Uzasadnienie
Prezydent Miasta T. decyzją [...] z [...] kwietnia 2011 r. na podstawie art. 12 ust. 1 i 2 w zw. z art. 2 pkt 3,9,10, art. 25, art. 27 ust. 1, 1a, 2, 7 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz. U. z 2009 r., Nr 1, poz. 7 ze zm.) oraz art. 104, art. 107 Kpa zobowiązał D. K. do zwrotu 6 000,00 zł wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej A. K. od [...] października 2009 r. do [...] września 2010 r. wraz z ustawowymi odsetkami w kwocie 811,83 zł, wskazując, że w ww. świadczenia wypłacał osobie uprawnionej a na dłużniku ciąży obowiązek zwrotu kwoty wypłaconych świadczeń alimentacyjnych. Wysokość wypłacanych świadczeń wynika z decyzji [...] z dnia [...] października 2009 r. i skarżący jest z mocy ustawy zobowiązany do ich zwrotu w kwocie 6.000,00 zł wraz z odsetkami. Od ww. decyzji wniósł odwołanie D. K. podnosząc, że będzie wnosił do Sądu Okręgowego w T. sprawę o zaprzeczenie ojcostwa syna A. i dlatego uważa, że nie powinien płacić świadczeń alimentacyjnych. Opisał także pożycie z U. K. - byłą małżonką, wskazując w jakim okresie czasu i gdzie przebywał.
SKO w T. decyzją z [...] sierpnia 2011 r. nr [...] na podstawie art. 27 ust. 1, 1a, 2, 7 pkt 2 ww. ustawy z dnia 7 września 2007 r. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Wg organu podane w odwołaniu argumenty pozostają bez związku ze sprawą, a na dłużniku alimentacyjnym ciąży z mocy ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów obowiązek zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności w wysokości świadczeń wypłacanych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z odsetkami. Świadczenie, alimentacyjne w wysokości 500 zł miesięcznie w okresie od [...] października 2009 r. do [...] września 2010 r. wypłacane było z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej tj. A. K. - synowi D. K. Z wyroku rozwiązującego małżeństwo U. i D. K. wynika obowiązek łożenia na utrzymanie syna A. w kwocie 500 zł miesięcznie do rąk matki U. Ww. wyrok, a także bezskuteczność egzekucji komorniczej stanowiły podstawę do wystąpienia przez U. K. o wypłatę świadczenia alimentacyjnego - zamiast dłużnika, czyli odwołującego się. Zobowiązanie do zwrotu wypłaconej kwoty znajduje swoje uzasadnienie w treści cytowanych przepisów prawa.
W skardze D. K. powtórzył argumentację ze swego odwołania, wywodząc, że rozwód i alimenty orzeczono bez jego wiedzy, gdy przebywał w W. B. oraz że wystąpił o zaprzeczenie ojcostwa. Odpowiadając na skargę organ odwołał się do argumentacji swojej decyzji wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c)inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do treści art. 133 § 1 oraz art. 134 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd rozstrzyga granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Nadto w myśl art. 152 cytowanej ustawy w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należało więc zbadać zgodność skarżonej decyzji przede wszystkim z przepisami wskazanymi w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji.
Z akt sprawy wynika że na podstawie art. 27 ust. 7 pkt 2 ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t. jedn. Dz. U. z 2009 r., Nr 1, poz. 7 z późn. zm.) decyzją Prezydenta Miasta T. z dnia [...] października 2009 r. nr [...], na wniosek przedstawiciela ustawowego, małoletniego A. K. - jego matki U. K., przyznano świadczenia z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej: tj. na syna A. K. w kwocie 500 zł miesięcznie, na okres od [...] października 2009 r. do [...] września 2010 r.
Z akt sprawy wynika, że prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w T. I Wydział Cywilny z dnia [...] kwietnia 2007 r. [...] rozwiązano przez rozwód związek małżeński U. K. z D. K. i zasądzono od D. K. 500 zł miesięcznie tytułem alimentów na rzecz syna A. Zgodnie z przepisem art. 27 ust. 1 oraz art. 1a ustawy z 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. Nr 1 z 2009 r., poz. 7 ze zm.) dłużnik alimentacyjny zobowiązany jest do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z ustawowymi odsetkami. Odsetki są naliczane od pierwszego dnia następującego po dniu wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego do dnia spłaty.
W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja jest oczywiście zgodna z obowiązującymi prawem a w szczególności z przepisami wskazanymi w podstawie prawnej decyzji. Okoliczności podnoszone w skardze (a wcześniej w odwołaniu i rozpatrzone przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji) pozbawione są znaczenia prawnego w świetle prawidłowo przywołanych w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji przepisów. Zaskarżona decyzja nie narusza także jakiegokolwiek innego przepisu obowiązującego prawa.
Wobec powyższego z uwagi na brak przesłanek wskazanych przywoływanymi wyżej przepisami art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosownie do przepis art. 151 tej ustawy skargę oddalił.