Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy). Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym.
Zaskarżona decyzja wydana została na skutek złożenia przez skarżącą wniosku o przyznanie pomocy celowej w formie zasiłku. Skarżąca wniosła skargę bezpośrednio do Sądu, tj. bez wyczerpania trybu przewidzianego w art. 52 § 1 p.s.a., pomimo pouczenia o prawie złożenia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. W tych okolicznościach skargę należało uznać za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.