Uzasadnienie
W dniu 13 sierpnia 2008 r. na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego M. B. - radca prawny M. P., złożył wniosek o zasądzenie kosztów postępowania (zastępstwa procesowego), oświadczając, iż koszty te nie zostały uiszczone w żadnej części.
Wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca stałego.
W dniu 17 sierpnia 2008 r. pełnomocnik skarżącego złożył osobiście wniosek o uzupełnienie tegoż wyroku poprzez rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów pomocy prawnego udzielonej przez niego z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli Sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W myśl art. 250 u.p.p.s.a. wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349: z późn. zm.) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie" - 240 zł. Natomiast na podstawie § 2 ust. 3 tego rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty stanowiące zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego typu czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 157 i art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c i § 2 ust. 3 wyżej wskazanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości orzekł jak w sentencji.