Uzasadnienie
Postanowieniem nr... z dnia... 2014 r. na podstawie art. 61a Kpa oraz art. 84c ust. 16 i art. 84d w zw. z art. 79 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r., Nr 220, poz. 1447 z zm.) -Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie sprzeciwu z dnia... 2014 r., do wszczętych czynności kontrolnych w dniu... 2014 r. w sklepie "A" przy ul. C.... w G., prowadzonego przez "B" Sp. z o.o. w P., wskazując, że po myśli art. 84d ww. ustawy z 2 lipca 2004 r. sprzeciw jest niedopuszczalny. W zażaleniu na postanowienie pełnomocnik Spółki zarzuciła naruszenie– art. 7,11, 77 § 7, 107 § 3, 124 § 1, 156 § 1 pkt 2 Kpa oraz art. 84 c ust.5, ust. 10 oraz 79 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy z 2 lipca 2004 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. na podstawie art. 138 § 1 pkt 3, 105 w zw. z 144 Kpa postanowieniem z... 2014 r. –... umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe z uwagi na zakończenie czynności kontrolnych.
W skardze pełnomocnik Spółki wniosła o uchylenie obu postanowień oraz zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy: art. 107 § 3 oraz 77 § 1, 7, 11, 12 Kpa, poprzez brak właściwego uzasadnienia faktycznego i prawnego - niewykazanie niezbędności badań i przesłanek obciążenia strony kosztami badań oraz czynności kontrolnych, niewykazanie na jakiej podstawie obliczono ich wysokość, a także niewskazanie, by badane środki były faktycznie środkami zastępczymi przy braku dowodów na to, by produkty były używane w sposób inny aniżeli wskazany na opakowaniu, a także niewykazanie by stanowiły zagrożenie dla zdrowia i życia, a także poprzez całkowity brak uzasadnienia prawnego, niedokonanie analizy materiału dowodowego, niewyjaśnienie przesłanek zastosowania orzeczonych środków prawnych; art. 124 § 1 Kpa poprzez niewskazanie podstawy prawnej, precyzyjnego rozstrzygnięcia oraz błędne pouczenie strony; art. 156 § 1 pkt 2 Kpa w zw. z art. 126 Kpa poprzez wydanie postanowienia bez podstawy prawnej, bowiem żaden przepis nie przewiduje możliwości wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie sprzeciwu, a przepisy przewidywały wyłącznie możliwość wydania postanowienia o odstąpieniu bądź kontynuowaniu czynności kontrolnych; oraz naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 84c ust. 5 ww. ustawy z przez jego niezastosowanie i niewstrzymanie czynności kontrolnych do czasu rozpoznania sprzeciwu, mimo iż w trakcie kontroli złożono zawiadomienie o złożeniu sprzeciwu; art. 84c ust.10 ww. ustawy w zw. z art. 112 i 126 Kpa poprzez błędne pouczenie strony o 7- dniowym terminie do złożenia zażalenia; art. 79b ustawy poprzez jego niezastosowanie - kontrolujący nie pouczyli kontrolowanego o jego prawach i obowiązkach w trakcie kontroli; art. 84 d w zw. z art. 79 ust. 2 pkt 2 ustawy poprzez ich błędną wykładnię i zastosowanie w sytuacji, gdy kontrola była przeprowadzona w związku z art. 44b ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a zatem nie była przeprowadzana w związku z przeciwdziałaniem popełniania przestępstwa lub wykroczenia, bo czyn opisany w art. 44b nie jest przestępstwem ani wykroczeniem.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wywodząc, iż nie doszło do naruszenia obowiązującego prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie zaś z przepisem art. 58 § 1 tej ustawy sąd odrzuca skargę:
- 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;
- 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia;
- 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi;
- 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku została już prawomocnie osądzona;
- 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej, albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;
- 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Tymczasem istota postępowania, które zostało zakończone zaskarżonym postanowieniem dotyczy wniesionego przez stronę skarżącą sprzeciwu od czynności kontrolnych organów nadzoru sanitarnego, wniesionego w trybie art. 84c ustawy z dnia... 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 672). Nie dotyczy natomiast rozstrzygnięć wydanych w toku postępowania administracyjnego. Sąd podziela te poglądy dominujące w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż tego typu rozstrzygnięcia nie zapadły w postępowaniu administracyjnym i nie stanowią one żadnej z kategorii spraw podlegających właściwości sądów administracyjnych, o której mowa w art. 3 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na co wyraźnie wskazał w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelny Sąd Administracyjny z dnia 13 stycznia 2014 r. sygn. akt II GPS 3/13, zgodnie z którą na odmowę rozpatrzenia sprzeciwu wniesionego na podstawie art. 84 c ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Tego typu rozstrzygnięcie organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej stanowi przedmiot skargi w niniejszej sprawie, na co wskazuje treść ich uzasadnień oraz zarzuty skargi.
Z tych powodów, skarga podlegała odrzuceniu. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł z urzędu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.