Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. na podstawie art. 5 ust. 5 ustawy z 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2009 r., Nr 1, poz. 7 z późn.zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego utrzymało w mocy decyzję Starosty N. nr [..] z dnia [...] r., w której orzeczono o zatrzymaniu prawa jazdy kat. ABT K. R..
Skargę na tą decyzję złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy K. R. argumentując to faktem, iż bez prawa jazdy będzie pozbawiony dalszej możliwości wykonywania pracy zarobkowej, a w chwili obecnej zatrudniony jest jako kierowca. Podniósł, iż odebranie prawa jazdy związane było z niestawieniem się na wezwanie Miejsko Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N., w czasie gdy pozostawał poza granicami kraju.
W odpowiedzi na skargę SKO w B. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Postępowanie sądowe w sprawie podlega zawieszeniu.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej powoływana jako "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na wskazanej podstawie jest sytuacja, gdy w postępowaniu tym wyłoniło się zagadnienie prawne, którego sąd nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć, a pozostaje ono w związku przyczynowym z wynikiem rozpoznawanej sprawy i ma wpływ na jego treść.
Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy zaskarżona w niniejszej sprawie została wydana na skutek wniosku Miejsko Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. nad N. złożonego na podstawie art. 5 ust. 3b ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów.
Z urzędu sąd ustalił, że w sprawie K 23/10, której termin rozpoznania wyznaczono na dzień 20 grudnia 2012 r. Trybunał Konstytucyjny miał orzec w przedmiocie konstytucyjności przepisu art. 5 ust 3b ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów rozstrzygając wniosek Prokuratora Generalnego z 19 listopada 2010 r. W dniu 20 grudnia 2012 r. Trybunał Konstytucyjny wniosku nie rozstrzygnął i odroczył rozstrzygnięcie bez wyznaczenia kolejnego terminu.
Kwestionowany przepis odnosi się do trybu kierowania wniosku o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego. Podmiotem zobowiązanym do skierowania jest organ właściwy dłużnika (wójt, burmistrz, prezydent miasta) a adresatem wniosku jest starosta. Do wniosku dołącza się ostateczną decyzję o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Prokurator Generalny zmierza do eliminacji z porządku prawnego całej instytucji zatrzymania prawa jazdy z powodu uchylania się dłużnika alimentacyjnego od zobowiązań alimentacyjnych, bez względu na sposób uregulowania trybu zatrzymania i zwrot prawa jazdy. Kwestionuje art. 5 ust. 3b ww. ustawy gdyż przepis ten reguluje rozpoczęcie procedury zmierzającej do zatrzymania prawa jazdy, tak jak w okolicznościach niniejszej sprawy.
W ocenie wnioskującego cel, jakim jest zapewnienie osobom uprawnionym do alimentów skuteczności w egzekwowaniu tego świadczenia, nie pozostaje w adekwatnym związku ze stosowaniem nakazu zatrzymania prawa jazdy dłużnikom alimentacyjnym. Prawo jazdy jest dokumentem potwierdzającym umiejętność prowadzenia pojazdów, co może mieć istotne znaczenie przy poszukiwaniu bądź wykonywaniu określonej pracy. Zatrzymanie prawa jazdy może wpłynąć na brak możliwości zarobkowych osoby zobowiązanej do alimentacji, co wpłynie na możliwość wywiązywania się przez nią z długu alimentacyjnego. Nie zawsze więc zatrzymanie prawa jazdy oznacza tylko pozbawienie dłużnika alimentacyjnego "przywileju" prowadzenia pojazdów.
Powyższa sytuacja stanowi przypadek, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., bowiem wynik postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Zważyć należy, iż skarżący powołuje się właśnie na okoliczności wskazane we wniosku Prokuratora Generalnego – uniemożliwienie wykonywania pracy zarobkowej. Zaistniała więc podstawa do zawieszenia niniejszego postępowania do czasu ogłoszenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie K23/10.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.