Uzasadnienie
R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2004 r. nr[...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad dzieckiem – M. K. Decyzja organu I instancji wydana została na podstawie art. 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U nr 228, poz. 2255 z późn. zm.)
Organ orzekł o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad dzieckiem niepełnosprawnym, M. K., w okresie od 25 sierpnia 2004 r. do 31 sierpnia 2005.
Organ uzasadnił stanowisko tym, iż w dniu 25 sierpnia 2004r. skarżący złożył wniosek o świadczenie.
W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący podnosi, iż na początku miesiąca lipca 2004 r. zgłosił się do organu z wnioskiem oraz kompletem dokumentów potwierdzających warunki wymagane do przyznania zasiłków i świadczeń rodzinnych. Pracownik przyjmujący dokumenty wziął tylko wypis z treści Orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS oraz decyzję o wysokości kwoty świadczenia, wykonał ksero tych dokumentów i potraktował je jako uzupełnienie dokumentów przy ubieganiu się po raz pierwszy o świadczenie.
W dniu 12 sierpnia 2004 r. Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. podjął orzeczenie o stopniu niepełnosprawności córki. Orzeczenie to skarżący otrzymał dopiero w dniu 24 sierpnia 2004r.
Następnie R. K. w dniu 25 sierpnia 2004 r. złożył powyższe orzeczenie w Urzędzie Miasta w B. i wówczas został pouczony o konieczności złożenia wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego.
Decyzją z dnia [...] 2004 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, iż w odwołaniu skarżący nie wskazał merytorycznych zarzutów przeciwko wydanemu rozstrzygnięciu. Powołując się na art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych Kolegium stwierdziło, że organ I instancji podjął zgodnie z prawem rozstrzygnięcie. Całkowicie natomiast została pominięta kwestia terminu złożenia wniosku o przyznanie świadczenia podnoszone przez skarżącego w odwołaniu. Organ nie wypowiedział się na ten temat.
Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. skarżący złożył skargę do Sądu, w treści której zakwestionował to, iż mimo że złożył dokumenty o przyznanie świadczenia na początku miesiąca lipca 2004r., prawo do świadczenia nabył dopiero od 25 sierpnia 2004 r. Nie przyznanie świadczenia za miesiąc lipiec i sierpień, uważa za krzywdzące w jego trudnej sytuacji życiowej. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne- art.3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153,poz 1270 z późn. zm.)- dalej: P.p. s.a.
W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości,że uzasadnienie organu II instancji nie odzwierciedla dokładnie stanu faktycznego.
Zarzut podnoszony w odwołaniu przez skarżącego nie dotyczył kwestii merytorycznych, lecz pominięcia przez organ okoliczności, iż skarżący na początku lipca 2004r., jak twierdzi w pismach procesowych, składał w organie dokumenty wymagane do przyznania świadczenia, a organ nie odniósł się do tych okoliczności i nie przyznał świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad dzieckiem Martą K. Skarżący nie może pogodzić się przede wszystkim z faktem, że pracownik któremu przekazywał wypis z treści Orzeczenia Lekarskiego Orzecznika ZUS oraz decyzję o wysokości kwoty świadczenia, uznał, że dokumenty te stanowią uzupełnienie do złożonych dokumentów przy ubieganiu się po raz pierwszy o świadczenie.
W ocenie Sądu jest to okoliczność, która powinna zostać wyjaśniona na etapie prowadzonego postępowania administracyjnego. Organ przy rozpoznawaniu zarzutów zawartych w odwołaniu całkowicie pominął kwestię terminu złożenia wniosku o przyznanie świadczenia wskazanego przez skarżącego i nie wypowiedział się na ten temat.
Pracownik organu przyjmując dokumenty, nie jest uprawniony do decydowania za stronę postępowania w jakim celu dokumenty są składane. Podjęcie decyzji w tym zakresie przez urzędnika za stronę narusza zasadę prawa wyrażoną w art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.)-dalej k.p.a., zgodnie z którą organy administracji publicznej obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli.
Również obowiązkiem organu jest przestrzeganie zasady zawartej w art. 9 k.p.a., który stanowi, że organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek.
Organ nie zweryfikował w toku prowadzonego postępowania odwoławczego okoliczności podnoszonej w odwołaniu przez skarżącego, nie zażądał wyjaśnienia od osoby przyjmującej dokumenty, czy potwierdza stanowisko skarżącego.
Okoliczności te winny zostać wyjaśnione na etapie postępowania prowadzonego przed organem I instancji.
Zgodnie z art.
- 77. § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
W rozpoznawanej sprawie nie można przyjąć,że organ orzekał na podstawie zebranego w całości materiału dowodowego.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznał skargę za całkowicie uzasadnioną i działając na mocy art. 135 oraz,art.145 §1 pkt 1 lit.c Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2004r. nr [...].