Uzasadnienie
W dniu [...] października2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynęła skarga Z. M. z dnia [...] września 2011r., przekazana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie.
W wykonaniu wezwania tut. Sądu skarżący wskazał, iż powyższe pismo stanowi skargę na pismo Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego w [...] z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie przywrócenia stopnia wojskowego i powołania do zawodowej służby wojskowej.
W piśmie procesowym z dnia [...] października 2011r. skarżący złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.").
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Jak wynika z akt sprawy, złożona przez Z. M. skarga dotyczy pisma z dnia [...] października 2010 r., którym Dowódca [...] Okręgu Wojskowego w [...], udzielił skarżącemu informacji w odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia [...] września 2010r. W piśmie stanowiącym przedmiot skargi, organ zwrócił uwagę, iż postanowieniem Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] z dnia [...] listopada 2009r. (sygn. akt [...]) odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o uchylenie ukarania dyscyplinarnego w sprawie degradacji do stopnia szeregowego oraz zwolnienia z zawodowej służby wojskowej rozkazem Dowódcy[...]Okręgu Wojskowego Nr [...]z dnia [...] września 1976r. Organ wskazał ponadto, iż również prokurator Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2010r., sygn. akt [...], odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie podejrzenia przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy publicznych – żołnierzy w stopniu oficera starszego – osób funkcyjnych Jednostki Wojskowej [...]w [...]. Postanowienie to, jak wskazał organ, utrzymane zostało postanowieniem Wojskowego Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2010r., sygn. akt [...].
W związku z powyższymi okolicznościami, uznając również, iż w przypadku skarżącego nie jest zasadne przywrócenie stopnia wojskowego za szczególne osiągnięcia w pracy lub zasługi dla Rzeczypospolitej Polskiej, o czym mowa w art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (t. jedn. Dz. U. z 2004r. Nr 241, poz. 2416 ze zm.), Dowódca [...]Okręgu Wojskowego w [...], zatem organ skarżony uznał, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego.
Pismo z dnia [...] października 2010r., stanowiące przedmiot toczącego się w niniejszej sprawie postępowania sądowoadministracyjnego nie może zostać uznane za akt inny, niż decyzje i postanowienia, podejmowany w sprawach indywidualnych, dotyczących uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa i mających charakter publicznoprawny, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiotowej sprawie nie została podjęta czynność, ani wydany akt w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Kwestionowanym przez skarżącego pismem, organ poinformował skarżącego, iż w świetle przedstawionych w tym piśmie okoliczności brak jest podstaw do pozytywnego rozpatrzenia wniosku skarżącego, powyższe pismo zatem nie może być przedmiotem skargi wniesionej do sadu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
Z uwagi na odrzucenie skargi z powodu jej niedopuszczalności, Sąd, na podstawie art. 247 ww. ustawy, odstąpił od rozpatrywania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z treścią wskazanego powyżej przepisu, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, iż o oczywistej bezzasadności skargi świadczy niemożność jej rozpoznania pod względem formalnym.