Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 maja 2011 r. D. C. skierował do Urzędu Miasta B. Wydział Mienia i Geodezji podanie, wnosząc o:
- 1) stwierdzenie, iż orzeczenie z dnia 23 lipca 1963 r. Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. Urzędu Spraw Wewnętrznych w sprawie [...] orzekające wywłaszczenie działek nr [...], [...] i [...] zostało wydane z naruszeniem prawa, względnie o stwierdzenie jego nieważności;
- 2) stwierdzenie, iż orzeczenie z dnia 12 października 1963 r. Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. Urzędu Spraw Wewnętrznych w sprawie [...] orzekające wywłaszczenie działki nr [...] zostało wydane z naruszeniem prawa, względnie o stwierdzenie jego nieważności;
- 3) ustalenie i wypłacenie odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości opisane w punktach 1 i 2 na podstawie artykułu 130 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2011 r. Prezydent Miasta B., na podstawie 65 § 1 w zw. z art. 157 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej jako "k.p.a.") oraz art. 112 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j.: Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.), przekazał wniosek D. C. według właściwości rzeczowej Wojewodzie [...].
Powyższe postanowienie Prezydenta zostało uchylone w całości postanowieniem Wojewody [...] z dnia 25 lipca 2011 r., znak: [...], wydanym na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W uzasadnieniu swojego postanowienia organ odwoławczy wskazał, iż przepis art. 65 § 1 k.p.a. w brzmieniu aktualnie obowiązującym nie daje podstaw, aby w przypadku przekazania sprawy właściwemu organowi stosować formę postanowienia. Przekazanie powinno nastąpić niezwłocznie pismem z jednoczesnym zawiadomieniem wnioskodawcy.
Ponadto Wojewoda zaznaczył, że Minister Infrastruktury zawiadomieniem z dnia 13 czerwca 2011 r., znak: [...], wszczął na wniosek D. C. postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wewnętrznych przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia 20 marca 1964 r., nr [...], oraz poprzedzającego ją orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. Urzędu Spraw Wewnętrznych w sprawie [...] z dnia 12 października 1963 r. o wywłaszczeniu za odszkodowaniem nieruchomości położonej w B. przy ul. [...].
Na postanowienie Wojewody [...] D. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.").Podtrzymując swoje stanowisko organ wskazał, że Minister Infrastruktury zawiadomieniem z dnia 13 czerwca 2011 r. wszczął na wniosek skarżącego postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wewnętrznych przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia 20 marca 1964 r., nr [...], oraz poprzedzającego ją orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. Urzędu Spraw Wewnętrznych w sprawie [...] z dnia 12 października 1963 r. o wywłaszczeniu za odszkodowaniem nieruchomości położonej w B. przy ul. [...], zaś Wojewoda [...] uznał swoją właściwość do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. Urzędu Spraw Wewnętrznych z dnia 23 lipca 1963 r., znak:[...], orzekającego o wywłaszczeniu za odszkodowaniem działek nr [...], [...] i [...].
Na rozprawie w dniu 22 listopada 2011 r. skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
- 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Stosownie natomiast do art. 60 p.p.s.a. Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając na względzie powyższe i uznając, że cofnięcie skargi, którego skarżący dokonał na rozprawie, jest dopuszczalne, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe.
Jednocześnie, wobec cofnięcia skargi, na podstawie art. 232 § 1 pk1 p.p.s.a. Sąd zwrócił skarżącemu cały uiszczony przez niego wpis od skargi.