Uzasadnienie
Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. w dniu [...] 2004r. wydała orzeczenie nr [...] o zdolności do czynnej służby wojskowej W. K. Uzasadnienie decyzji ograniczono do jednego zdania, z którego wynika, że stan zdrowia badanego zezwala mu na pełnienie służby wojskowej, pomimo stwierdzonych schorzeń rozpatrywanych pojedynczo i łącznie, ponieważ nie upośledzają one w sposób istotny sprawności ustroju.
U W. K. rozpoznano zespół bólowy piersiowo – lędźwiowy objawowy z okresami zaostrzeń u osoby z niewielką rotacją wzdłuż osi długiej trzonów kręgów odcinka lędźwiowego (§ 62 p1/§34 p1), zespół neurasteniczny miernie upośledzający zdolności przystosowawcze (§ 66 p1), skrzywienie przegrody nosa upośledzające drożność nosa (§ 26 p4), przewlekły nieżyt nosa i gardła (§ 26 p11/§ 27 p1), braki uzębienia (§ 24 p1).
W. K. odwołał się od powyższego orzeczenia.
Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w dniu [...] 2004r. wydała orzeczenie nr [...] o zdolności do czynnej służby wojskowej, które zapadło w wyniku odwołania W. K., uchylając w części zaskarżone orzeczenie poprzez zmianę pkt 10 na: Zdolny do czynnej służby wojskowej – kategoria zdrowia "A". Pozostałe ustalenia utrzymano w mocy.
W uzasadnieniu wskazano, że RWKL uchyliła kwestionowane orzeczenie jedynie w celu zastosowania aktualnie obowiązującej nomenklatury orzeczniczej, dotyczącej poszczególnych kategorii zdrowia. Przed wydaniem kwestionowanego orzeczenia przeprowadzono badanie neurologiczne, które wykazało zespół bólowy piersiowo – lędźwiowy objawowy z okresami zaostrzeń, wykluczając jednocześnie obecność objawów podmiotowych, patologicznych i ubytkowych ze strony układu nerwowego. W badaniu Rtg kręgosłupa w odcinku lędźwiowo – krzyżowym uwidoczniono nieznaczną rotację trzonów odcinka lędźwiowego wzdłuż osi długiej – jednocześnie stwierdzono prawidłową wysokość trzonów i krążków międzykręgowych.
Wszystkie schorzenia wymienione w rozpoznaniu pozwalają uznać badanego za zdolnego do służby wojskowej. Poborowy nie przedstawił dokumentacji z leczenia mogącej wskazywać na inny stopień nasilenia rozpoznanych schorzeń niż to uczyniła TWKL w swoim orzeczeniu. Brano pod uwagę także ogólną sprawność psychofizyczną badanego i uznano, że schorzenia te, rozpatrywane łącznie nie upośledzają sprawności badanego w stopniu uzasadniającym do zaliczenia go do niższej kategorii zdrowia, niż wynika to z kwalifikacji orzeczniczej dotyczącej poszczególnych schorzeń.
Skargę na powyższą decyzję złożył W. K. Wniósł o ponowne rozpoznanie jego odwołania i załączył kserokopię historii choroby oraz zaświadczenie od lekarza prowadzącego. Stwierdził, że jego choroba ma charakter przewlekły.
Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sądy administracyjne sprawują kontrolę pod względem zgodności z prawem i nie są związane granicami skargi.
Kontrola postępowania, które doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji wykazała, że dopuszczono się rażącego naruszenia przepisów procedury, w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie.
W aktach sprawy brak jest zwrotnego poświadczenia odbioru decyzji organu I instancji. Nie pozwala to na ocenę, że odwołanie od decyzji zostało złożone w terminie i tym samym rozstrzygnięcie organu II instancji jest prawidłowe pod względem formalnym, a w konsekwencji, czy skarga do sądu jest dopuszczalna. Jest to poważne uchybienie proceduralne.
Uzasadnia to uchylenie decyzji organu II instancji, który w toku dalszego postępowania musi ocenić, że odwołanie zostało złożone w terminie. W zależności od poczynionych ustaleń należy ponownie rozpoznać odwołanie, albo postąpić stosownie do regulacji art.134 K.p.a.
Ponieważ ustawa o powszechnym obowiązku obrony ani wydane na jej podstawie rozporządzenie wykonawcze nie precyzują, jakie elementy winno zawierać uzasadnienie orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej, należy w tym zakresie stosować przepis art.107 § 3 k.p.a. Wymogom tego przepisu nie odpowiada jednozdaniowe uzasadnienie organu I instancji.
W podstawie prawnej decyzji organu II instancji należy powołać przepis procesowy – art.104 § 1 K.p.a., który stanowi, że organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Nieprawidłowe jest powołanie się na rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 25.6.2004r. bez wskazania tytułu rozporządzenia, a tylko wskazanie na dwie pozycje Dziennika Ustaw. Należy wskazać na konkretne przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595) oraz podstawę kompetencyjną, z której wynika, że Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska jest organem drugiej instancji, czyli przepis § 3 ust. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 25 czerwca 2004r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. Nr 151, poz. 1594).
Uzasadnia to, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 ze zm.) uchylenie zaskarżonej decyzji.