Uzasadnienie
W dniu 2 września 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynęła skarga T. B. "w sprawie negatywnego orzeczenia o przyznanie renty chorobowej".
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z 2 września 2005r., skarżąca została wezwana do jednoznacznego określenia przedmiotu zaskarżenia; w szczególności wskazania czy zaskarża decyzję lub inny akt administracyjny, tudzież sprecyzowania wniosku lub oświadczenia.
W odpowiedzi, T. B. w piśmie z 22 września 2005r. (k.21) jednoznacznie oświadczyła, że zaskarża orzeczenie Powiatowego Zespołu Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w L. z dnia [...] 2005r. nr [...] w przedmiocie ustalenia stopnia niepełnosprawności, załączając odpis tego orzeczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z art.52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art.52 § 2 cyt. ustawy), zaś zgodnie z art.52 § 3, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu wezwać właściwy organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa.
Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Tymczasem w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia uczyniono orzeczenie organu I instancji. Wskazuje to na wyraźnie wola skarżącej wyrażona w skardze oraz uzupełniającym ją piśmie z 22 września 2005r. Zaskarżenie do sądu administracyjnego orzeczenia organu I instancji stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności takiej skargi wobec podstawowego, ustawowego wymogu z art.52 § 1 p.p.s.a. obligującego do wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Poparciem dla powyższego stanowiska jest również dotychczasowe orzecznictwo dotyczące rozpatrywanej materii. Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego - Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 16 stycznia 1997r. (III ZP 5/96. OSNAPiUS 1997, nr 15, poz.262), które zachowuje swoją aktualność pod rządem p.p.s.a., zakresem pojęcia "wyczerpanie środków zaskarżenia" (art.52 § 1 i 2 p.p.s.a.) są objęte te sytuacje, w których strona nie wykorzystała przysługujące jej z przepisu ustawy środki odwoławcze, czyli skutecznie wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji do organu odwoławczego. Decyzja wydana przez organ odwoławczy jest zatem decyzją wydaną po wyczerpaniu środków odwoławczych i może być zaskarżona do sądu administracyjnego.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd na podstawie art.58 § 1 pkt 6 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.