Uzasadnienie
J. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2019 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki.
W toku postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy powziął wiadomość, że skarżący J. K. zmarł. Informacja ta potwierdzona została odpisem skróconego aktu zgonu wystawionym przez Urząd Stanu Cywilnego w I., z którego wynika, że strona zmarła w dniu [...] kwietnia 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
Z kolei zgodnie z art. 124 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm.), obowiązek uiszczenia nałożonych grzywien nie przechodzi na spadkobierców lub prawonabywców zobowiązanego. Zatem nałożona na zmarłego skarżącego grzywna w celu przymuszenia, z powodu uchylenia się zobowiązanego od wykonania nakazu rozbiórki – jest ściśle związana z osobą której dotyczy, a zatem pozostaje w związku wyłącznie z interesem prawnym zmarłego skarżącego i jako nie podlegająca dziedziczeniu, ani zbyciu, nie przechodzi na jego następców prawnych. Ta okoliczność powoduje również, że nie ma w takiej sprawie osoby, której interesu prawnego mógłby dotyczyć wynik tego postępowania. Ponadto żadna osoba nie zgłosiła udziału w niniejszej sprawie.
Należy ponadto zauważyć, że nie było w sprawie podstaw do zawieszenia postępowania sądowego, gdyż w myśl art. 124 § 3 p.p.s.a. nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, a właśnie taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanym przypadku.
Uwzględniając powyższą argumentację na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 powołanej ustawy należało postępowanie umorzyć.