Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta [...], z upoważnienia którego działał Kierownik Sekcji Realizacji Świadczeń Społecznych MOPR, zmienił swoją decyzję z dnia [...] przyznającą skarżącemu A. A. zasiłek stały w ten sposób, że od 1 sierpnia 2013 r. przyznał ten zasiłek w wysokości 389 zł miesięcznie.
Powodem zmiany wysokości świadczenia było przyznanie skarżącemu zasiłku pielęgnacyjnego.
Odwołując się skarżący podniósł, że przyznany mu na mocy decyzji z dnia 2 lipca 2013 r. zasiłek pielęgnacyjny ma inne przeznaczenie niż zasiłek stały – jest przyznawany w związku z niepełnosprawnością i przeznaczony na cele z nią związane. Zmniejszenie zasiłku stałego skutkuje koniecznością przeznaczenia zasiłku pielęgnacyjnego na inne cele aniżeli wynikające z jego przeznaczenia. Niestosowne jest zatem zasiłku stałego wskutek przyznania zasiłku pielęgnacyjnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze we [...] decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ powołując się na wywiad środowiskowy ustalił, że skarżący jest osobą samotnie gospodarującą, a także, że stosownie do decyzji Prezydenta Miasta [...] skarżącemu przyznano zasiłek pielęgnacyjny od dnia 1 sierpnia 2013 r.
Kolegium wskazało, że zasiłek stały w przypadku osoby samotnie gospodarującej ustala się w wysokości różnicy między kryterium dochodowym dla osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być większa niż 444 zł miesięcznie. Obecnie kryterium dochodowe dla osoby samotnie gospodarującej wynosi 542 zł.
Wobec tego, mając na względzie przepisy ustawy o pomocy społecznej m.in. określających pojęcie dochodu, organ uznał, że zasadna jest zmiana decyzji o zasiłku stałym uwzględniająca uzyskanie przez skarżącego dochodu w postaci zasiłku pielęgnacyjnego.
W skardze do sądu administracyjnego, sprzeciwiając się decyzji Kolegium A. A. wniósł o zmianę decyzji organów obu instancji w części dotyczącej kwoty zasiłku stałego, podtrzymując swoją argumentację zawartą w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Przede wszystkim zaznaczyć należy, że stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późń. zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd rozpatrując skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa, nie wkraczając przy tym w uprawnienia organów administracji do orzekania bezpośrednio o prawach i obowiązkach stron postępowania administracyjnego. Sąd administracyjny nie może zatem – jak wnosi o to skarżący – samodzielnie zmienić decyzji organów w części dotyczącej kwoty zasiłku stałego, a dokonuje jedynie oceny, czy rozstrzygnięcie organu jest prawidłowe (tj. zgodne z prawem).
Badając zatem postępowanie organów administracji w sposób, w jaki sąd władny jest to uczynić, stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja nie uchybia prawu.
Zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 182, zwanej w skrócie "u.p.s.") zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej. Tak jak wskazało Kolegium, w przypadku osoby samotnie gospodarującej zasiłek stały ustala się w wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 542 zł miesięcznie (art. 37 ust. 2 pkt 1 u.p.s. z uwzględnieniem § 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej; Dz. U. z 2012 poz. 823).
Jeżeli zatem o wysokości zasiłku stałego decyduje różnica między kryterium dochodowym a faktycznym dochodem danej osoby, Istotną kwestią w sprawie jest rozstrzygnięcie, czy do owych dochodów należy zaliczać kwotę uzyskiwanego zasiłku pielęgnacyjnego.
Słusznie w tym względzie Kolegium odwołało się do przepisów ustawy o pomocy społecznej określającej pojęcie dochodu. Mianowicie zgodnie z art. 8 ust. 2 u.p.s. za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o:
- 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych;
- 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach;
- 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób.
Stosownie zaś do art. 8 ust. 4 u.p.s. do dochodu ustalonego zgodnie z ust. 3 nie wlicza się:
- 1) jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego;
- 2) zasiłku celowego;
- 3) pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty;
- 4) wartości świadczenia w naturze;
- 5) świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych;
- 6) dochodu z powierzchni użytków rolnych poniżej 1 ha przeliczeniowego.
Z cytowanych przepisów art. 8 ust. 3 i 4 u.p.s. wynika, że ustawodawca, po pierwsze, jednoznacznie zdefiniował pojęcie dochodu (zaliczając do niego każdego rodzaju dochód – bez względu na tytuł i źródło jego uzyskania) a po drugie, taksatywnie wymienił składniki, których się do niego nie wlicza. Katalog obciążeń pomniejszających dochód, jak i katalog przychodów odliczanych od dochodu jest na gruncie u.p.s. zamknięty (tak też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Ke 350/13, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej poprzez stronę internetową http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
Z powyższego wynika, że słusznie organ uznał, iż skoro zasiłek pielęgnacyjny nie został wymieniony wśród przychodów wymienionych w art. 8 ust. 4 u.p.s., to także kwotę tego zasiłku należy uznać za "dochód", którego wartość, zgodnie z art. 37 ust. 2 pkt 1 u.p.s, należy odjąć od kwoty kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej – w celu ustalenia wysokości zasiłku stałego należnego danej osobie.
Jak prawidłowo ustaliło Kolegium w oparciu o akta sprawy administracyjnej, decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] skarżącemu od dnia 1 sierpnia 2013 r. został przyznany zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł. Wobec tego uwzględniając, iż kryterium dochodowe dla osoby samotnie gospodarującej w chwili orzekania przez organ wynosiło 542 zł, zgodnie z prawem doszło do zmiany decyzji przyznającej skarżącemu zasiłek stały w ten sposób, wysokość tego zasiłku została określona jako różnica pomiędzy 542 zł i 153 zł tj w kwocie 389 zł.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270) Sąd oddalił skargę.