wód.
Organy rozstrzygające w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym bezkrytycznie oparły się na twierdzeniach zawartych w dotychczasowym i nieuzupełnionym raporcie inwestorskim, w zasadzie powtarzając w uzasadnieniach decyzji obu instancji treść tego raportu, a także treść swoich dotychczasowych, wydanych w sprawie decyzji administracyjnych. Zadaniem organu prowadzącego postępowanie jest sprawdzenie zawartości raportu w kontekście spełnienia wymogów formalnych i merytorycznych. W szczególności organ powinien ustalić, czy opracowany raport zawiera komplet niezbędnych informacji pozwalających na ocenę przedsięwzięcia i jego oddziaływania na środowisko oraz informacji identyfikujących rodzaj i skalę skutków środowiskowych oraz społecznych. Obowiązkiem organu jest również weryfikacja materiałów stanowiących podstawę sporządzonego raportu. Organ nie jest związany treścią raportu, a ustalenia w nim zawarte mogą służyć wydaniu decyzji tylko wtedy, gdy raport jest rzetelny, spójny oraz wolny od niejasności i nieścisłości (por.: wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt II OSK 1858/13).
W niniejszej sprawie organy nie doprowadziły do aktualizacji raportu przez uprawnioną do tego osobę w zakresie wskazanym w dotychczasowym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 583/18, przy jednoczesnym braku wyjaśnienia kwestii weryfikacji ilości gnojowicy wywożonej na wskazane przez inwestorów działki gruntu z kilku chlewni prowadzonych jako odrębne przedsięwzięcia. Naruszono tym samym przepisy art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. – dalej "k.p.a."). Dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie organ administracji publicznej ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Rezultaty zaś tak prowadzonego postępowania winny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, (art. 107 § 3 k.p.a.).
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 135 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji wyroku.
Na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a., zasądzono na rzecz skarżącej zwrot poniesionych kosztów sądowych.
Ponownie rozpoznając sprawę, organ powinien uzupełnić postępowanie dowodowe, poprzez uwzględnienie rozważań zawartych w niniejszym, jak i poprzednim rozstrzygnięciu Sądu. W szczególności organ odwoławczy zweryfikuje prawidłowość raportu po uprzednim jego uzupełnieniu w zakresie wywozu gnojowicy, możliwości zbadania wiarygodności złożonego raportu, jak i oświadczeń wnioskodawców w zakresie oddziaływania na środowisko.