Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę B. K. i J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...].
Odpis powyższego wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 9 czerwca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 70 akt sądowych), a skarżąca została pouczona, że na to postanowienie przysługuje jej skarga kasacyjna, która powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, a skarga sporządzona przez podmiot, nieuprawniony będzie odrzucona bez merytorycznego rozpoznania.
W dniu [...] czerwca 2016 r. B. i J. K. wnieśli sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od ww. wyroku z dnia 5 kwietnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargą kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., co do zasady skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Brak podpisu osoby składającej skargę jest co prawda brakiem usuwalnym, jednakże sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej. Brak zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej jest zatem brakiem, który nie podlega uzupełnieniu (por. postanowienie NSA z 4.01.2012 r., I OZ 1088/11).
W rozpatrywanej sprawie skarżący zostali prawidłowo pouczeni o przysługującym środku zaskarżenia – skardze kasacyjnej, a także o ustawowym obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika – w tym przypadku adwokata lub radcę prawnego. B. i J. K. wnieśli skargę kasacyjną, którą sporządzili osobiście, a brak ten nie podlegał uzupełnieniu. Skarżący dokonali zatem czynności z naruszeniem art. 175 § 1 p.p.s.a., wobec czego skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 p.p.s.a., skargę kasacyjną należało odrzucić.