Uzasadnienie
C. D. wniosła skargę na uchwałę Nr [...] Rady Gminy B. z dnia [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Ł., Ł., L. dotyczący terenu działki nr ew. [...] oraz działek nr Ew. [...] i [...] położonych w miejscowości Ł. Rozstrzygnięciem Nadzorczym nr [...] z dnia [...] Wojewoda [...] działając na podstawie przepisu art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zmianami) stwierdził nieważność przedmiotowej uchwały Rady Gminy B. dotyczącej rozstrzygnięcia zarzutów do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w całości. Zdaniem organu nadzoru podejmując przedmiotową uchwałę Rada Gminy B. w sposób istotny naruszyła przepis art. 24 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym poprzez niedopełnienie ustawowego obowiązku zawarcia w uchwałach uzasadnienia faktycznego i prawnego.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy B. wniósł o jej oddalenie jako bezprzedmiotowej w związku ze stwierdzeniem nieważności uchwały będącej przedmiotem skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zmianami), legitymowanym do wniesienia skargi jest "każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej". Legitymacja ta opiera się na twierdzeniu danego podmiotu, że uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienie i stanowi podstawę zaskarżenia danej uchwały podjętej przez jednostkę samorządu terytorialnego.
Ocena prawna dotycząca zgodności uchwały rady gminy z prawem, objęta kontrolą sądu obejmowała również rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody o stwierdzeniu nieważności tej uchwały.
Przedmiotowej oceny legalności wymienionej uchwały mógł dokonać właściwy organ nadzoru w trybie art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).
Według art. 91 ust. 1 powyższej ustawy: "Uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90". Ten przepis z kolei określa sposób wykonywania nadzoru oraz skutek prawny stwierdzenia nieważności uchwały czy zarządzenia.
Organ nadzoru ma obowiązek stwierdzenia nieważności uchwały lub zarządzenia, które w sposób istotny naruszają prawo.
Wojewoda [...] rozstrzygnięciem nadzorczym stwierdzającym nieważność uchwały Rady Gminy B. nr [...] uznał, że powyższa uchwała naruszająca w sposób istotny prawo nie może pozostawać w obiegu prawnym.
W takich sytuacjach likwidacja i uporządkowanie skutków prawnych wywołanych wadliwą uchwałą, a także dodatkowo aktem wydanym na jej podstawie, winno uwzględniać okoliczności wskazujące na naruszenie przepisu art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym 9 Dz. U. z 1999 r. nr 15, poz. 139, ze zmianami) poprzez wykazanie na czym to naruszenie polega i w czym się wyraża.
Rozstrzygnięcie nadzorcze nie było przedmiotem zaskarżenia.
W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, wobec wycofania zaskarżonej uchwały z obiegu prawnego, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.